De grappigste film van het jaar krijgt tegen het einde een verrassend scherp randje

In 'The invite' nodigen Joe en Angela, een uitgeblust koppel, hun nieuwe bovenburen uit voor een etentje.

Pina en Hawk zijn allesbehalve uitgedoofd – vooral 's nachts blijken ze bijzonder actief (en luidruchtig). Wanneer ze hun gastheer en gastvrouw uitnodigen om deel te nemen aan een van hun "groepsactiviteiten", gaan bij Joe en Angela meteen de alarmbellen af.

3 redenen om op de uitnodiging in te gaan en te gaan kijken.

'The invite' is een klassieke huis clos: een verhaal dat zich bijna volledig afspeelt in 1 ruimte, in dit geval het appartement van een welgesteld koppel.

Zo'n opzet staat of valt met sterke acteurs, en gelukkig zijn Seth Rogen, Olivia Wilde, Edward Norton en Penélope Cruz allemaal in topvorm. Geen seconde verslapt de spanning.

Vooral Rogen toont nog maar eens zijn komische talent als de gefrustreerde muziekleraar Joe. Giftige dialogen met de snelheid van een repeteergeweer: ze zijn Rogen op het lijf geschreven. Wilde is als zijn tuttige echtgenote zijn perfecte sparringpartner.

Een uur lang is het onophoudelijk lachen. De messcherpe oneliners vliegen je om de oren. Tot de slapstick plots plaatsmaakt voor meer ongemakkelijkheid, en de film bijna ongemerkt van toon verandert.

Wanneer buurman Hawk (Edward Norton) uit de doeken doet wat hem in het verleden is overkomen en waarom hij zijn carrière als brandweerman achter zich liet, heeft de cynische Joe plots geen repliek meer. Het gelach verstomt.

Ook in de bioscoopzaal wordt het stil. Als kijker betrap je jezelf op een ongemakkelijke gedachte: heb ik misschien vooral om mezelf gelachen? Gaat dit eigenlijk ook over mij? Over de kansen die ik in mijn eigen leven laat liggen?

Pina (Penélope Cruz), seksuologe van beroep, vat het treffend samen: "Je kunt je relatie beëindigen en een nieuwe beginnen met iemand anders. Of je kunt je huidige relatie beëindigen en opnieuw beginnen met dezelfde persoon."

Die woorden – geïnspireerd  door de inzichten van de Belgisch-Amerikaanse relatietherapeute Esther Perel, die als consulente aan de film meewerkte – blijven nog lang hangen.

'The invite' is zo'n film waarbij je gaandeweg steeds ongemakkelijker op je bioscoopstoel begint te schuiven. Omdat alles zo herkenbaar wordt dat het bijna begint te schuren. De grappigste komedie van het jaar krijgt tegen het einde een verrassend scherp en ontroerend randje.

Olivia Wilde speelt niet alleen een rol in de film, ze nam ook de regie voor haar rekening. En ze koos ervoor om de scènes in chronologische volgorde op te nemen. Dat is uitzonderlijk, maar het gaf haar de kans om intens samen te werken met haar acteurs.

Zo schoof Wilde elke dag opnieuw aan tafel met haar acteurs en scenaristen om dialogen en scènes verder aan te scherpen. Daardoor voelden de opnames aan als één grote creatieve workshop die 21 dagen duurde.

Daarbij moedigde ze haar acteurs aan om persoonlijke ervaringen in hun personages te verwerken. Die persoonlijke inbreng verklaart wellicht waarom de personages zo levensecht aanvoelen.

Wilde spaarde daarbij ook zichzelf niet. "Ik heb mijn hart blootgelegd en op tafel gegooid", vertelt ze. Nu hoopt ze dat die openhartigheid ook iets losmaakt bij het publiek en kijkers aanzet om na afloop hun eigen relatie onder de loep te nemen.

Olivia mag gerust zijn: 'The invite' is een pikante komedie mét gespreksstof. 

Het einde ga ik niet verklappen, maar het laatste shot? Dat is een levend schilderij van Edward Hopper.