Mieke en Dominiek uit Ieper vluchtten net op tijd weg van bosbrand in Fontainebleau: "We beseffen nu pas waaraan we zijn ontsnapt"

Mieke (56) en Dominiek (54) hebben er een helse dag opzitten. Gisterenmiddag zaten ze nog gezellig in een vakantiewoning in Fontainebleau. Slechts 24 uur later en na een deugddoend dutje vertellen ze thuis, in Ieper, aan VRT NWS wat ze meemaakten. 

"We moesten in allerijl vertrekken vanuit Frankrijk door een bosbrand die zich razendsnel verspreidde. Ik raakte in paniek", getuigt Mieke (56) aan VRT NWS. Samen met haar partner Dominiek (54) verbleef ze in het huis dat zijn broer recent kocht, middenin het bos van Fontainebleau bij Parijs.

Zondag rond 16 uur merkte Dominiek op dat er iets mis was: "We roken een kampvuur of een open haard en de zon kleurde oranje. Wat verderop zagen we dat buren aan het verzamelen waren. Toen we met de buren spraken, bleek dat op 'slechts' 5 km een brand woedde."

Dominiek blijft ongerust achter: "Er stond een strakke wind en het vuur kwam dichter en dichter. De rookontwikkeling werd steeds heviger."

Toen hij de rook en de hulpdiensten probeerde te filmen, moest hij plots hoesten: "'F*ck jong, wat is dat hier', dacht ik in paniek." Ook Mieke merkte dat de rook haar adem afsneed. "In het begin was iedereen rustig, maar de situatie escaleerde snel. De rook kwam plots van overal, waardoor we gedesoriënteerd geraakten. Precies een zware smog die ons omsingelde. Het was verontrustend en allerminst gezond."

Tijdens het gesprek laat Mieke een 'souvenir' zien van de brand: één van de talloze, zwarte sintels die over ons neerdaalden, vertelt ze. 

Dominiek zet het verhaal voort: "De lokale overheid en Franse buren raadden ons eerst aan om de tuin en omgeving rond het huis nat te sproeien. Ze hadden in het verleden kleinere brandjes meegemaakt, maar die kwamen nooit dichter dan 500 meter."

Deze brand werd al snel veel groter. "Op een bepaald moment zei men dat de brand zich op 250 meter van ons bevond, maar het vuur zelf hebben wij nooit gezien. We zaten middenin de rook. We kregen het er erg benauwd van", aldus Dominiek. "De brandweer reed af en aan met water en er cirkelden voortdurend helikopters boven ons hoofd met bluswater."

Toen de burgemeester langskwam en zei dat we beter konden vertrekken, besliste het koppel rond 22 uur om dat ook te doen. "Slechts 10 minuten later moest de rest van het dorp verplicht evacueren", klinkt het. 

Het is pas na enkele kilometers dat het koppel de ware omvang van de brand merkte. "We zagen de reusachtige rookwolk waar wij eerder middenin zaten en reden voorbij grote colonnes brandweerwagens. We passeerden ook versterking vanuit Parijs", zegt Mieke. 

"De rook hangt nog altijd in de auto. Hij zit in ons haar en in onze huid", zucht Mieke. "Het blijft in de kleren zitten, letterlijk en figuurlijk. Je leest weleens dat mensen omgekomen zijn door rookontwikkeling bij een brand. Nu beseffen we ten volle aan wat we ontsnapt zijn."

Het koppel had niet verwacht dat een bosbrand ook zo dicht bij Parijs mogelijk was. "We zaten totaal niet in het zuiden, waarover al langer alarmerend bericht wordt over de bosbranden. We zaten op amper 50 kilometer van Parijs. Een bosbrand van 1.000 hectare hadden ze daar nog nooit meegemaakt. Een gevolg van de klimaatverandering", zucht Dominiek. "Dit is de meest noordelijke bosbrand ooit.”

"Vanochtend bleek dat het vuur tot op 5 meter van het huis was gekomen. De brandweer stond te blussen vanuit onze tuin", weet Dominiek.

"De bewoners mogen nog altijd niet terug naar huis. Ook mijn broer niet. Hij is natuurlijk bezorgd over de staat van zijn woning, die hij een half jaar geleden aankocht om te verhuren. Maar het is te gevaarlijk: het blijft er erg droog, waardoor de kans op een heropflakkering groot is."