Vlamingen op de vlucht voor natuurbranden in Frankrijk: "We zijn door het oog van de naald gekropen"

De natuurbranden in Frankrijk hebben al honderden hectaren tot as herleid en bedreigen nu ook de Zuid-Franse stad Bordeaux, traditioneel een populaire vakantiebestemming bij Belgen.

Onze redactie kon met verschillende Vlaamse toeristen spreken die in allerijl hun vakantieverblijf hebben moeten verlaten en weer op weg zijn naar België. 

Dominiek uit Kortrijk verbleef in Andernos-les-Bains, een kustgemeente op een boogscheut van Bordeaux, maar daar moesten hij en zijn gezin door de naderende branden wegvluchten. 

"Na een paar dagen vakantie werden we wat wantrouwig. We zagen veel politie en brandweer op de baan. Vanuit het huisje waar we sliepen, zagen we 's avonds een oranje lucht van het vuur zelf en heel veel rook. Dan weet je dat het wel heel dicht bij aan het komen is. Uit voorzorg hebben we onze valiezen in de auto geladen. Niet veel later kregen we telefoon van de eigenaar van het huisje om te evacueren."

In zijn haast kon Dominiek niet al zijn spullen uit zijn vakantiehuis meenemen. "Bepaalde zaken zoals onze toiletzak en telefoonladers hebben we niet kunnen meenemen. Gelukkig zijn het dingen die snel vervangbaar zijn. Wij hebben geluk dat we onze spullen kunnen pakken en wegwezen. Het is vooral erg voor de lokale mensen die alles kwijt zijn."

Ook Frederik en Marilyn zijn op de terugweg vanuit Frankrijk. Hun vakantie in Prayssas, op zo'n 130 kilometer van Bordeaux, kwam abrupt tot een einde. "Gisterenavond zaten we op een terrasje, toen plots erg veel wind, rook en as opkwam", vertelt Marilyn. "Overal ontstond wat paniek. Die avond hebben we nog besloten om richting huis te vertrekken. Onze kinderen waren een beetje in paniek, maar we willen echt geen risico's nemen."

Hoe dichter we bij Bordeaux kwamen, hoe drukker het werd op de baan. "Er reden veel wagens, maar ook colonnes brandweerwagens die op weg waren naar de plaats van de branden."

De terugweg verloopt voorlopig zonder al te veel problemen, maar toch wordt het gezin nog wat herinnerd aan de natuurbrand. "Het haar van onze zoon ruikt nog steeds sterk naar rook. We gaan blij zijn als we thuis zijn en in ons bed kunnen kruipen." 

Wat begon als een rustige vakantiedag aan het strand in het Zuid-Franse Cassis, veranderde voor Hans en zijn gezin al snel in een confronterende ervaring met de verwoestende bosbranden.

"We waren aan het zwemmen toen we plots een grote rookpluim in het noorden zagen. Ik kon wel raden wat het was, maar ik dacht dat de brand snel onder controle zou raken. Dat bleek helemaal niet het geval." Even later dwarrelden roetdeeltjes uit de lucht. "Ik droeg een wit T-shirt en dat zat plots vol zwarte vlekken."

Vanaf de pier was de natuurbrand duidelijk zichtbaar. "Je zag de gloed van het vuur. Je voelde ook dat iedereen ermee bezig was." Niet veel later sloeg de ongerustheid om in actie en werden verschillende naburige gemeenten geëvacueerd.

De volgende ochtend vertrokken de vakantiegangers richting de Périgord. "Toen we vertrokken, was er in ons dorpje nog niets aan de hand en hing er een gemoedelijke sfeer. Achteraf bleek dat de wind was gedraaid en dat ook de situatie waar we verbleven plots kritiek was geworden."

Volgens Hans ontsnapten ze maar net aan de verkeerschaos. "We kregen later een filmpje van de vrouw bij wie we logeerden. Ze was duidelijk in paniek. Als we 2 uur later waren vertrokken, hadden we vastgezeten in de file. Sommige mensen deden drie kwartier over amper 50 meter en hebben de nacht in hun auto moeten doorbrengen. Wij zijn echt door het oog van de naald gekropen."

Ook op hun nieuwe bestemming in de Périgord blijft de impact van de bosbranden voelbaar. "Zelfs hier hangt een duidelijke brandgeur in de lucht."