Tijd om bij te benen: 3 reeksen met een vers (en sterk) 2e seizoen

2e seizoenen? Vaak zijn de verwachtingen te hoog en wordt een succesformule herhaald zonder vernieuwing.

Toch, op een dikke maand tijd zijn er 3 van die 2e seizoenen die bewijzen dat een vervolg net zo goed — misschien zelfs beter — kan zijn dan het origineel. Deze 3 reeksen wil je bijbenen.

Seizoen 1 van 'Beef' was een meesterwerk. De reeks draaide om 2 vreemden wier verkeersagressie escaleerde tot een obsessieve vete. De reeks won 8 Emmy's en vestigde de Zuid-Koreaans-Amerikaanse maker Lee Sung Jin als een van de meest interessante stemmen op televisie.

Seizoen 2 gooit alles overboord, behalve de essentie. Nieuwe personages, een nieuwe context, een nieuw verhaal: een format vergelijkbaar met de reeks 'Fargo'.

Waar seizoen 1 zich concentreerde op Aziatisch-Amerikaanse personages, heeft seizoen 2 een voornamelijk witte cast. Maar de Koreaanse invloed (denk aan het absurdisme van een 'Parasite') zit in elk frame.

Dit keer draait het om 2 koppels in een exclusieve countryclub in Californië.

Oscar Isaac en Carey Mulligan spelen Josh en Lindsay, managers van de club die elkaar naar het leven staan. Ashley (Cailee Spaeny) en Austin (Charles Melton) zijn Gen Z-werknemers die hun bazen per toeval betrappen tijdens een gewelddadige ruzie.

Als absolute sterren heb je ook Youn Yuh-jung (Oscar-winnares voor 'Minari') en Song Kang-ho (bekend van 'Parasite') als de Koreaanse miljardairs die de countryclub bezitten en wier geheimen de hele boel doen ontploffen.

Wat volgt: chantage, manipulatie en een spiraal van verraad die escaleert van Californië tot Seoul. 'Beef' blijft messcherpe sociale satire met ijzersterke acteurs. En met verrassende cameo’s van muzikanten Finneas O'Connell, Benny Blanco en zelfs een concert van Hot Chip.

De Britse jaren 1980. Schoudervullingen, te veel haarlak en een tv-wereld waar iedereen iedereen bedriegt.

Dat is de setting van 'Rivals', een reeks over 2 rivaliserende tv-reuzen. Aan de ene kant heb je Lord Tony Baddingham (David Tennant) van tv-station Corinium. Aan de andere kant nieuwkomer Venturer, opgericht door journalist Declan O'Hara (Aidan Turner) en politicus Rupert Campbell-Black (Alex Hassell).

Seizoen 1 (Let op: spoiler!) eindigde met Tony die bewusteloos op de grond lag, bloed om hem heen. Seizoen 2 bewijst: hij leeft nog. En hij is nog onberekenbaarder dan ooit.

Wraak, overspel (zowel relationeel als professioneel), sabotage. Werkelijk niemand is te vertrouwen, iedereen heeft een verborgen agenda. De reeks mixt slapstickhumor met soap-intriges en barst uit haar voegen van naaktheid en Britse absurditeit.

Tennant schittert opnieuw als de meedogenloze Tony, die met sigaar in de hand door elke scène raast. Maar de hele cast excelleert, van Nafessa Williams tot Danny Dyer.

3 koppels die elk kwartaal samen op vakantie gaan. Dat was het uitgangspunt van seizoen 1 van 'The four seasons', een reeks van comedian Tina Fey (die ook zelf meespeelt) over vriendschap op middelbare leeftijd.

Toegegeven, niet iedereen was mee met 'The four seasons'. Toch, voor mij was het een rake confrontatie met de realiteit. Als 40-plusser ben je al vrienden verloren, zie je koppels uit elkaar gaan, ga je verdomme zelf door pijnlijke breuken.

Dus ja, ik kijk uit naar seizoen 2. En dat seizoen (Let op: spoiler!) begint met rouw. Nick (Steve Carell) is immers gestorven in een auto-ongeval, en de overgebleven 5 vrienden moeten hun tradities voortzetten zonder hem. Benieuwd wat dit geeft.

Seizoen 1 was gebaseerd op een film uit 1981, maar nu moesten de schrijvers from scratch verder. Maar volgens Fey heeft het team zich vooral gebaseerd op dingen uit hun eigen levens. En dat kan de herkenbaarheid alleen maar ten goede komen.