Ulla Werbrouck 30 jaar na haar historisch olympisch goud: "Getoond dat vrouwen er ook kunnen staan"

"Ik was van plan om een feestje te organiseren, maar veel mensen vertrekken nu op reis. Waarschijnlijk zullen mijn echtgenoot en ik op ons gemak een glaasje drinken. Misschien is het beter zo, een feestje geven is sowieso niets voor mij." De bescheidenheid waarmee ze spreekt over het jubileum, tekent Werbrouck.

30 jaar na haar gouden medaille op de Olympische Spelen in Atlanta, reisde Lendeledenaar Ulla samen met reisorganisatie 'Zenzen Japan' rond in het land van de rijzende zon. 2 weken lang ontdekte ze het land waar ze tijdens haar carrière al zo vaak was geweest voor stages en toernooien. "Reisleider Jan Courtens bezorgde de hele groep een onvergetelijke reis. We combineerden bezichtigingen met sportinitiaties en dat was ideaal."

Helemaal aan het einde van de reis verraste Courtens haar nog met een speciale lunch. In het restaurant stond Werbrouck plots oog in oog met Yoko Tanabe. Zij was verliezend finaliste in 1996, maar het weerzien was erg hartelijk en emotioneel. "Ik was zo blij om haar nog eens terug te zien. Ik kan Jan (Courtens, red.) nooit terugbetalen nadat hij dat voor mij geregeld heeft."

De medaille van Werbrouck was historisch, want ze werd de 1e Belgische vrouw met een gouden medaille op de Olympische Spelen. "Ik heb getoond dat vrouwen er ook kunnen staan. Dat betekent niet noodzakelijk dat ik aan de basis lag van de vele vrouwelijke sportsuccessen die volgden. Na mij zijn er toch nog enkele Belgische vrouwen geweest die olympisch goud hebben behaald. Ik vind het wel mooi dat ik de eerste was en dat ik in dat rijtje sta."

2 dagen na de gouden medaille van Werbrouck, won Gella Vandecaveye (-63kg) nog een zilveren medaille in het judo. "Ik heb gemerkt dat die 2 medailles ervoor gezorgd hebben dat meer meisjes met judo begonnen. Helaas is dat effect snel weer afgezwakt. De beperkte aandacht van de media voor judo in ons land is de sport zeker niet ten goede gekomen."

Nochtans was het geen evidentie om in die tijd als vrouw met judo te beginnen. "Iedere dinsdag moest ik vanaf de kant toekijken hoe zij aan het trainen waren. Ik wilde wel meedoen, maar mijn mama vond dat judo geen meisjessport was." 15 jaar later zou Ulla haar moeder ongelijk bewijzen.

"Op tienjarige leeftijd mocht ik dan toch met judo beginnen. De sportkampen waar ik in de paasvakantie aan meedeed, wisselden verschillende sporten met elkaar af. Judo maakte daar ook deel van uit en dankzij mijn enthousiasme overtuigde ik mijn moeder." 6 jaar na haar eerste stapjes op de tatami klopte ze al op de deur bij de volwassen judoka's.

Hoewel ze dankbaar is voor de sportieve carrière die ze heeft gehad, is Werbrouck niet naast haar schoenen gaan lopen. "Iedereen heeft een eigen parcours: ik heb het geluk gehad dat het op een gegeven moment heel snel vooruit is gegaan. Daar zitten mijn aanleg voor judo en de steun van thuis uit voor een groot deel tussen."

Werbrouck won dan wel 4 medailles op WK's, ze werd nooit wereldkampioen. "Niemand kan alles winnen. Ik ben liever olympisch kampioen dan wereldkampioen. Veel mensen worden wereldkampioen, maar niet iedereen wordt olympisch kampioen."

Het is moeilijk voor het publiek om in te schatten wat de impact is van een gouden olympische medaille. Voor Ulla heeft het vooral deuren geopend. "Op vlak van sponsoring werd ik na die medaille meer benaderd. Dat heeft me financieel zeker wat opgeleverd, omdat een judo-carrière toen geen grote sommen geld opleverde. De titel heeft dus wel deuren voor mij geopend, maar heeft mijn leven niet ingrijpend veranderd."

Hoe is het gesteld met haar populariteit 30 jaar na haar historische prestatie? "De meeste mensen die me nog herkennen zijn 45-plus. Jongeren herkennen mij uiteraard niet. Dat is ook niet meer dan normaal, mijn top ligt ver voor hun geboorte."

Tegenwoordig werkt Ulla voor Sport Vlaanderen. Ze houdt zich bezig met de administratie voor sportstages. "Ik doe mijn werk graag en ben gelukkig." Ze geeft nog mee dat het belangrijk is om positief in het leven te staan. "Neem het positieve mee in alles, dat maakt het leven aangenamer."