Ook deze bekende vaders misten net (niet) geboorte van hun kind: "Via gsm gevolgd op parking"

Vorig weekend raakte bekend dat Rode Duivel Jeremy Doku het WK zal verlaten wanneer zijn vrouw Shireen op het punt staat te bevallen. Hij wil haar steunen bij de geboorte van hun eerste kind, en de Voetbalbond ondersteunt hem in die keuze.

De timing van een bevalling kies je over het algemeen niet zelf. Maar een 'agendaconflict' ontstaat soms ook sneller dan verwacht. Daar kunnen wielrenner Yves Lampaert en ex-premier Alexander De Croo, nu topman van het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (UNDP), over meespreken. 

Yves Lampaert miste op 10 augustus 2021 de geboorte van zijn eerste zoon, Aloïs,  al had hij nooit gedacht dat dat zou gebeuren. 

Net in die periode vond de meerdaagse wielerwedstrijd de Ronde van Denemarken plaats. "Mijn vrouw Astrid was 2 weken later uitgerekend", vertelt hij aan VRT NWS. "Maandagavond waren we nog naar de gynaecoloog geweest. Die had ons verzekerd dat het zeker niet meteen zou gebeuren." En dus vertrok Lampaert naar Denemarken. 

Daar reed hij op dinsdag nog de openingsrit van de Ronde van Denemarken. Op woensdag, dag 2, vertrok hij alleen naar huis met de wagen, een rit van zo'n 1.000 kilometer. 

"Ik kreeg onderweg van mijn schoonzus het bericht dat Astrid op het punt stond te bevallen. Zij was in het ziekenhuis van Tielt, samen met mijn zus, die daar werkt. Op een parking op de grens tussen Denemarken en Duitsland heb ik tussen de vrachtwagens dan live de bevalling gevolgd op mijn gsm." 

"Dat moment zelf beleef je in een roes", zegt Lampaert. "Ik kon mijn tranen moeilijk bedwingen en toen vroeg ik me wel af: wat zit ik hier te doen? In het leven loopt het niet altijd zoals je wil. Het belangrijkste is dat alles goed verlopen was." 

Daardoor bleef Lampaert ook rustig, beseft hij nu. "Ik had maar 1 doel: zo snel mogelijk in het ziekenhuis geraken. Ik zou niet geweten hebben hoe ik gereageerd zou hebben, zo helemaal alleen in die auto, mochten er complicaties geweest zijn."  

Vorig jaar kreeg het gezin nog een 2e zoon, Lucien. Zijn geboorte missen was geen optie. "Al herinner ik mij ook die dag nog goed: ik was gaan trainen, zat net op 70 kilometer van huis toen ik telefoon kreeg: 'Kom maar naar huis'." (lacht)

"Ik wilde het echt geen 2 keer missen", benadrukt Lampaert. "Dat ging ik mezelf nooit vergeven." 

De beslissing van Doku begrijpt hij helemaal. "Als je de mogelijkheid hebt, moet je dat zeker doen. Ik ben wel benieuwd of hij er tijdig gaat geraken wanneer hij het nieuws krijgt dat ze moet bevallen." De geboorte van Doku's eerste zoon vindt namelijk in Londen plaats.

"Ik denk dat het als topsporter wel een moeilijke afweging blijft", besluit nog Lampaert. "Het WK voetbal vindt maar 1 keer plaats om de 4  jaar. De Tour de France is elk jaar. Ik zou er waarschijnlijk voor gekozen hebben om niet deel te nemen aan de Tour, maar ik begrijp wel dat voetballers kiezen voor het WK en de bijhorende risico’s."

Voormalig premier Alexander De Croo (toen lid van de partij Open VLD, red.) miste de geboortes van zijn zonen Tobias en Gabriël niet. Al moest hij wel een belangrijke vergadering annuleren om bij de geboorte van Gabriël, nu 15, te kunnen zijn. 

"Hij is geboren in 2011 en we zaten in volle onderhandelingen om de regering-Di Rupo te vormen. 's Ochtends was het al duidelijk dat mijn vrouw die dag zou moeten bevallen", vertelt De Croo. 

"Ik heb Di Rupo, die toen formateur was, meteen laten weten dat ik er niet bij kon zijn. Hij zei: 'We gaan die vergadering annuleren, maar ik kan dat niet doen zonder een reden te geven, want dan gaat men denken dat het crisis is. Ik ga onmiddellijk zeggen wat er aan de hand is'. Voor mij voelde dat wel ongemakkelijk, want ik wilde niet dat er al een persbericht zou verschijnen over mijn - dan nog - ongeboren zoon."

"In de verloskamer zag ik dat er al een bericht op Belga was dat mijn zoon geboren zou worden, maar hij was er nog niet op dat moment", gaat De Croo verder. "Ik hoopte maar dat dat geen ongeluk bracht, maar alles is vlot verlopen. De dag erna was ik alweer bij de onderhandelingen." De Croo werd uiteindelijk vicepremier en minister van Pensioenen in de regering-Di Rupo. 

"Het was wel moeilijk dat dat nieuws zo snel naar buiten gebracht werd. De familie was zelfs nog niet op de hoogte." 

De geboorte van Alexander De Croo zelf, in 1975, heeft zijn vader Herman De Croo (88), toen minister van Nationale Opvoeding in de regering-Tindemans I, wel bijna gemist.

"Ik ben in Vilvoorde geboren en mijn mama is zelf nog naar het ziekenhuis gegaan. Mijn vader is toen eerst in het verkeerde ziekenhuis aangekomen, waar ze hem meteen weggestuurd hebben, maar hij was uiteindelijk net op tijd", zegt De Croo.

Ook bij de geboorte van zijn eerste zoon Tobias was De Croo aanwezig, hij zat toen nog niet in de politiek. "Het kind heeft de papa nodig, maar de mama heeft die 'papa' ook nodig. Er van in het begin bij zijn; zorgt ervoor dat je een betrokken ouder blijft, al heb ik anderen daar zeker geen lessen over te leren", stelt De Croo. 

"Ik denk dat je er als vader of als partner altijd bij wil zijn, maar dat is een persoonlijke beslissing, een keuze die jij en je partner alleen kunnen maken." 

Zanger Bart Peeters (66) vertelde eerder deze week aan Peter Van de Veire op Radio 2 ook nog dat hij het in 1992 zo druk had dat hij uiteindelijk mee bepaald heeft wanneer zijn eerste dochter Nona geboren zou worden. 

"Met The Radios speelden wij toen in verre buitenlanden", legde Peeters uit. "Op een bepaald moment speelden we tijdens een week 2 keer in Nederland, 1 keer in Duitsland."  

"Mijn vrouw Anneke was al 2 weken over haar uitgerekende datum voor Nona en de bevalling moest dus wel ingeleid worden. Toen heb ik wel gezegd: kan ons kindje dan komen op een dinsdagvoormiddag? (lacht) Want dat was het enige moment waarop ik die week nog vrij was. Ik heb ook een Jeremy Doku'tje gedaan. Maar ik was er wel bij." 

Peeters geeft ook nog mee dat hij kinderen krijgen toen te vanzelfsprekend vond. "Nu wij grootouders zijn vinden wij kinderen echt een wonder. Toen was dat gewoon: je trouwt, je krijgt kinderen en si en la: klaar. Ik begrijp Jeremy Doku dus zeker."