"Dit is respectloos." Staf Goolaerts en Marianne Spruyt uit Hallaar zijn niet te spreken over hoe het onderzoek naar het overlijden van hun zoon Michael Goolaerts afgelopen is. Ruim 8 jaar na zijn hartstilstand tijdens Parijs-Roubaix kregen ze van een journalist te horen dat er volgens het Franse gerecht geen verboden middelen in zijn lichaam zijn gevonden. "Maar dat wisten wij al jaren", reageren de ouders verbijsterd.
"Hele namiddag geweend": ouders wielrenner Michael Goolaerts horen na 8 jaar via media dat onderzoek naar dood is afgerond
De nationale feestdag is dinsdag halfweg wanneer in Hallaar (Heist-op-den-Berg) de gsm van Marianne rinkelt. "Ik kreeg een beleefde journalist van Sporza aan de lijn die me vroeg hoe onze reactie was op het afsluiten van het dossier van onze Michael . Ik zei: pardon? Daarop vroeg hij of wij dan nergens van wisten. Ik was zo verbaasd dat ik mijn telefoon heb doorgegeven aan Staf."
Onderzoek naar doodsoorzaak wielrenner Michael Goolaerts na (pas!) 8 jaar afgerond: "Blijft zeer pijnlijk"
"Dat je zoiets moet horen via de pers vind ik wel straf", pikt hij verwonderd in. "Ik heb de voorbije jaren verschillende aangetekende brieven geschreven naar het gerecht in Cambrai, maar we kregen nooit antwoord. Ik ben zelf politieagent geweest. Als we in België zo zouden werken, er zou een revolutie van komen."
"Wij hadden in oktober 2018, zo'n half jaar na zijn overlijden, al een document gekregen waarin stond dat er geen doping werd gevonden in zijn lichaam. Maar we hadden graag toch een medische oorzaak gekend", zegt Staf.
"Intussen kregen we ook al eens een brief waarin stond dat er een afwijking was in zijn biologisch paspoort , maar dat is normaal want hij sliep geregeld in een hoogtetent waardoor het hematocriet stijgt ."
Het deskundigenverslag van het Franse gerecht vermeldt cardiomegalie. "Dat wil zeggen dat hij een vergroot hart had. Maar ook dat wisten wij al", zegt Marianne.
"Toen hij bij de jeugd koerste, ging hij eens met een verkoudheid naar de dokter en die hoorde een geruis. Michael is toen naar de sportarts en naar een cardioloog geweest. Die moest daarmee lachen, sprak over een sporthart en noemde dat geen afwijking."
Marianne ziet door het raam de postbode passeren, en die brengt een brief van uitgerekend ... het Franse gerecht. Vader Staf moet er schamper mee lachen. "Er zal wel niks instaan dat me kan verbazen."
Wat in de brief staat, blijkt overeen te komen met de gelekte info in de media. "Ik heb het na al die jaren wel moeilijk met deze respectloze behandeling", zegt Marianne. "Zowel Michael als wij verdienen dit niet. Het was een prachtkerel."
Dat hij geliefd was bij collega-renners was ook te merken toen Wout Van Aert hem in april eerde bij zijn overwinning in Parijs-Roubaix .
Het enige dat iets zou kunnen veranderen, is dat Michael hier straks weer zou binnenwandelen, maar we zijn hem kwijt
Staf Goolaerts
Of de afronding van het onderzoek helpt bij de verwerking? "Ik heb gisteren de hele namiddag geweend. Onze zoon Kristof zegt dan: dat kort niet. Het verandert niks en Michael komt daarmee niet terug."
"Voor mij verandert dit niks", vult Staf aan. "Het enige dat iets zou kunnen veranderen, is dat Michael hier straks weer zou binnenwandelen, maar we zijn hem kwijt."
Chaëlle is fier op nonkel
Voor Staf en Marianne is het ultieme eerbetoon aan Goolaerts dat broer Kristof zijn dochter begin 2020 Chaëlle heeft genoemd. "Dat was zijn roepnaam bij zijn ploegmakkers, een afkorting van Mi-Chael. Ze is intussen 6 jaar en weet heel goed wat haar nonkel voor haar betekent", zegt Marianne met trots in de ogen.
"Ze zegt altijd dat onze Michael diep in haar hart zit en een sterretje is. Ze is heel fier dat ze zijn naam heeft gekregen en wij ook."
De brief van het Franse gerecht gaat al snel op in de hoop met de vele andere documenten over Goolaerts' dood. Zijn ouders kijken liever naar het ingekaderde wielertruitje dat hij droeg toen het noodlot toesloeg.
Regionaal nieuws uit Antwerpen


