Iconische voetbaltribune in Sint-Truiden tegen de vlakte: "De tribune werkte als een megafoon"

De tribune die vandaag wordt afgebroken, zag het levenslicht in 1989. Dat gebeurde onder de naam ASLK-tribune, een toenmalige sponsor van de Kanaries. Midden jaren 90 veranderde de naam in Jonagoldtribune. In die tijd zag ook sfeergroep Sector L het levenslicht. 

Wie vandaag aan sfeer op Stayen denkt, komt automatisch uit bij de luidruchtige noordzijde van het stadion. Maar de basis voor de huidige Truise sfeergroep werd decennia geleden aan de overkant gelegd, op de oude staanplaatsen van de Zuidtribune. Het verhaal van het sfeervak achter de goal begon organisch, van onderuit.

"Het was niets artificieels, er werd ons niets door de club opgelegd", vertelt Erik Jamar. "Wij waren gewoon een groep jongeren die bijeenkwamen."

Die jongeren stonden destijds nog tussen de oudere supporters aan de zijkant van het veld, maar raakten gefrustreerd. "Er werd naar ons gevoel te weinig sfeer gemaakt en de nieuwere, jongere liedjes werden niet meegezongen", herinnert Thibaut Sente zich.

Een groepje vrienden besloot het heft in eigen handen te nemen. Ze wilden verhuizen naar de tribune recht achter het doel en trommelden de Truiense jeugd op.

"Dat was nog in de tijd vóór social media", lacht Erik. "We hebben toen met flyertjes op de scholen en via mond-tot-mondreclame reclame gemaakt over de hele stad. Als klap op de vuurpijl organiseerden we een soort 'corteo' – een supportersmars – van aan de Grote Markt tot aan het stadion. We waren al uiterst tevreden dat we met een honderdtal jongeren op de markt stonden."

Wat de initiatiefnemers vervolgens bij aankomst in het stadion aantroffen, overtrof hun stoutste dromen. Het werd een moment dat bij beiden voor altijd in het geheugen gegrift staat.

"We dachten dat we met zo’n 200 tot 300 man zouden eindigen", vertelt Thibaut. Maar de realiteit was overweldigend. Erik vult aan: "Toen wij bij de Jonagoldtribune aankwamen, bleek het vak al volledig vol te stromen. Er stonden wel 800 tot 1.200 jongeren, rijen dik! Het was de legendarische match tegen AA Gent. Het was zelfs een beetje schrikwekkend. We zaten met een gevoel tussen euforie en paniek in, zo van: 'O mannen, help, wat hebben wij hier teweeggebracht?' Die avond werd de basis gelegd voor Sector L, een supportersvereniging die zoveel jaren later nog altijd bestaat."

De verhuizing naar Zuid luidde een revolutie in voor de supportersbeleving in Sint-Truiden. Het was de overgang van het traditionele 'rammelen op de platen' naar de allereerste echte tifo-acties.

"We moderniseerden de sfeer", vertelt Thibaut. "We deden aan pyrotechniek in overleg met de club en de brandweer, hielden grote rookshows en installeerden stroboscopen. Ooit liepen we met 1.000 gele vuilzakken rond ons lijf in het vak, waardoor de tribune een hele match felgeel kleurde."

Erik herinnert zich ook de iconische momenten waarop duizenden wc-rollen tegelijkertijd vanaf de tribune het veld op werden gegooid, wat een spectaculair effect gaf.

Volgens Erik had de tribune bovendien een unieke, bijna magische akoestiek: “Door de specifieke metalen constructie en de overkapping werkte die tribune eigenlijk als een soort grote megafoon. Al het geluid en de gezangen werden rechtstreeks op het veld geprojecteerd. Dat zorgde voor enorm veel lawaai. Als je daar zong, weergalmde dat veel harder dan in het huidige stadion."

Dat 'wauw-effect' mist hij weleens op de nieuwe tribunes. "De sfeermakers zitten nu op Noord, maar dat is een veredelde familietribune met stoeltjes. Het geeft toch niet hetzelfde effect als met z’n allen rechtstaan op die oude, betonnen trapjes."

In de gloriedagen van Sector L lag er nog echt gras op Stayen en was de sfeer rauw en puur. Het publiek speelde destijds letterlijk de rol van de 12e man. Thibaut: "De spelerskwaliteit was misschien iets minder, maar het DNA van toen was onbeschrijfelijk. Als de spelers in de 2e helft naar onze kant moesten voetballen, kregen ze precies vleugels. We hebben aan die kant historisch gezien ook veel meer doelpunten gemaakt."

Wat vandaag de dag om veiligheidsredenen ondenkbaar is, droeg destijds bij aan de intense beleving: het sfeervak stond pal naast de bezoekende supporters. Erik: "We stonden letterlijk zij aan zij, gescheiden door misschien net 2 meter. Dat gaf net die extra motivatie om nog harder te zingen en beter te supporteren. Het was fantastisch."

Uiteindelijk moesten de sfeermakers van Sector L de tribune uit veiligheidsoverwegingen verlaten, en inmiddels heeft de jeugd de fakkel met succes overgenomen op Tribune Noord. Nu de laatste resten beton van de Zuidtribune tegen de vlakte gaan, overheerst bij de heren realisme, maar ook gezonde melancholie.

"De euforie van het huidige seizoen overheerst", zegt Thibaut. "De jeugd pakt de sfeer nu geweldig aan. Ik ben heel blij dat de nieuwe tribune er komt en dat ons stadion voltooid wordt. We moeten Roland Duchâtelet daar heel hartelijk voor danken. We krijgen een prachtig, modern stadion, maar de herinneringen aan onze oude tribune pakt niemand ons ooit nog af."

In 2027 zullen de bouwwerken aan de nieuwe Tribune Zuid klaar zijn. Dan zal deze plaats bieden aan een 1.000-tal supporters.