Voetbalanalist Wesley Sonck (47) herkent zichzelf in zijn 17-jarige zoon Ryan. Dat vertelt hij in de podcast 'Peter Van de Veire & De Zandloper'. "Hij krijgt te horen dat hij niet goed genoeg is", zegt Wesley. "Ook ik was in het begin nooit matuur genoeg."
"Ryan krijgt te horen dat hij niet goed genoeg is": voetbalanalist Wesley Sonck herkent zichzelf in zijn zoon
Mona Junger
Gepubliceerd:
"Mijn zoon krijgt te horen dat hij niet goed genoeg is", vertelt voetbalanalist Wesley Sonck. Ryan Sonck is 17 jaar en speelt momenteel als middenvelder bij de jeugdopleiding van KAA Gent. "Vaak heb ik het gevoel dat onze achternaam een nadeel is voor hem, al kan het in de toekomst wel een voordeel zijn. De fysieke genetische aspecten kreeg hij door."
"Hij voetbalt graag", gaat Sonck verder. Dat vindt hij het belangrijkste. "Als Ryan morgen stopt en muziek wil maken, is dat geen probleem. Mijn kinderen moeten zelf beslissen wat ze in hun leven willen. Ik deed het ook zo op mijn 19."
Geschiedenis herhaalt zich
Sonck was in het begin van de jaren 2000 profvoetballer. Hij speelde bij KRC Genk, Ajax en Club Brugge. Ook was hij een vaste waarde bij de Rode Duivels. In 2002 won hij de Gouden Schoen.
Daarvoor moest hij eerst wat tegenwind incasseren. "Ik hoorde net als mijn zoon regelmatig dat ik niet goed genoeg of nog niet klaar was. Laat matuur, waardoor je een achterstand hebt op de vroeg mature jongens", zo vertelt hij. "Bij mijn zoon komen de dingen terug die bij mij ook altijd terugkwamen."
Brandstof voor later
Voetbal kan erg hard zijn, weet Sonck ook. "Ik was inderdaad misschien nog niet matuur genoeg. Ik zat in de sportschool, waardoor ik op die leeftijd atletisch misschien net iets verder stond dan mijn zoon. Maar hij wordt dat nu ook en ik zie net dezelfde feedback bij hem terugkomen. Als ik dat hoor, denk ik: 'Jongen, dat is alleen maar brandstof voor later'. Je moet eerst even tegenwind krijgen om later beter te worden."
"Het is niet omdat hij de naam Sonck draagt dat het zal lukken", geeft Sonck toe, "maar op dit moment denk ik echt: 'Jullie zien het niet'. En vroeger zagen ze het bij mij ook niet".
Toch kan het tij snel keren. "Als ik de jongens tegenkom die zogezegd meer talent hadden dan ik, denk ik: 'Vreemd hoe het leven soms kan lopen'. In 1997 kwam ik toevallig in de A-kern terecht van RWDM, terwijl ik een jaar eerder nog hoorde: deze 2 jongens zijn beter dan jij. Zij mogen hogerop trainen, maar jij blijft op jouw leeftijd. Ik was toen 19."
Ik was op mijn 19 al beter dan de helft van de A-kern van RWDM die daar speelde, maar dat kon ik niet zeggen natuurlijk
Wesley Sonck
Sonck studeerde aan de sportschool. "Ik trainde veel op de sportschool, maar ook nog eens 4 keer per week plus een wedstrijd met RWDM. Het klinkt een beetje pocherig, maar ik was toen al beter dan de helft van de ploeg die daar speelde. Wat achteraf ook gebleken is, maar dat kan je niet zeggen op dat moment."
Sommigen geloofden in Sonck, anderen niet. "Je blijft dus heel nederig op dat moment en je doet je best. Maar er zijn altijd mensen nodig die in je moeten geloven voordat je effectief die stap hoger kan zetten."
Andere jeugd
Sonck had niet dezelfde normale jeugd als andere jongens, zo zegt hij nog. "Er waren plannen om te gaan studeren, maar het werd trainen, eten, slapen en weer door. Het was mijn droom en die is werkelijkheid geworden."
