OPZC Rekem wil psychiatrische zorg dichter bij de mensen brengen met dagklinieken in Maaseik, Genk en Tongeren

De kern van de nieuwe strategie is het 'vermaatschappelijken' van de psychiatrische zorg. Waar de werking vandaag nog sterk geconcentreerd is op de campus in Rekem, wil OPZC Rekem de komende jaren letterlijk naar de mensen toe komen. 

Johan Hellings, administrateur-generaal van OPZC Rekem, legt uit wat de verschuiving betekent. "We willen een dagklinische werking gaan ontwikkelen met een poliklinische werking." Die poliklinische werking omvat medische zorg en  behandelingen waarbij geen overnachting of ziekenhuisopname noodzakelijk is.

Het gaat daarbij niet om patiënten met een hoog risico, benadrukt Hellings. "De shift die wij maken naar ambulante zorg gaat over psychiatrische patiënten", zegt hij. "Het gaat om mensen zonder risico, die bijvoorbeeld met een angststoornis of depressie kampen, maar die niet altijd een behandeling nodig hebben in het ziekenhuis."

Om deze lokale integratie fysiek te realiseren, plant de instelling nieuwe bouwprojecten in Tongeren, Maaseik en Genk. "Daardoor kan het bereik van onze psychiaters, psychologen en verpleegkundigen vergroten", voegt Hellings toe. Daarvoor vragen ze weliswaar om de huidige Vlaamse norm van 30 patiënten per dagkliniek te halveren naar 12 à 15.

"We willen net investeren in die kleinschaligheid om de toegankelijkheid voor de patiënt te garanderen, alsook de integratie", gaat Hellings verder. In de praktijk kunnen zulke kleinere eenheden toch 30 tot 50 patiënten opvangen, omdat niet elke patiënt elke dag aanwezig moet zijn. Het centrum verwacht tegen de zomer een antwoord van Vlaams minister van Welzijn Caroline Gennez (Vooruit).

Daarnaast wil het OPZC Rekem uitgroeien tot een expertisecentrum voor forensische zorg. Het koestert daarom de gedurfde ambitie om de doorstroom van geïnterneerden vanuit gevangenissen en high-securitycentra te laten stijgen van de huidige 10% naar maar liefst 38%. 

Vorige week raakte nog bekend dat Freddy Horion wellicht in het OPZC Rekem terecht zal komen. Horion werd in 1980 veroordeeld tot levenslang voor de moord op 5 leden van het gezin Steyaert in Sint-Amandsberg en de moord op een Poolse winkelierster in 1979. 

Hellings erkent dat burgers ongerust zijn over de mogelijke opvang van zulke hogerisicogevallen. "Wij zijn ons daar zeer bewust van", geeft Hellings toe. "Maar wij denken dat, mits alle randvoorwaarden ingevuld worden, dat bij onze forensische opdracht hoort." Hij benadrukt dat het in dat geval zou gaan om een gesloten afdeling met strenge voorwaarden, geen open setting. 

Al deze ambities gaan wel gepaard met een financiële uitdaging. De Vlaamse dotatie voor OPZC Rekem zal in de toekomst geleidelijk dalen naarmate de organisatie verder verzelfstandigt.

"We krijgen er tijd voor om dat te doen. En we hebben ook de ambitie om onze kostenstructuur zo te gaan oriënteren dat we dat kunnen", besluit Hellings. Op heel lange termijn sluit hij niet uit dat de dotatie volledig wegvalt, al benadrukt hij dat dit "voor een volgende generatie" is.