Aan de IJzertoren in Diksmuide is een nieuw kunstwerk onthuld dat uit meer dan 112.000 spanbandjes bestaat. De bandjes vormen samen een soort haakwerk dat van buiten tot aan de toren loopt, en dan binnen verder vertakt tot aan de eerste verdieping. Het werk symboliseert hoe vluchtelingen die hier toekomen soms beperkt zijn in hun mogelijkheden en vrijheid, en tegelijk de nood aan verbinding en aan een nieuw netwerk.
Kunstwerk van 112.000 spanbandjes aan IJzertoren verbindt nieuwkomers en Westhoekers
Charlotte Cattebeke
Gepubliceerd:
Wie de IJzertoren bezoekt of er voorbij wandelt, kan er niet naast kijken: het imposante werk van 700 vierkante meter, dat bestaat uit duizenden plastic spanbandjes. 'Tissons des liens – Laten we banden smeden', zo heet het.
"Elk spanbandje op zich staat symbool voor de beperking van vrijheid die nieuwkomers of vluchtelingen soms ervaren", vertelt Peter Verplancke, conservator van de vzw Aan de IJzer.
Nood aan een netwerk en verbondenheid
"Maar iedereen die hier aankomt, heeft nood aan hulp en een netwerk. Door al die individuele spanbandjes met elkaar te verbinden, maken wij een netwerk. Dat staat symbool voor de opvang en ondersteuning die nieuwkomers zouden moeten krijgen als ze hier in de streek aankomen."
"Het project is ontwikkeld door de Luikse kunstenares Bénédicte Moyersoen. Wij hebben daarop verder gewerkt door Westhoekers en nieuwkomers samen te brengen in het museum om aan het kunstwerk te werken. De achterliggende bedoeling was dat ze elkaar zouden leren kennen en zo voorbij de clichés zouden kijken. Dat moment van samen bouwen is heel goed geslaagd; we gebruikten het echt om ontmoetingen te stimuleren. Het grootste deel van het originele werk was al gemaakt door de kunstenares; wij hebben hier ter plaatse vooral gezorgd voor de afwerking."
Fototentoonstelling met nieuwkomers en Westhoekers
Het werk loopt van buiten verder tot op de eerste verdieping van de toren. "Je wordt als het ware mee naar binnen getrokken. Het net blijft de hele tijd boven je hoofd hangen en het verbindt letterlijk alle persoonlijke verhalen met elkaar. Op die verdieping staat ook een tijdelijke tentoonstelling met een 18-tal verhalen uit de Westhoek. Hierin vertellen nieuwkomers en Westhoekers over hun ontmoetingen, en willen we opnieuw een boodschap van verbondenheid brengen."
De duo's die in de tentoonstelling aan bod komen, werden gefotografeerd door de Koerdisch-Syrische fotograaf Sipan Hota. Het kunstwerk blijft 4 maanden hangen, tot en met 30 september.
Het is een project van de Provincie West-Vlaanderen, Vluchtelingenwerk Vlaanderen en Museum aan de IJzer.
Waarom staat dit kunstwerk aan de IJzertoren?
"De toren staat op een plek waar 100 jaar geleden de Eerste Wereldoorlog woedde", legt Verplancke uit. "We vergeten het soms, maar de mensen uit deze streek hebben toen zelf moeten vluchten. Bijna iedereen hier kent wel een vluchtelingenverhaal; ook mijn eigen overgrootouders zijn destijds naar het noorden van Parijs gevlucht. Ook zij hadden daar een netwerk en kansen nodig om hun leven weer op te bouwen. Daarom is de IJzertoren de meest logische plek voor dit project."
Regionaal nieuws uit West-Vlaanderen
Gepubliceerd:
