Na talloze schietpartijen en kogel door raam kinderkamer: hoe is het nu aan metrostation Clemenceau? 

De schietpartij was volgens de aanklager op het proces een afrekening tussen drugsbendes. De schutter schoot in de richting van enkele rivaliserende dealers uit de beruchte Peterboswijk in Anderlecht. 

Het parket had 16 jaar cel gevraagd voor de hoofdverdachte die met zijn machinegeweer in het rond schoot, wegens poging tot moord. Hij kreeg uiteindelijk 13 jaar cel en zijn kompaan 11 jaar. 

Brussel werd in die periode tientallen keren opgeschrikt door vuurwapengeweld. Dit incident was het trieste startschot van een reeks schietpartijen begin februari 2025 op en rond het Clemenceauplein.

Nog geen dag na de feiten wordt opnieuw geschoten aan het metrostation, een toevallige voorbijganger raakt daarbij zwaargewond aan het been.

Drie dagen daarna, op 15 februari 2025, bereikt het geweld een absoluut dieptepunt: een jongeman van 19 wordt doodgeschoten.

Nog eens 4 dagen later lossen onbekenden 15 schoten op de gevel van een woning in de Kliniekstraat, om de hoek van het metrostation. Ze laten ook niet ontplofte molotovcocktails achter.

Na de reeks incidenten neemt de politie veiligheidsmaatregelen om het drugsgeweld en de overlast in te dammen: het Clemenceauplein wordt 10 maanden lang afgesloten met dranghekkens om drugsdealers te weren, er komt extra politietoezicht in de buurt en de controles aan het station worden aangescherpt.

In de Kliniekstraat stellen ze verkeersremmers op en één van de twee toegangen tot het metrostation wordt tijdelijk afgesloten.

"We willen met die maatregelen de veiligheid verhogen, de buurtbewoners geruststellen en de rust doen terugkeren in de wijk", klinkt het bij de politiezone Zuid.

"De situatie is intussen gestabiliseerd, maar het blijft een strategische zone waar we de druk hoog houden", reageert de politiezone Zuid. Hun strategie bestaat uit "structurele druk", wat betekent dat de politiezone het plein permanent monitort en er dagelijks patrouilleert om dealplekken geen "logistieke ruimte" te geven. 

Concrete cijfers over het aantal schietincidenten aan Clemenceau zijn er niet. In 2025 registreerde de gehele politiezone Zuid (Anderlecht, Sint-Gillis en Vorst) 63 dossiers voor schietincidenten, 48 fiches voor bedreiging met vuurwapens en er werden 96 vuurwapens in beslag genomen. Dat staat in het jaarverslag van 2025.    

"We reageren snel, proactief en repressief op signalen uit de buurt om criminele netwerken zo de pas af te snijden. Dit doen we samen met de gemeente en partners."

Tijs De Geyndt, stadscoördinator van beweging.net, zegt dat die maatregelen zeker een impact hebben gehad, vooral voor de bewoners rond het plein. "Een gezin vertelde mij dat hun kind eindelijk eens een nacht kon doorslapen." Sindsdien zijn de buurtbewoners ook vragende partij voor een permanente afbakening van het plein, of toch 's nachts. 

Politieaanwezigheid kan helpen, maar militairen zijn niet nodig, voegt De Geyndt er nog aan toe.

Het is tegelijkertijd belangrijk dat er geïnvesteerd wordt in de openbare ruimte rond het plein, zoals in bankjes of een fietstraject, zegt hij. "Ik merk dat de buurt daar nog terughoudend in is, uit angst voor nog meer overlast."

De Geyndt ziet ook veranderingen op het terrein die hem hoop geven. "Afgelopen zondag organiseerden we een grote opruimactie in de wijk. Op die manier herwinnen bewoners zelfrespect en krijgen ze het gevoel dat ze gehoord worden. Dat vertrouwen, ook vanuit de politiek, was lange tijd afwezig.

Sommige politici zien de wijk enkel als een last en kost, maar ze redeneren uitsluitend op basis van cijfers uit een Excel-tabel, betreurt hij.

Buurtbewoner Jens Popelier, die 3 straten verderop woont, ziet het somberder in. "Wij voelen ons opgegeven", getuigt hij in De Ochtend op Radio 1. Hij maakt deel uit van Respect Kuregem, een van de wijkcomités die de wijk leefbaarder willen maken.

"Wij staan met de rug tegen de muur. De wijk is het sterfputje van Brussel: alle problemen komen bij ons terecht." Hij spreekt over afval, nachtlawaai, drugs, en ook nog steeds drugsgeweld: een 'territoriumoorlog'. "Eind juni was er nog een schietpartij."

"Je bent constant op je hoede zodra je je voordeur buitenstapt. Zal er mij iets overkomen? Wie zal mij aanspreken? Kinderen kunnen niet buitenspelen."

Toch denkt Popelier niet aan verhuizen. "Ik geloof in het potentieel van onze wijk." Maar de extra politie die de gemeente beloofde, volstaat niet en Respect Kuregem vraagt dat verschillende niveaus samen aan oplossingen werken. "Lokaal, regionaal en federaal; politie, justitie, lokale verenigingen ... Nu is het het typische paraplusysteem: de bal wordt naar elkaar doorgespeeld."

Dat probleem erkent ook De Geyndt. "Iedereen is verantwoordelijk, maar niemand wil of kan de volledige verantwoordelijkheid nemen."

"Het is een vertrek- en aankomstwijk. De wijk is kwetsbaar door de grote armoede en werkloosheid. Dat is geen excuus voor de criminaliteit, maar helpt ze wel beter te verklaren." Ook Popelier vindt dat er ondersteuning nodig is: "Voor de mensen die het het moeilijkste hebben in onze wijk: dakloze mensen, druggebruikers die veel gebruiken ... Er is budget nodig, mankracht en samenspraak."

Waakzaamheid blijft nodig, besluit ook de politie zelf. "De sociaal kwetsbare context maakt de wijk vatbaar voor rekrutering. Overlast en randcriminaliteit blijven hardnekkig aanwezig. We blijven waakzaam voor een mogelijke heropleving en dat vertaalt zich in onze acties."