'Being Britney', 'De blauw' en een one-man-punkband: dit zijn onze 3 tips voor Theater aan Zee

Het thema van Theater aan Zee is dit jaar 'Message in a bottle'. "Ik wilde de zee al langer als verteller proberen mee te nemen", legt artistiek leider Cindy Godefroi uit in gesprek met VRT NWS.

"Hoe kunnen we naar die zee luisteren? Wat als zij zou kunnen praten? In het lied van The Police zit ook het zinnetje: 'I'll send an SOS to the world'. Ik vind het belangrijk dat we vanuit dat brede thema naar de wereld kijken en daarin een rol spelen." 

Zo is er onder impuls van advocaat Walter Van Steenbrugge, een van de 2 Golfbrekers van het festival, veel aandacht voor de mensenrechten en voor de schendingen ervan. Een thema dat helaas nog steeds bijzonder actueel is. Zo richt regisseur Chokri Ben Chikha in zijn nieuwe voorstelling 'Dignity' een Tunesische waarheidscommissie in ballingschap op. 

Het idee van het bootconcert 'Gedane-golven-nemen-geen-keer' komt dan weer van die andere Golfbreker, Sarah Yu Zeebroek. Het publiek wordt 's ochtends meegenomen tijdens een boottocht op zee. "Die bootconcerten zijn een andere ervaring doordat de zee een medespeler is", legt Godefroi uit. "We gaan ons overgeven aan die golven, we weten niet wanneer we terugkomen, we worden misschien zeeziek." 

En er is nog heel veel te ontdekken tijdens de komende 11 dagen. Dit zijn 3 voorstellingen die je op Theater aan Zee niet mag missen (of later in een zaal bij je in de buurt, want veel voorstellingen zijn intussen al uitverkocht). 

In de solo 'Being Britney' speelt jonge maker Colette Goossens een jonge vrouw die in een psychose zit en denkt dat ze de popzangeres Britney Spears is. 

Haar afstudeervoorstelling 'Mijn broer: The walrus' werd ook al geselecteerd voor Theater aan Zee in 2021. Haar eigen broer Camille stierf tijdens een psychose toen Goossens zelf 16 was. Tijdens haar rouwproces om hem, belandde ze zelf ook in een psychose.

Ook 'Being Britney' heeft ze voor haar broer gemaakt. Maar ook om de onwetendheid over psychoses de wereld uit te helpen. "Het gaat vaak over diagnoses, medicatie en behandeltrajecten", vertelde ze in De Standaard Weekblad. "Ik wil het liever over verbinding hebben. Mensen met een psychose hunkeren net naar écht contact." 

Godefroi vindt het logisch dat Theater aan Zee de lijn tussen cultuur, kunst en zorg nog veel meer opzoekt. "We zijn geen aparte entiteit. Zoveel, vaak ook jongere, mensen maken voorstellingen over psychisch lijden. Verschillende voorstellingen op ons festival, ook 'Ta mal ou' bijvoorbeeld, hebben te maken met zorg en met de vraag om gezien te worden als wie je bent en hoe je je voelt." 

'Being Britney' gaat vanavond in première. 

Wie zich wil laten verrassen door jong, nieuw talent kan vanaf vrijdag in 0.666 naar de twin bill (2 voorstellingen voor de prijs van 1) 'Ik ben Funny' en 'Middle class baby punk'. 0.666 is een "creatieve proeftuin voor een duurzame, sociale en circulaire economie" en ook een van de vele opvallende locaties van Theater aan Zee. 

De solovoorstelling 'Ik ben Funny' kondigt zich veelbelovend aan als 'een soort oudejaarsconference on steroids', die thema's als gender, politiek en seksualiteit aanraakt.

Gemaakt door Bibi Roos, die als Funny Bergman op het podium staat. Zij werd dit jaar 3e in 'De slimste mens ter wereld' in Nederland, wat ze in haar Instagram-bio vertaalt als 'redelijk slim mens'. Op Theaterfestival De Parade kreeg 'Ik ben Funny' lovende recensies. 

In 'Middle class baby punk' is het feit dat de wereld in brand staat en dat het voelt alsof we daar helemaal niks aan kunnen veranderen het uitgangspunt.

Wat je mag verwachten als mogelijke remedie? "Meeroepmuziek voor middenklasse volwassenen, over het Atomium, kraantjeswater, zalm, immomakelaars, schermtijd, grasmaaiers en deelsteppekes, in easy peasy English." Dat maakt mij alvast heel benieuwd. 

Alle credits zijn hier voor "one-bald-man-punkband met speelgoedinstrumenten" Egon Schoelynck. Hij speelde eerder ook al mee in 'KAK. Een ecologische shitshow', een productie van Tristero. 

Voor de voorstelling 'De blauw', een productie van NT Gent, deed Lara Staal diepte-interviews met agenten, jeugdwerkers, criminologen en jongeren in verschillende wijken in Gent. Ook hier gaat het over rechten, respect, zorg en vertrouwen. 

"'De blauw' is een voorstelling over de frictie tussen jongeren en politie", legt Godefroi uit. "En die speelt in de Velodroom, een skatepark waar de politie al eens langskomt."  

Er wordt gespeeld in en rond een omgebouwde politiecombi. Dit soort locatietheater is waar Theater aan Zee bekend om staat. En het is de ambitie van het festival dat hun locaties in de toekomst nog meer een soort 'medeverteller' of 'medespeler' worden. 

De Nederlandse theatermaker en onderzoeker Lara Staal maakte eerder al maatschappijkritische voorstellingen, zoals 'De gevangenis', over het falende Belgische gevangenissysteem. 

Politieagenten liggen vaak onder vuur, maar Staal wil tonen dat zij ook maar mensen zijn die vaak (te) snel beslissingen met (soms) verregaande gevolgen moeten nemen. 

"We moeten koesteren dat we met zo'n groot festival iets waardevols kunnen vertellen", besluit Godefroi. "In een wereld die zo luid is, zo schreeuwerig en zo hard, vind ik het zo fijn dat je op TAZ toch ruimte kunt bieden aan zoveel verschillende stemmen met zoveel verschillende rugzakken." 

'De blauw' gaat vanavond in première.