Afbraak Huisekoutermolen in Kruisem gestart: "Weinig onderdelen nog bruikbaar voor heropbouw"

Al vroeg in de ochtend waren zo'n 10 mannen in de weer rond het houten kerkhof van de molen in Kruisem. "Door het warme weer zijn we er vroeger aan begonnen", zegt Alain Goudblomme. Hij is de voorzitter van Vlaamse Molens vzw, de eigenaar van de molen.

Een wirwar van planken, tandwielen, wieken, dunne balken, dikke balken en heel dikke balken ligt in het veld. Het zijn honderden stukken. "Het blijft moeilijk om naar te kijken, maar ik moest hierbij zijn", zegt molenaar Jos Hooghe. "Het is voor mij al de 2e molen die sneuvelt." 

De molen in Kruisem is voor Hooghe een bijzondere plek. "Ik ben hier begin jaren 80 geslaagd voor mijn molenaarsexamen. Ik ben een leerling van Paul Bauters. Hij was een icoon in de molenaarswereld." Hooghe is vastbesloten. "De molen zal hier opnieuw draaien en malen."

Bauters verhuisde de molen begin jaren 70 van West-Vlaanderen naar Kruisem. "Hij maakte van een wrak een prachtige molen. Hij zorgde ook voor een heropleving in de molenaarswereld." De familie van Bauters schonk de molen in 2022 aan Vlaamse Molens vzw.

De vrijwilligers en de molenaar halen de molen met pijn in het hart, maar met enthousiasme uit elkaar. "We gaan hem sowieso heropbouwen", zegt molenaar Jos Hooghe. "Maar nu moeten we alle onderdelen apart sorteren en we moeten de bruikbare stukken een nummer geven. Dat is zo'n rood plakkaatje."

Het gaat om honderden, zo niet duizenden stukken hout, metaal en steen. Bij de afbraak van de molen komt er ook een kraan aan te pas. "Sommige balken wegen 500 kilogram. Dat kan je niet optillen met een paar mannen."

De 1e taak nu is de molen demonteren en alle stukken die bruikbaar zijn nummeren en meten. "Veel van wat er hier nu nog ligt, is helaas voor de stoof", zegt Goudblomme. "Sommige stukken die gebroken zijn, houden we toch nog bij. Ze kunnen als patroon dienen voor de nieuwe stukken." De onderdelen gaan op het einde van de week naar een loods voor opslag. Goudblomme roept kunstenaars uit de buurt ook op om iets te doen met het gebroken hout.

"De grote stukken zijn helaas te hard beschadigd om te hergebruiken", zegt molenmaker Kris Wieme. "Ik kijk er al wel naar uit om hem opnieuw te bouwen. Het gebeurt niet vaak dat je een molen van 0 opnieuw kan opbouwen." Het orderboekje van Wieme zit de komende jaren al goed vol. "Een heropbouw zal ten vroegste voor 2028 zijn." 

Voor de heropbouw van de molen is zo'n 800.000 euro nodig. Of het geld effectief gevonden wordt, is nog de vraag. "Het is nog niet duidelijk hoeveel de verzekeraar zal uitbetalen, maar we hebben er een goed oog in", zegt Goudblomme. Er loopt ook een crowdfunding om de heropbouw mee te financieren.

En zelfs als het geld er zou zijn, dan is er nog niet meteen een molen. "Voor de molen zijn verschillende soorten hout nodig. Eik, acacia, beuk, wilg. En het hout moet ook droog genoeg zijn." 

Het wordt in elk geval een zoektocht naar het juiste hout. "Daarvoor kijken we naar Scandinavië. Maar veel hout gaat de laatste jaren naar de heropbouw van de Notre-Dame in Parijs."