Als kleinste land op dit WK staat Curaçao voor het eerst tussen de groten: "Alles kleurt blauw voor onze jongens" 

Naast Kaapverdië, Jordanië en Oezbekistan mag het WK voetbal dit jaar ook Curaçao verwelkomen in Noord-Amerika. Met een oppervlakte van 444 km² is Curaçao het kleinste land dat deelneemt aan het toernooi.

Het WK-debuut heeft niet alleen sportief, maar ook maatschappelijk een grote impact. De Blue Wave neemt namelijk het land over: huizen, auto's en winkels worden versierd in de blauwe kleur.

"Na zoveel jaar geprobeerd te hebben, is het een heel lekker gevoel om nu geselecteerd te zijn voor het WK", zegt Curaçaoënaar Darryl Maduro (61) uit Rotterdam. Al zijn hele leven lang is hij een grote voetbalfan. "Het brengt iedereen op de been. Alle stadions zaten vol bij de kwalificaties." 

Suhail de Windt (47) verhuisde 4 jaar geleden van Curaçao naar België. Ze woont nu samen met haar 3 dochters in Antwerpen. Ook voor hen is de eerste deelname van hun thuisland speciaal. "Het is echt een eer. We zijn een klein eiland, dus het feit dat we mogen meedoen voelt al aan als een overwinning", zegt ze.

Ze herinnert zich nog het moment waarop het land zich kwalificeerde. "We zijn de hele avond opgebleven om naar de match tegen Jamaica te kijken. We hebben geschreeuwd en gehuild, toen bleek dat we mochten deelnemen aan het WK."

Om de kwalificatie te halen heeft de ploeg hard gewerkt. Ze kregen hulp van de Nederlandse coach Dick Advocaat. Hij is met zijn 78-jarige leeftijd nu ook de oudste bondscoach op het WK. 

"Bondscoach Advocaat creëerde hoge verwachtingen. Die heeft hij kunnen inlossen", zegt Darryl, die al jaren samen met zijn collega's voetbalwedstrijden analyseert. "Hij heeft waargemaakt wat hij beloofde. Curaçao is een klein land, dus in vergelijking met de grotere landen zijn we écht lekker bezig", klinkt het. 

De WK-gekte is losgebarsten op Curaçao. Zo zijn er verschillende liedjes die populair zijn op sociale media. Het bekendste is Mama Wa', wat 'Mama kijk!' betekent in het Papiamentu, naast Nederlands en Engels de officiële taal van het eiland. "Het lied wil laten zien wat het land heeft bereikt. Het motiveert niet alleen de Curaçaoënaar, maar ook de spelers", zegt Darryl. 

"Werkelijk alles op Curaçao is in het blauw", zegt Suhail. "We hebben blauwe piña colada's, blauwe arepita's (kleine ronde maïsbroodjes, red.) en blauwe Johnny cakes (gefrituurde platte broodjes, red.). De trots en het enthousiasme zijn overal voelbaar. Het hele eiland leeft mee en staat als 1 grote familie achter onze jongens." 

Het enthousiasme van de Blue Wave heeft ook België bereikt. Suhail en haar dochters hebben voetbalshirts gekocht en gaan voor de wedstrijden de Curaçaose vlag uithangen. "We hebben zelfs petjes aangekocht", zegt Suhail. "Voor ons is het niet moeilijk om voor ons land te supporteren, ook al wonen we ver weg. Je maakt de sfeer thuis zelf." 

In Curaçao wordt er vaak gesproken over Nos ta 12, wat 'wij zijn met 12' betekent. "Daarmee bedoelen we dat wanneer Curaçao het veld op stapt, het niet alleen de 11 voetballers zijn die spelen. Het hele eiland staat achter hen. Elke inwoner voelt zich onderdeel van het team en draagt op zijn eigen manier bij aan die energie", zegt Suhail. 

Opvallend: het elftal telt maar 1 speler die geboren is in Curaçao. Dat is aanvaller Tahith Chong, die geboren is in de hoofdstad Willemstad. Al de andere spelers zijn geboren in Nederland. Volgens de FIFA-regels mag je een land vertegenwoordigen als je er een duidelijke band mee hebt, bijvoorbeeld doordat je de nationaliteit bezit, er lang genoeg woont, of als je (groot)ouders er vandaan komen. 

Zowel Darryl als Suhail supporteren niet alleen voor Curaçao, maar ook voor de landen waarin ze wonen. "Tuurlijk supporter ik nog voor Oranje", bevestigt Darryl. "Mijn hart is in 2 stukjes. Je kan verschillende teams aanmoedigen. Je blijft supporter, waar je ook bent." 

Ook Suhail en haar familie juichen de Rode Duivels toe. "Maar ik zeg het eerlijk: mijn hart gaat naar mijn eiland, omdat we voor het eerst meedoen." Supporteren voor het Belgische elftal is hiermee niet uitgesloten. "We zullen de match op het grote scherm in het Boelaerpark in Antwerpen volgen. Daar zullen we niet alleen supporteren voor België, maar ook voor Nederland", klinkt het. 

Als Curaçao straks een wedstrijd wint, voorspelt Darryl een groot volksfeest. "Als we winnen, loopt het helemaal uit de klauwen. De mensen worden gek. Maar zelfs als we niet winnen, is de adrenaline zo groot dat iedereen toch uitgelaten zal zijn. De liefde is dan ook gigantisch. Het is zo'n uniek moment om mee te maken." 

Darryl, die zelf semi-professioneel gevoetbald heeft, acht de kans klein dat Curaçao het WK wint. "We zitten in een moeilijke poule bij de groepsfases. Duitsland is 1 van de sterkste ploegen van Europa. Ivoorkust is de beste Afrikaanse ploeg en heeft nog geen enkel doelpunt tegen gekregen. Daarnaast is Ecuador het tweede beste land in Zuid-Amerika. We spelen dus echt tegen grote jongens." 

"Het zal een geslaagd WK zijn als we 1 wedstrijd winnen en er 2 gelijkspelen in de groepsfase. Dat zou al een grote prestatie zijn." Maar in voetbal kan nog steeds alles gebeuren, benadrukt Darryl. "De enige zekerheid in voetbal is dat de bal rond is. De ploeg moet nu gewoon knallen!" 

Suhail benadrukt de grote prestatie die het kleine land de afgelopen tijd heeft neergezet. "Mensen vergeten dat kleine eilanden niet altijd dezelfde kansen, middelen of steun krijgen als grotere landen. En toch zijn wij zo ver gekomen. Dat vraagt al om veel passie, talent en doorzettingsvermogen. Dus ja, misschien winnen we het WK niet. Maar we zijn nu al gewonnen door te bewijzen dat zelfs een klein eiland op wereldniveau kan spelen."