'Mixtape' is een van de meest verrassende games van het jaar en valt niet in een hoekje te duwen. Is het een spel of toch meer een interactieve film? De meningen zijn verdeeld, maar een nostalgische trip is het alleszins, vooral voor tieners van de jaren 90.
'Mixtape' viert de kleine gelukjes van de jaren 80 en 90
Een flesje goedkope jenever kelderen in het bos, een middagje keilen aan het meer of gewoon rustig hangen met de vrienden op een tienerkamer vol lavalampen en poloraidfoto's: 'Mixtape' zit vol momenten waarbij dertigers en ouder ongetwijfeld even zullen gniffelen.
Het verhaal draait rond een onafscheidelijk trio: Stacey (Rockford voor de vrienden), Van (Slater) en Cassandra. Hun middelbare schooltijd zit erop en aan de vooravond van het vertrek van Rockford naar New York - om het te maken in de muziekwereld - willen ze nog 1 keer alle remmen losgooien.
Tijdens hun zoektocht naar de alcoholvoorraad van Rockfords grote zus haalt het drietal herinneringen op aan hun tienerjaren samen: van samen binnenbreken in een dinopretpark tot mijmeren over de eerste ongemakkelijke tongzoen.
De kleine gelukjes van de jaren 80 en 90
Nostalgie zit in kleine dingen en dat beseffen de makers zeer goed. Een cassetje terugspoelen met een potlood of met de lichtknopjes spelen in het dak van de auto: kleine details katapulteren je meteen terug naar de vorige eeuw.
Zelfs typisch Amerikaanse taferelen zoals een huis 'versieren' met toiletpapier of 'slushies' maken in het winkelcentrum roepen herinneringen op, al denk ik dan vooral terug aan snoep kopen na schooltijd en aan waterballonnen gooien naar toevallige passanten.
Om 'Mixtape' te spelen hoef je allesbehalve een doorwinterde gamer te zijn. Het aantal spelelementen is beperkt en zeer eenvoudig en ook de bewegingsvrijheid in het spel is niet bijster groot.
Tijdens het skaten kom je al heel ver als je weet wat links en rechts is en een foto nemen in de photobooth kan net als in het echt met een simpele druk op de knop. Het is duidelijk dat de makers 1 duidelijke focus hadden: emotie.
Toch schiet het spel ook daar wat mij betreft een klein beetje tekort: zeker het verhaal mist iets. Een echte band met de personages kreeg ik niet, zelfs niet aan het einde van deze 4 uur durende muzikale reis die we samen hebben gemaakt.
Een audiovisuele trip
'Mixtape' is een visueel pareltje. Meer dan eens vlieg je letterlijk - hoe dat kan, laten de makers slim in het midden - door prachtige kleurrrijke omgevingen. Alles klopt, tot de kleine details in de tienerslaapkamers toe: denk aan polaroids aan touwtjes, postkaartjes aan prikborden en uiteraard de obligatoire lavalamp.
Maar de titel van het spel geeft prijs dat de makers vooral in de muziekkeuze 'all-out' zijn gegaan. De nostalgische momenten in 'Mixtape' worden aan en elkaar gerijfd met behulp van zorgvuldig uitgekozen platen.
Elk hoofdstuk krijgt zijn eigen soundtrack en Rockford licht zelfs toe waarom er precies voor dat nummer werd gekozen. De "soundtrack van je leven" - zoals Rockford die noemt - is vooral gespekt met muziek uit de jaren 80 en 90: denk aan Joy Division en The Cure, maar ook aan Portishead en Roxy Music.
