Jacques Vermeire verloor ouders op 5 dagen van elkaar: "Op begrafenis van moeder werd dood van vader aangekondigd"

“Mijn ouders zijn op 5 dagen van elkaar gestorven”, begint acteur en komiek Jacques Vermeire. In januari 2004 nam Vermeire op korte tijd afscheid van zijn moeder (80) en vader (82). “Tot december waren ze beiden relatief gezond. Toen werd mijn vader opgenomen in het ziekenhuis in Gent.”

Zeven weken later sloeg het noodlot toe. “Gelukkig kon ik elke dag naar mijn vader toe. Elke dag van hun laatste weken maakte ik dus mee. Na een tijdje moest mijn moeder uiteindelijk ook naar het ziekenhuis."

De vader van Vermeire stierf de nacht voor de begrafenis van zijn moeder. “Ik dacht dat ik de begrafenis van mijn moeder niet kon meemaken, omdat ik bij mijn vader zat die stervende was."

"Die ochtend moest ik naar de drukker voor doodsbrieven voor mijn vader, omdat die een week later begraven zou worden. Een paar uur later nam ik afscheid in de kerk van mijn moeder. Het was absurd.”

Op de begrafenis van zijn moeder kondigde de priester de dood van Vermeires vader aan. “Firmin is deze nacht ook overleden”, zei hij. Voor Vermeire was het waanzin. “Ik heb geen broers en zussen, dus moest ik alles wel alleen doen.”

Vermeire had een goede band met zijn ouders. “Ik was enig kind. Mijn ouders waren mijn grootste fans.” Jaren later dacht hij nog dagelijks aan zijn ouders. “Nu is het wekelijks, maar het is iets dat je nooit vergeet. Het is geen trauma, want ik heb van niets spijt. Ik heb tot op het eind met hen samen kunnen zijn.”

Vermeire heeft ook nog een tastbare herinnering aan zijn ouders: een oude gsm uit de jaren 90, waarmee zijn ouders hem altijd belden.

“Ze gingen altijd met de caravan naar Bredene. Vanuit een telefoonkotje belden ze mij 2 tot 3 keer per week." Toen in 1994 de eerste gsm's op de markt kwamen, "kocht ik hen zo een gigantisch groot toestel", waarmee ze hem konden bellen.

Vermeire kreeg het nooit over zijn hart om dat toestel weg te doen. “Ik heb dus ook nog altijd het nummer van mijn ouders.”

In 1949 overleed een overgrootoom van Vermeire. Hij liet zijn achterfamilie een fortuin na. “4.200.000 Belgische frank, gedeeld door 37, liet hij ons na. Hij had verschillende kapsalons in Parijs, een fabriek met parfums en ga zo maar door. Er werd zelfs gezegd dat hij de kapper was van Leopold II zijn baard, maar dat is misschien wat overdreven.”

Zijn ouders erfden 115.000 Belgische frank (omgerekend, zonder inflatie, 2.850 euro, maar toen een groot bedrag). Ze kochten er destijds in Bonheiden een grond mee. "Toen kostte de grond in Bonheiden 40 Belgische frank (oftewel 1 euro) per vierkante meter. Door die erfenis kon mijn vader er een huisje bouwen."

"En hoewel hij bij de rijkswacht zat en mijn moeder huismoeder was, kende ik een vrolijke jeugd in Bonheiden in een sober huisje.” De grond is nog steeds van Vermeire. “Nu is een vierkante meter er 280 euro waard… Door die nonkel heb ik dus nooit armoede gekend.”

Naast de erfenis van zijn nonkel ontving Vermeire nog eens veel geld. Als acteur bij VRT werd hij overgekocht in 1998 door VTM. Die overstap werd in de media breed uitgesmeerd als ‘het contract van 1 miljard’ (Belgische frank). “Er kwam toen veel kritiek van journalisten. Er werd zelfs een prijs in het leven geroepen voor slechtste tv-programma: Pak de poen-prijs. Er was keuze uit 506 programma’s, maar wie kreeg hem? De prijs is er trouwens maar 1 jaar geweest…”

Het VRT-programma ‘De kop van jut’ kreeg toen die prijs. “Ik moest dat programma nog snel maken voor mijn overstap, want dat stond zo in mijn contract.” Uiteindelijk trok de sponsor zich terug. “Iedereen bekeek me en mijn wereld stortte ineen. Ik kwam toe bij VTM als een echte loser.”

VTM had hem veel betaald of dat was toch de bedoeling. “Ze hebben uiteindelijk niet alles betaald. Ik geef het maar mee…” Het contract ging over een miljard Belgische frank aan producties over 5 jaar. “Maar zelfs na 12 jaar producties maken voor hen kom ik nog niet aan het beloofde geld. Ik heb het niet meer nodig, maar het zijn wel truken van de foor.”