"Mijn partner heeft vrede met een seksloze relatie, maar ik niet. Wat kan ik doen?": Rika Ponnet beantwoordt de vraag van Christophe

Christophe (44) heeft al 8 jaar een gelukkige relatie met een 37-jarige man. "We eten, bankhangen, slapen en knuffelen samen. Onze agenda's zijn op elkaar afgestemd en we doen de meeste dingen ook als koppel. Daar heb ik niets op aan te merken. Maar in bed is dat een ander verhaal: daar gebeurt al jaren niets meer."

Er is in hun relatie wel flexibiliteit als het op sekspartners aankomt. Christophe maakt gebruik van die vrijheid en heeft seks met andere mannen, zijn vriend doet dat niet. "Maar ik wil nog altijd in de eerste plaats thuis, binnen de relatie, de liefde bedrijven."

"Ik wil de relatie niet beëindigen, maar ik wil ook niet altijd 'op een ander' moeten gaan. Mijn vriend lijkt te berusten in de seksloze situatie. Ik heb al van alles geprobeerd en voorgesteld, zonder resultaat. Ik mis de fysieke, seksuele intimiteit enorm. Wat kan ik doen?"

De situatie van Christophe toont volgens relatiedeskundige Rika Ponnet goed aan dat een tekort aan intimiteit in je basisrelatie nooit buiten die relatie opgevangen kan worden. "Of het nu om emotionele of seksuele intimiteit gaat, je kunt die niet extern opvullen. Een open relatie werkt niet als een oplossing voor een tekort in je basisrelatie."

"Dat stelt Christophe nu vast, want hij blijft verlangen naar seksuele intimiteit met zijn partner." Door zijn partner vrijheid te geven, hoopt hij misschien jaloezie op te wekken om de vlam terug aan te wakkeren. Maar dat werpt tot nu toe geen vruchten af.

"De vriend blijft waarschijnlijk uit het seksuele domein omdat hij zich onder druk gezet voelt", stelt Rika. "Zo werkt het altijd in een relatiedynamiek: als ik heel graag iets van jou wil en er enorm veel druk op zet, dan trekt de ander zich vaak terug."

"Het roept het gevoel op dat je een behoefte moet invullen die zo leeg staat, dat je jezelf daarin kan verliezen. Het voelt niet veilig en als 'te veel'. Alsof het nooit genoeg zal zijn." Daarom staakt de partner van Christophe volgens Rika alle seksuele intimiteit: hij wil zich veilig voelen en verschuilt zich daarom achter zijn muur.

Ondanks het tekort aan seksuele intimiteit zijn de 2 mannen op alle andere vlakken onafscheidelijk. Maar net dat gebrek aan afstand is volgens Rika een struikelblok. "Eigenlijk verlangt deze partner dat de ander naar hem verlangt. En hoe kun je verlangen naar iets wat je eigenlijk al hebt?"

"Christophe is er altijd en duwt op dat seksuele. Maar verlangen kan pas ontstaan als er ruimte is. We vinden onze partner seksueel het meest aantrekkelijk als die heel erg in zijn of haar element is", zegt Rika. "Er is hier te veel symbiose en te weinig differentiatie. Door heel erg op dat seksuele te duwen, maak je dat alleen maar erger."

"Je staat zo centraal met je behoefte in die relatie, aan symbiose en verbonden zijn, dat het voor de ander overweldigend is." Dat er dan een muur wordt opgetrokken om de individualiteit te beschermen, verbaast Rika niet. "En net in het seksuele zijn we het meest symbiotisch van allemaal. Daar komen we samen."

Volgens Rika is het in dit geval interessant om net niet op het seksuele te focussen, maar wel over die 'perfecte' domeinen in gesprek te gaan. "In welke mate doen ze hun eigen ding, buiten de relatie? Hoe ervaren ze elkaars aanwezigheid in de relatie?", vraagt ze zich af.

Bij zichzelf kan Christophe nagaan wat hij precies wil in het leven en waar hij zich goed bij voelt. "Het is belangrijk om daarvoor te gaan en dat te doen, dat is je individualiteit voeding geven. Net dan ontstaat er ruimte. In dat verschil is er aantrekking, een verlangen om het verschil te dichten."

"Durf dit thema eens aan te raken", besluit Rika. "Zoek naar meer differentiatie en meer individualiteit in die andere domeinen."