Wijlen Amy Winehouse en Bruno Mars op een koebel: The Rolling Stones verrassen op nieuw album

3 jaar na 'Hackney diamonds' hebben The Rolling Stones hun opvolger klaar. 'Foreign tongues' is weer een uitgesproken gitaarplaat geworden, met 14 nummers. Daarin grijpen The Rolling Stones nadrukkelijk terug naar hun bluesroots, met veel mondharmonica en bluesy gitaararrangementen.

Er sijpelen ook country-invloeden door in de gitaarpartijen en een vleugje disco in de baslijnen en op de toetsen. De nieuwe Stones klinkt hierdoor tegelijk nostalgisch en hedendaags, maar vooral vertrouwd. De speelse rock-'n-roll-sfeer zit overal.

"Oorspronkelijk waren we een bluesgroep, maar Keith en ik zijn altijd fan geweest van goed gemaakte popmuziek. Dat was wat we zelf ook wilden doen, zonder ons te beperken tot 1 muziekstijl", zegt frontman Mick Jagger daarover in een interview met The Guardian.

Verrassen doen de Stones tussen hun 12 gloednieuwe nummers met 2 covers, waaronder 'You know I'm no good' van wijlen Amy Winehouse uit 2006. De Britse soulzangeres zingt daarin hoe ze een onbetrouwbare liefdespartner is door haar verslavingen (waaraan Winehouse uiteindelijk in 2011 is overleden).

"We hebben Amy’s nummer gekozen omdat het zó typisch Brits is op verschillende vlakken", verklaart Mick Jagger in muziekmagazine NME. "Daarom zijn haar arrangementen grotendeels behouden. Ik heb zelf de mondharmonica ingespeeld en dat was zo leuk." Resultaat: een geslaagde, meeslepende versie.

Ook slotnummer 'Beautiful Delilah' is een cover, van de Amerikaanse rock-'n-roll-legende Chuck Berry uit 1958. De Stones hebben al in 1964 hun eigen versie van die klassieker opgenomen voor BBC Radio. Op de versie anno 2026 zijn er enkele drumpartijen toegevoegd door Chad Smith, drummer van de Red Hot Chili Peppers. 

Naast die 2 covers valt op dat de Stones rustig de tijd nemen om hun muzikale verhaal te vertellen. Maar 1 nummer is korter dan 3 minuten: het stoere en pittige 'Hit me in the head'.

De meeste nummers duren gemakkelijk 4 minuten en met 'Back in your life' is er zelfs een uitschieter boven de 6 minuten. Een nostalgisch relaas over een verloren vriendschap verdient ruimte. Leuk detail: de speelse knipoog "come on Ronnie" richting gitarist Ronnie Wood tussen de tekst.

Over vriendschap gesproken: ook wijlen Charlie Watts is er dankzij de moderne technologie bij op 'Foreign tongues'. Watts was vanaf 1963 tot aan zijn dood in 2021 de vaste drummer van de Stones.

Oude opnames van hem zijn gebruikt in het meest rockende nummer 'Hit me in the head'. Zo herhalen de Stones hetzelfde truukje als op hun vorige album 'Hackney diamonds', om hun vriend Watts te blijven betrekken in hun nieuwe muziek.

"De opname die we hadden van Charlie dateert al van 2021. Hij heeft die drumlijn toen fantastisch ingespeeld. Ik mis hem echt verschrikkelijk", zegt Jagger daarover in NME.

Naast wijlen Watts en Peppers-drummer Chad Smith staat er nog meer 'music royalty' op dit album. Beatle Sir Paul McCartney heeft de baslijn ingespeeld van 'Covered in you'. Ook hij leverde al een bijdrage aan de vorige Stones-plaat.

"Paul en ik kennen elkaar al eeuwen. Hij deed in de studio in amper 10 minuten wat hij moest doen", zegt Jagger daarover.

The Cure-frontman Robert Smith heeft dan weer een stukje gitaar ingespeeld op 'Divine intervention'. "Een wild idee van onze producer, toen Keith even niet in de buurt was", aldus Mick Jagger.

'Divine intervention' is een van de meest dansbare nummers op de plaat geworden, die je door het grootse en makkelijk meezingbare refrein zo hoort echoën in grote concertarena's. Op 'Never wanna lose you' speelt Smith ook een stukje synthesizer. Wie goed oplet, hoort hem in de backing vocals van het refrein. 

Maar de meest opvallende en tegelijk best verstopte bijdrage is die van popster Bruno Mars. Hij speelt koebel op 'Never wanna lose you': een blije en catchy lovesong waarin véél gebeurt. Gitaren en synths worden aangevuld met geklap en gospelachtige koortjes. En dus ook een koebel.

"Bruno kwam langs in de studio in LA, waar ik de zanglijnen aan het afwerken was. Ik heb hem in een opwelling gevraagd om een stukje koebel in te spelen, omdat hij naast zanger ook een goeie percussionist is. Hij heeft dat met veel plezier gedaan", zegt Jagger in NME.

Tegenover de muzikale diversiteit staan de universele thema's waarnaar de Stones teruggrijpen. Hun teksten gaan vooral over het leven en de liefde, over hoe niet alle vriendschappen en relaties een 'happy end' kennen. Kortom: tijdloze onderwerpen waarin verschillende generaties zich makkelijk herkennen.

In de stampende opener 'Rough and twisted' zingt Mick Jagger over de "crazy, fucked-up stuff" uit zijn jonge jaren. Ook 'Jealous lover' – met een gillende Jagger - zou over veel relaties kunnen gaan. Idem voor 'Side effects', waarin een geliefde wordt omschreven als "de perfecte drug".

Hier en daar geven de Stones ook levensadvies mee. Dat het leven te kort is voor onzin, en hoe we als jongere allemaal dromen van grootse dingen, "zoals reizen naar Mars". ('Mr Charm'). Of dat het leven een loterij is, en dat we het maar met de uitkomst moeten doen. ('Divine intervention')

Een hartverwarmende uitschieter is het zachte 'Some of us'. Keith Richards zingt de meeste tekst, in een dialoog met Mick Jagger. De warme gitaarballade zet hun jarenlange vriendschap en partnerschap als belangrijkste songschrijvers van de Stones in de verf.

Veel Belgische Stones-fans vragen zich ongetwijfeld af wanneer ze hun nieuwe muziek live kunnen horen. Hun laatste passage in ons land dateert van de zomer van 2022. Toen vierden de Stones hun 60e verjaardag in het Koning Boudewijnstadion: een show waarvoor ze overladen werden met complimenten van fans en muziekpers.

Voorlopig is er nog geen 'Foreign tongues'-tournee aangekondigd. Eind 2025 waren er geruchten dat de Stones dit jaar zouden touren in het Verenigd Koninkrijk en Europa, na hun Amerikaanse tournee met hun vorige album in 2024. Er lag ook een Belgische show op tafel, maar dat plan is niet doorgegaan.

"Ik denk niet dat we dit jaar nog spelen, maar hopelijk volgend jaar. Ik voel me daar klaar voor", zegt Mick Jagger in NME. "In 2026 lukte het niet voor Keith. Hij voelde zich niet goed bij een lange tournee. We overwegen nu een residentie, zoals Harry Styles het ook gedaan heeft."

Bij een residentie speelt een artiest bewust meerdere concerten op een vaste locatie. Styles beperkte zich voor zijn Europese tournee dit voorjaar tot shows in Amsterdam en Londen. Hij is niet de enige die voor dat concertmodel kiest. Céline Dion begint er dit najaar aan in Parijs. 

"Ik zie ons niet meteen een residentie doen in Las Vegas, maar eerder in een beperkt aantal steden. Maar dat betekent dat we nog altijd moeten rondreizen, met alles wat erbij hoort. Maar ik hoop – en ik denk – dat mensen ons zeker nog op een podium zullen zien", aldus Jagger in NME.

Wat met het gerucht dat de Stones in 2027 opnieuw op Glastonbury (het grootste Britse festival, red.) staan? "Ik zeg zeker geen 'nee' als de vraag komt", zegt Jagger mysterieus. "Hoe dan ook ben ik al bezig aan ons volgende album."