Dodelijk ongeval met schoolbusje in Buggenhout roept akelige herinneringen op aan gelijkaardig ongeval in Handzame

Aan de Staatsbaan in Handzame kwamen op 12 november 1974 zes mensen om, onder wie 4 kinderen, bij een verkeersongeval dat akelig veel gelijkenissen vertoont met dat van gisteren in Buggenhout. Ook hier werd een bus met schoolkinderen op een overweg gegrepen door een trein. De busbestuurder had een eerste trein, vanuit Adinkerke, laten voorbijrijden, maar net toen hij optrok kwam er nog een tweede trein aan. De bus werd 50 meter ver geslingerd. Niemand overleefde de klap.

Jean-Pierre Tuytten, de toenmalige directeur van de lagere oefenschool verbonden aan het Sint-Jozefinstituut in Torhout, dat nu De Torretjes heet, moest gisteren ook serieus slikken toen hij het nieuws vernam van het ongeval in Buggenhout. "Toen ik het hoorde, zag ik meteen de hele film terug voor mij van wat er in '74 is gebeurd. De gelijkenissen zijn dan ook ontzettend groot: een spoorweg, een schoolbus met kinderen, een niet te verklaren accident, dramatische gevolgen."

Ook al is het ongeval ondertussen ruim 50 jaar geleden, de impact ervan op de oud-directeur is nog steeds erg groot: "'s Nachts zie ik die kinderen nog geregeld in mijn gedachten passeren. Als buitenstaander kan je je dat moeilijk inbeelden, maar zelfs voor mij, die rechtstreeks betrokken was bij het incident, is het moeilijk onder woorden te brengen hoe zo iets binnenkomt. Het is zo allomvattend en raakt zo veel mensen: de families van de mensen die zijn omgekomen, de schoolgemeenschap, de kring rond de school en rond de betrokken kinderen en volwassen. Die impact is niet in te schatten, niet te berekenen."

Tuytten en zijn collega's van destijds hebben het incident uiteindelijk toch een plaats kunnen geven. "Je leert dat wel", zegt hij. "We hadden een jong team, dat goed samenhing. Zeker in het begin hebben we veel troost gevonden bij elkaar en moed om door te gaan. En uiteindelijk hebben we, op één of mandere manier, toch onze weg gevonden."

"We houden ook jaarlijks een herdenking", gaat de directeur verder, "en sinds 2012 staat er een kruisje dat aan het ongeval herinnert. Dat kruisje is ondertussen vervangen door een gedenksteen waarop de namen van de slachtoffers gebeiteld staan."

Ondanks de onwezenlijkheid van het drama in Buggenhout, ziet de gewezen directeur toch één klein lichtpuntje: "dat de vrienden en nabestaanden van de slachtoffers nu veel beter opgevolgd worden dan wij destijds. In onze tijd was er geen slachtofferhulp. We hebben het allemaal op eigen kracht moeten doen, met vallen en opstaan. Als ik nu zie hoe er op alle niveaus in de samenleving bijstand wordt geleverd, voel ik mij engiszins hoopvol. Ik zie dat als een kenmerk van een samenleving die ordentelijk samenleeft."