"Ik ben bang, want hij loopt hier nog rond": trans vrouw Ann uit Westmalle dient klacht in na vuistslagen van buur

Donderdagavond liep het mis toen Ann vlak bij haar woning bij vrienden in een tuin zat. Een buurtbewoner die haar zag zitten, klom over een omheining en viel haar aan. 

"Het is een man die mij van bij het begin van mijn transitie 3 jaar geleden al nastaart, soms roept en vuile gebaren maakt." Ann schrok dus niet dat die man, een buurtbewoner van 46, weer contact zocht.

"Ik heb gezegd dat hij mij met rust moet laten, maar daarop kwam hij dichterbij. Eerst begon hij me alweer uit te schelden. Ik nam mijn gsm vast om hem te filmen en hem zo af te schrikken."

"Maar toen sprong hij over de omheining en hij gaf me enkele vuistslagen. Hij riep de hele tijd vuile trans en nog vieze woorden die ik niet ga herhalen."

De politie kwam snel ter plaatse en Ann voelde zich goed geholpen. "De fysieke pijn valt intussen ook mee. Het kraakbeen tussen mijn ribben en borstbeen is geraakt, maar dat is nu al beter. In mijn hoofd is het een ander verhaal. Ik ben heel erg bang want die man loopt hier nog rond in de buurt."

Vanmorgen kon Ann een klacht gaan indienen bij de politiezone Voorkempen. "Daar hebben ze goed naar mij geluisterd, maar ik blijf wel bang, want ik kan die man hier gewoon nog tegenkomen. Ik wil zo weinig mogelijk confrontatie en daarom probeer ik zoveel mogelijk bij vriendinnen te zijn, weg uit Westmalle."

"Ik wil ook niet vluchten, want ik kom uit een psychiatrische opname voor angsten. Die kwam er, omdat zelfs familieleden me dreigmails sturen sinds mijn transitie. Ik probeer buiten te komen, met een zonnebril op en mijn hoofd naar beneden."

Door het incident is Ann strijdvaardig, daarom wil ze haar verhaal als slachtoffer van transfoob geweld vertellen, maar ze zegt wel dat ze moe is van het vele vechten. "Eerst heb ik lang gevochten tegen mezelf, want ik weet al jaren wat er gaande is. Ik wilde deze transitie lang niet, want ik had een heel mooi gezin, met geweldige kinderen, een fantastische vrouw. Ik wist dat ik dat zou verliezen."

"Ik heb zelfs destructief gedrag vertoond en ben na een zelfmoordpoging wakker geworden op de afdeling intensieve zorg. Nadien heb ik dan besloten om er toch voor te gaan. Dat was ook een gevecht op zich, en nu moet ik weer vechten tegen aanvaarding. Het is een heel zware strijd tegen onbegrip."

Hoe lezers op sociale media reageren op haar verhaal, durft Ann niet te lezen. "Via vrienden krijg ik wel te horen dat er ook veel hartverwarmende reacties geschreven worden. Dat doet deugd."