Een relatie van 2 jaar, een pasgeboren baby: voor veel mensen is het een roze wolk. Maar voor Jolien veranderde die wolk in een nachtmerrie toen ze ontdekte dat haar vriend 2 weken voor de bevalling vreemdging met een man. Heeft hun relatie nog toekomst? Relatiedeskundige Rika Ponnet geeft advies.
"Mijn vriend ging vreemd met een man, kan onze relatie dit overleven?" Rika Ponnet beantwoordt de vraag van Jolien
Elke week beantwoordt relatietherapeut Rika Ponnet in 'Nieuwe feiten' een vraag van een luisteraar. De antwoorden worden gebundeld in de podcast 'Vraag het aan Rika'.
De vraag van Jolien: "Kan onze relatie ontrouw overleven?"
Jolien en haar vriend zijn 2 jaar samen. Ze hebben net een kindje gekregen, maar het loopt allemaal minder romantisch dan ze zich had voorgesteld. "Enkele dagen na de bevalling vond ik in mijn vriend zijn telefoon berichtjes en foto’s waar ik niet zo blij mee was. Na veel smeken biechtte hij op dat hij vreemdging met een man. Naar eigen zeggen ging het enkel om orale bevrediging."
"Mijn vriend omschrijft het als een foute manier om met problemen en stress om te gaan. Hij beweert dat hij geen gevoelens heeft voor mannen, maar dat hij zichzelf op deze manier wou straffen. Ikzelf denk eerder dat hij kampt met een seksverslaving."
"Hoe zet ik me hierover? Kan onze relatie dit overleven? Ik zie mijn vriend graag en ik wil hem steunen, ook met onze pasgeboren baby in het achterhoofd."
Beluister: Rika Ponnet beantwoordt de vraag van Jolien
Het antwoord van Rika: "Dit gaat over veel meer dan het seksuele"
Hoewel de timing voor Jolien onbegrijpelijk is, ziet Rika Ponnet dit vaker in haar praktijk. "We weten al heel lang dat de periode rond de zwangerschap en de bevalling het moment is waarop er vaak voor de eerste keer sprake is van vormen van overspel."
Vaak heeft dat te maken met een evolutie die je als koppel doormaakt. "Terwijl een vrouw zich fysiek en mentaal volledig op het kind en de zwangerschap richt, kan een man zich buitengesloten voelen."
"Een man ervaart dit soms als een vorm van afwezigheid of eenzaamheid. De symbiotische band tussen moeder en kind kan bij de partner een gevoel van afwijzing oproepen, zeker als dat een thema is dat al langer meespeelt."
Daarnaast komt er ook een enorme verantwoordelijkheid op je af. "Vader worden voelt dan als een afscheid van je jeugd en afscheid van je positie ten opzichte van je vrouw. Opeens heb je door dat er minder aandacht en betrokkenheid van je partner is. Zeker in de beginperiode als de baby er net is.”
Moet Jolien geloven dat haar vriend niets voor mannen voelt?
Moet Jolien oprecht geloven dat haar vriend enkel zichzelf wou straffen? Rika gelooft zijn versie alvast wél.
"Ik vermoed dat de vriend van Jolien heel hard worstelt met zijn identiteit. Hij is op zoek naar wie hij is, maar dat betekent niet noodzakelijk dat hij homo- of biseksueel is, en dat al heel zijn leven onderdrukt."
Als je alle dagen je leven moet acteren, is er soms nood aan een extreme ontlading
Rika Ponnet, relatiedeskundige
"Soms hebben mensen het gevoel dat ze in hun dagelijks leven in een soort van toneelstuk zitten. Dit komt door opvoeding, achtergrond, of boodschappen die ze kregen in hun dagelijks leven. Als je hele dagen moet acteren, voel je soms de nood aan een ontlading. In dit geval gaat het om seks hebben met een man."
En voelt hij dan écht niks voor mannen? "Misschien is hij nog niet in het reine met wie hij is. Blijkbaar heeft hij er nog niet echt bij durven stilstaan, uit vrees om afgewezen te worden."
Hoe moet het verder?
Voor Rika is het duidelijk dat er meer dan 1 probleem is. Heeft de relatie dan toch nog kans op slagen? "Jawel, maar dan moeten ze aan beide kanten wel verder denken dan de rollen van dader en slachtoffer."
"Dit gaat ook over veel meer dan het seksuele: Jolien heeft de indruk dat haar vriend niet is wie ze altijd dacht dat hij was. Het is dus ook aan hem om echt bij zichzelf naar binnen te gaan. Ik denk dat dit alleen kan onder begeleiding."
Uiteraard hebben ze ook een gedeelde toekomst als ouders. "Ze moeten sowieso samen verder als de vader en moeder van hun kind", besluit Ponnet. "Groeien naar een echt begrip van de ander is daarin een cruciale stap."
