Terwijl SpaceX naar de beurs trekt, gaat het in de officiële documenten opvallend vaak over Mars. Waarom? Omdat Elon Musk al 25 jaar droomt van een tweede thuis voor de mensheid. “We moeten naar Mars voor ik dood ben.”
"We willen niet als dinosaurussen eindigen": waarom Elon Musk met SpaceX naar de beurs (en naar Mars) trekt
"We willen niet dat de mens hetzelfde lot ondergaat als de dinosaurussen." Het is een zin die zo uit de film Jurassic Park zou kunnen komen, maar ze staat gewoon in de documenten waarmee Elon Musk mogelijke beleggers informeert over de beursgang van SpaceX.
Zo'n document heet een prospectus, een soort officiële brochure voor investeerders. De meeste bedrijven vullen dat met cijfers over omzet en winst. SpaceX opent het al vrij snel met een waarschuwing over het uitsterven van de mensheid.
In diezelfde tekst schrijft het bedrijf dat de toekomst van de mensheid niet van 1 planeet mag afhangen. Daarom wil SpaceX op termijn bijdragen aan een zelfvoorzienende stad van minstens 1 miljoen inwoners op Mars.
Het idee van Mars is 25 jaar oud
Dat doet me denken aan een anekdote uit de biografie van Musk, geschreven door de Amerikaanse journalist Walter Isaacson. Isaacson schreef eerder ook het levensverhaal van Apple-oprichter Steve Jobs.
Hij vertelt over een moment uit 2001, 25 jaar geleden alweer. Musk was net moeten vertrekken als CEO van de onlinebetaaldienst Paypal. Hij zat aan een zwembad in Las Vegas een technische handleiding over raketmotoren te lezen.
Toen iemand hem vroeg wat hij nu met zijn leven wilde doen, antwoordde hij: “Ik ga Mars koloniseren. Mijn missie in het leven is om van de mensheid een beschaving te maken die op meerdere planeten leeft.” Zijn gesprekspartner keek hem verbaasd aan. “Gast, je bent niet goed snik.”
Aandelen van een zotte droom?
Dat gesprek vond plaats voor SpaceX bestond en lang voor Tesla doorbrak en Musk uitgroeide tot de rijkste man ter wereld. Het maakt deze beursgang zo fascinerend. Misschien haalt SpaceX niet alleen geld op voor raketten, maar ook voor een idee.
Musk richtte SpaceX op omdat hij ervan overtuigd was dat de mensheid niet alles op 1 planeet mocht inzetten. Een grote oorlog, een gevaarlijke ziekte of een andere ramp zou alles kunnen verwoesten. Daarom moest er ooit een tweede thuis komen. Wat Musk in 2001 vertelde aan een zwembad in Las Vegas, staat vandaag in een officieel document voor beleggers.
Wat verkoopt SpaceX aan Wall Street?
Walter Isaacson beschrijft in zijn boek hoe Musk jarenlang zocht naar een manier om genoeg geld te verdienen voor zijn Marsplannen. Dat werd onder meer Starlink. Dat is zijn netwerk van duizenden kleine satellieten die niet alleen snel internet leveren aan mensen overal ter wereld, maar ook mee de rekeningen betalen voor de volgende stap richting Mars. Musk zei het zelf: "De reis naar Mars was de motivatie achter elke beslissing van SpaceX."
Starship, een van de grootste raketten ooit gebouwd, moet mensen en vracht naar de ruimte brengen. Starlink zorgt voor geld én communicatie. Investeringen vandaag in artificiële technologie en robots kunnen later allemaal onderdeel worden van een leven buiten de aarde.
Op het eerste gezicht lijken dat dus allemaal losse projecten. Als je ze bekijkt vanuit het Marsplan van Musk, passen ze perfect in elkaar.
Via de maan naar de rode planeet
Jarenlang had Musk het bijna alleen over Mars. Vandaag spreekt hij ook vaker over de maan. Een vaste basis op de maan is volgens hem veel sneller te realiseren. En praktischer: een vlucht naar Mars is maar om de 26 maanden mogelijk, terwijl de maan veel vaker bereikt kan worden.
Als de maan geen eindbestemming is, maar een halte onderweg naar Mars, kan het dan een plek zijn waar mensen nieuwe technologie uitproberen en leren samenleven in de ruimte, voor ze de grote sprong naar Mars wagen?
Toch betekent dat niet dat er overmorgen een miljoen mensen op Mars wonen. Integendeel. Isaacson merkt in zijn biografie op dat Musk zijn eigen timing bijna altijd te optimistisch inschat.
Zelfrijdende auto’s, de Cybertruck en eerdere voorspellingen over Mars liepen jaren achter op schema. Volgens Isaacson ziet Musk de toekomst vaak alsof ze twee of drie keer sneller komt dan in werkelijkheid.
Dat lijkt ook hier het geval. Nog in 2024 sprak Musk over onbemande missies naar Mars tegen 2026 en bemande vluchten enkele jaren later. Vandaag klinkt hij voorzichtiger.
‘Voor ik dood ben, naar Mars”
Onlangs gaf hij toe dat een stad op Mars die volledig op zichzelf kan overleven, zonder hulp van buitenaf, waarschijnlijk pas over 20 jaar - minstens - mogelijk zal zijn. Daarom verschuift SpaceX zijn aandacht voorlopig naar de maan, waar volgens Musk binnen tien jaar een permanente nederzetting mogelijk moet zijn.
Tijdens drukke werkdagen op de SpaceX-basis in Texas hoorde Isaacson hem trouwens tegen zijn mensen zeggen: "We moeten naar Mars voor ik dood ben."
De vraag is dus niet alleen waarom SpaceX naar de beurs gaat. De vraag is of beleggers zich vandaag inkopen in een ruimtebedrijf of in een idee dat Elon Musk al vijfentwintig jaar niet loslaat: een tweede thuis voor de mensheid?
Achter de beursdromen van SpaceX zit ook een minder zichtbaar verhaal. De beursgang moet extra geld opleveren voor Musks AI-plannen en nieuwe datacenters. Maar bewoners van Boxtown in Memphis zeggen in een documentaire die volgende week op televisie te zien is dat ze vrezen voor hun gezondheid door de gasturbines die zo’n datacenter aandrijven.
Misschien gaat dit verhaal uiteindelijk niet over Mars, maar over hoeveel invloed en macht één ondernemer vandaag heeft verzameld rond een idee dat 25 jaar geleden aan een zwembad in Las Vegas nog als waanzin werd weggezet.
Wie de prospectus van SpaceX helemaal zelf wil lezen, kan hier terecht.
