Vandaag komt 'Toy story 5' in de bioscoop. Waarom zaten miljoenen kinderen én volwassenen hierop te wachten? Omdat alle films uit deze grensverleggende animatiereeks tot nu toe stuk voor stuk pareltjes waren. En fans mogen op beide oren slapen: 'Toy story 5' is opnieuw een vijfsterrenfilm.
Bijna 5 sterren voor 'Toy story 5': nieuwe hoogvlieger in de beste animatiereeks ooit
Gepubliceerd:
Lieven Van Gils
Lieven is filmjournalist bij VRT NWS.
31 jaar geleden schreven sheriff Woody en zijn collega‑speelgoedjes geschiedenis. 'Toy story' was in 1995 de allereerste langspeelfilm die volledig met CGI werd gemaakt: er kwamen geen tekeningen meer aan te pas, alle beelden waren door de computer gegenereerd.
Maar 'Toy story' was niet alleen technisch revolutionair. Ook op het gebied van storytelling, karaktertekening en emotionele diepgang zette Pixar een nieuwe standaard voor het animatiefilmgenre. En nu is er dus het langverwachte vijfde deel. 3 redenen om naar de bioscoop te rennen voor een blij weerzien met Woody en co.
Word blij van het weerzien met (letterlijk) oude bekenden in de trailer van 'Toy story 5'
Misschien wel Woody's laatste kunstje
Wie 'Toy story' zegt, denkt aan cowboy Woody, het favoriete speeltje van Andy. In alle films is hij het die — samen met Buzz Lightyear — de leiding neemt over de speelgoedjes die tot leven komen wanneer Andy of andere mensen niet in de buurt zijn. Mogelijk krijgen fans bij dit nieuws dan ook een hartverzakking: in dit vijfde deel is Woody niet langer het hoofdpersonage.
Het is als de nieuwe 'Mission impossible’ zonder Tom Cruise: nauwelijks voor te stellen.
Lieven Van Gils
De luidruchtige cowgirl Jessie, die op het einde van deel 4 de sheriffbadge van Woody overnam, is nu de leading lady. En Woody? Die mag al blij zijn dat hij nog mag meedoen. Andrew Stanton, die als scenarist bij alle films betrokken was en deze film ook regisseerde, wilde Woody oorspronkelijk zelfs helemaal aan de kant schuiven. Uiteindelijk besefte hij dat hij dat de fans niet kon aandoen.
Geen Woody als leider, dat is wennen. Het is als ‘Mission impossible’ zonder Tom Cruise: nauwelijks voor te stellen.
Dit is het leven zoals het is
'Toy story 5' is misschien niet toevallig wel het laatste kabinetstukje van Woody; hij heeft intussen toch al wat van zijn pluimen verloren. Wanneer hij zijn oude vrienden terugziet en zijn cowboyhoed afneemt, kunnen die een kreet van verbazing niet onderdrukken: hun teamleider van weleer heeft een kaal plekje op zijn hoofd.
“Heeft er iemand misschien een bruine markeerstift”, vraagt 1 van hen zich af. Maar nee, Woody’s kruintje wordt niet bijgekleurd. Het is wat het is: Woody is een cowboy op leeftijd.
Het is één van de charmes van deze reeks: dat ze het begrip tijd durft te omarmen.
Lieven Van Gils
“Dat is de sleutel van het succes van deze reeks,” beweert Stanton, “Dat we de personages durven oud laten worden.” Hij noemt de beslissing om Andy in deel 3 naar de universiteit te sturen een aha-Erlebnis. Niets is voor altijd in 'Toy story', zoals in het echte leven.
Het is 1 van de charmes van deze reeks: dat ze het begrip tijd durft te omarmen. Zie je Tom Cruise al aan een helikopter hangen met een kaal kruintje? Nee toch? Maar Woody is Ethan Hunt niet. Geen eeuwige jeugd voor hem - zoals voor niemand van ons.
Blijvend ontroerend én hilarisch
Ook Bonnie, die het speelgoed van Andy cadeau kreeg, wordt een jaartje ouder en krijgt in deel 5 een tablet cadeau: Lilypad. Met de komst van dat schermpje en enkele andere digitale nieuwkomers dreigt het meisje haar traditionele speelgoed uit het oog te verliezen. De strijd om Bonnies aandacht is de inzet van 'Toy story 5.'
Gelukkig zijn er heel wat oudgedienden die hun plaats niet zomaar laten inpikken. Mr. Potato Head, de aardappel met het snorretje bijvoorbeeld. Of Rex, de bange dino. Of Slinky Dog, de hond met de veer in zijn buik. En de onvermijdelijke Buzz Lightyear natuurlijk — die krijgt nu zelfs een heel bataljon ruimtereizigers ter ondersteuning.
Dat animatiefiguurtjes zo diep kunnen ontroeren dat je er tranen van in de ogen krijgt, het blijft een wonder.
Lieven Van Gils
Ze zijn allemaal zo herkenbaar en maken intussen deel uit van zoveel generaties kinderen én volwassenen dat het weerzien je simpelweg gelukkig maakt.
Maar het zijn niet alleen die stukjes speelgoed die je herkent. Nog meer zijn het de gevoelens waar al die personages mee worstelen: de angst om verlaten te worden, jaloezie, groepsdruk, identiteit, vriendschap, eenzaamheid. Been there, done that, toch?
De grote thema’s van het leven komen aan bod, en toch wordt het nooit zwaar op de hand. Daarvoor is de humor te sprankelend. De ene keer hilarisch, de andere keer subtiel, maar altijd om van te snoepen — in beeld én in woord.
'Toy story 5' heeft het allemaal en staat op het niveau van zijn voorgangers: de top in animatie. Als je ze allemaal bij elkaar optelt, kan je niet anders dan concluderen: de beste animatiereeks ooit.
En dat computerfiguurtjes zo diep kunnen ontroeren dat je er tranen van in de ogen krijgt, het blijft een wonder. Eat that, Tom Cruise.
'Toy story 5' komt vandaag in de bioscoop.
