Kevin heeft 4 jaar na moord op moeder en broer in Kessel-Lo nog geen antwoorden: "Wachten op dat telefoontje"

In de inkomhal van zijn huis in de Zavelstraat wijst Kevin naar de vloer. "Hier hebben ze mama en Wesley gevonden", zegt hij. "Naast de trap zat zelfs een gat in de muur, waar mama met haar hoofd is gevallen. Rikki hebben ze boven gevonden in zijn kamer."

De politie vond die dag in 2022 de levenloze lichamen van moeder Anita, broer Wesley en Rikki, een vriend van het gezin. Een gezinsdrama was snel uitgesloten. Er werden 2 verdachten gearresteerd, maar intussen zijn beiden weer vrijgelaten. Een man kreeg wel voorwaarden opgelegd. 

Het huis ziet er 4 jaar na de feiten niet meer hetzelfde uit. Nadat de erfenis was geregeld, kocht Kevin zijn andere broer en halfbroers uit en renoveerde hij de woning om er zelf te wonen. "Dat verrast veel mensen, maar het is een belangrijke plek voor mij", zegt Kevin. "Ik ben hier opgegroeid en mama is altijd heel trots geweest op dit huis. Dat wilde ik niet verloren laten gaan."

Na de dood van zijn moeder en broer heeft Kevin diep gezeten. "Het waren zware jaren. Ik had een hechte band met mama en Wesley. Na de schok leefde ik eigenlijk op automatische piloot: ik werkte, at en sliep, maar het maakte me niet uit wat er gebeurde. Thuis rookte ik veel wiet om even te ontsnappen."

Dat veranderde allemaal toen de vrouw van Kevin zwanger raakte. "We waren al 8 jaar aan het proberen en eigenlijk hadden we de hoop al wat opgegeven", zegt Kevin terwijl hij zijn dochtertje in de armen houdt. "Ik heb de wiet onmiddellijk afgebouwd en de week voor de geboorte van Mila ben ik helemaal gestopt."

Vandaag gaat het beter met Kevin. "Mila heeft mij de moed gegeven om verder te doen. Het leven lacht me weer toe. Het is natuurlijk niet makkelijk om een kind op te voeden zonder opvangnet. Met mama erbij was dat beter gegaan, maar ik ben zeker dat ze trots zou zijn geweest. Mama wou altijd een dochter en kreeg 3 zonen. Mij is het dan toch gelukt."

De onopgeloste zaak blijft wel knagen bij Kevin. "Het doet pijn om moorden te zien op televisie waar ze meteen de dader vinden. Het is al 2 jaar geleden dat ik iets van de politie of het parket heb gehoord. Ik ben wel al uitgenodigd om het dossier in te kijken, maar dat durf ik niet. Ik ben bang dat ik opnieuw de dieperik in zou gaan. Dat kan ik me niet permitteren."

Voor Kevin is het duidelijk in welke richting de onderzoekers moeten kijken. "Mijn mama en broer hadden geen vijanden, maar het 3e slachtoffer zat in het drugsmilieu. Ik heb mama nog vaak gezegd dat ze hem moest buitengooien, maar ze vond hem vriendelijk. Hij gaf haar ook een centje en ze had het niet breed. Het blijft wachten op het telefoontje dat iemand heeft bekend."

Kevin zoekt deze week zo veel mogelijk afleiding. "Ik blijf gewoon werken en voor Mila zorgen. Deze week ga ik sowieso langs op de begraafplaats. Daar hou ik alles mooi verzorgd. Ik merk dat ik ook vaker luister naar de liedjes van de begrafenis."