"Zou Rudi Garcia dit toelaten, denk je?": op feestelijk bezoek bij Team USA, waar tranen vloeien en Belgische spionnen gevreesd worden

Op weg naar de trainingslocatie van de Amerikanen valt meteen op dat dit geen dag zoals alle andere is in de VS.  

4 juli, de Amerikaanse onafhankelijkheidsdag, is er heilig. Een hardloper heeft een gigantische vlag meegenomen op zijn tocht, bijna al zijn landgenoten dragen vandaag de nationale kleuren. Ook veel van onze Amerikaanse collega's doen mee en zijn uitgedost in kledij met stars en stripes of patriottische teksten. We zien onszelf op 21 juli nu niet meteen hetzelfde doen in zwart-geel-rood tijdens een werkdag. De media-aandacht is trouwens groot voor het USMNT twee dagen voor de historische ontmoeting met de Rode Duivels.

Zo'n 50 journalisten tekenen present op het indrukwekkende sportcomplex van de University of Washington. Van ESPN tot FOX Sports: alle nieuwskanonnen zijn er.

Achter een van de doelen valt ook een scherm met zwarte doeken op. Naar verluidt heeft Mauricio Pochettino uitdrukkelijk gevraagd om dat daar te plaatsen. Uit schrik voor pottenkijkers. In de aanloop naar het duel tegen Australië was er naar verluidt een spionage-gevalletje, van een buitenstaander die de training kwam filmen.

Richting België wordt geen enkel risico genomen.

Opeens verschijnt de Amerikaanse assistent-perschef, die tot dan druk bezig was met alle micro's een plekje te geven, met een grote doos vol waterijsjes voor onze neus.

"Een cadeautje voor onze verjaardag", glundert hij.

Het is 9u30 en nogal vroeg voor een dessert, maar uit beleefdheid nemen we er toch maar eentje.

"Krijgen we morgen wel opnieuw donuts zoals altijd de dag voor de match?", vraagt een collega.

Tijd voor het interviewmoment.

We hebben een journalistieke meevaller. De uitverkorenen zijn de 38-jarige aanvoerder Tim Ream én Sergino Dest, geboren in Nederland.

We vragen de perschef, die ongeveer 10 smartphones in zijn hand houdt, of we de verdediger een vraagje in zijn moedertaal mogen stellen.

"No problem, mate. Ik laat het hem al even weten."

Collega Tom Boudeweel vraagt Dest wie de favoriet is voor de wedstrijd en op welke vlakken de VS de Duivels pijn kan doen.

"Dat ga ik hier niet vertellen", grijnst de winger van PSV. "Anders hebben jullie onze tactiek door. Maar ik denk dat het een gelijkopgaande match zal worden. Fiftyfifty. Jullie hebben goeie spelers, wij ook. En momenteel zitten we heel goed in het toernooi. België soms, maar geregeld ook wat minder. Dat de beste moge winnen."

In maart waren dat de Rode Duivels, met 2-5 in een oefenduel. Leeft dat nog bij de VS?

Dest schudt het hoofd: "In een oefenwedstrijd probeer je dingen uit, maar is het niet voor echt. Dat is het nu wel."

Ream krijgt dan weer de vraag of er bij de ploeg nog revanchegevoelens zijn na die memorabele WK-match in 2014 tussen beide landen.

"Dat telt nu niet", benadrukt de aanvoerder. "Het gaat over het hier en nu. Wat moeten we doen om verder te gaan in dit toernooi? Het verleden speelt niet mee."

Voorts stellen de Amerikaanse collega's amper vragen met een Belgisch tintje. Het gaat over de baseballwedstrijd die de selectie een dag eerder bezocht, de nationale feestdag en over de eigen sterktes. 

Maar vragen over de nakende strijd met Jeremy Doku, Romelu Lukaku of Kevin De Bruyne? Die komen er niet. Onze collega's liggen simpelweg niet wakker van de Belgen.

Bij de spelers lijkt dat evenmin het geval te zijn. Dest haalt de schouders op wanneer we hem vragen of de onzekerheid rond de Belgische basiself hem bezighoudt.

"Dat is aan de coaches. Wij proberen gewoon zo voorbereid mogelijk te zijn en hebben geloof in onze eigen kwaliteiten."

We dachten dat de training vervolgens wel snel zou beginnen - per slot van rekening stonden we al een uur langs de lijn. Viel dat even tegen.

Aanvoerder Ream liep plots met een slagroomtaart, voorzien van een Amerikaanse vlag, het veld op om een perplexe vrijwilligster te bedanken.

De vrouw kon haar ogen niet geloven en barstte in tranen uit toen ook haar man ten tonele verscheen.

"This is the best day of my life", snikte ze. Na het emotionele moment doet de perschef een mededeling: "Spelers en staf zullen vanavond 4th of July vieren door op een rooftop samen met hun familie naar het vuurwerk te kijken." Ook bij de Amerikanen is er dus aandacht voor family time.

En dan duikt plots bondscoach Mauricio Pochettino op.

De enthousiaste bondscoach wandelt met een brede glimlach naar iedere journalist toe: "Happy Fourth of July! Happy Birthday! Of we België gaan verslaan? Dan moeten we daar nu voor trainen."

Ondertussen stonden zijn spelers in de schaduw van een enorme Amerikaanse vlag al een uur rond het veld te keuvelen. Begeleid door de beats van een boombox doen ze lichte stretchoefeningen, gooien ze over en weer met een baseball en keuvelen ze zelfs met een hond.

Alsof ze 4th of July in het park vierden. Stress? Niks van te merken. 

We spreken een collega aan die we eerder ook al bij de Belgische trainingen hebben gezien. De vibe is hier anders, hé?

“Die Amerikanen zijn zo relaxed, maar het lijkt te werken", knikt hij. "Gisteren waren ze hier allemaal aan het baseballen. Ik kan me niet inbeelden dat jullie Rudi Garcia dat toelaat. Toch?”

Terwijl we bevestigend lachen, lopen de Amerikaanse spelers (eindelijk) het veld op.

Na ruim anderhalf uur kwamen de spelers dan toch eens het veld op. In het kwartiertje dat open is voor de media doet de VS wat klassieke oefeningen op balbezit en passing. Het valt op dat Pochettino ook nadrukkelijk aandacht schenkt aan zijn keepers.

Enkele minuten voor de poorten sluiten, komt de perschef nog eens langs met zijn doos waterijsjes.

“We hebben er al eentje gegeten”, bedanken we vriendelijk.

Een collega lacht: “In America we don’t stop at one.”

De Rode Duivels zijn gewaarschuwd.