Ruben Mardulier, een kunstenaar die in Oostende woont, heeft z'n bijzondere wandeltocht tot een goed einde gebracht. De Vlaams-Brabander stapte van aan de kust tot aan het Signaal van Botrange, het hoogste punt van België, met een emmer zeewater. Goed voor een tocht van 2 weken en 270 kilometer. In de Hoge Venen heeft hij het emmertje symbolisch uitgegoten om aandacht te vragen voor de stijgende zeespiegel.
Kunstenaar uit Oostende voltooit klimaattocht van 270 kilometer met emmer zeewater naar Hoge Venen
Jarne Pollie
Gepubliceerd:
Op zondag vertrok Mardulier in Theux voor een laatste wandeling van 22 kilometer, nota bene een plek waar de overstromingen in 2021 lelijk huishielden. "Dat laatste stuk liep vooral omhoog en dat was toch een pak lastiger dan de vlakke kilometers", vertelt hij. "Ik had wel het plezier dat zowel mijn lief als mijn vader de laatste 12 km hebben meegewandeld."
Emmertje leeggekieperd
Aan het Signaal van Botrange, het hoogste punt van België, kieperde Mardulier rond 18 uur het emmertje met zeewater leeg. "Dat was een hele ontlading. En het is natuurlijk heel grappig als je die context van het initiatief niet kent. Dan zie je gewoon iemand een emmer zeewater leegkieperen en dat is absurd."
Op zijn tocht van 270 kilometer kreeg de kunstenaar best veel reactie op z'n emmertje dat hij in een doorzichtige zak over z'n borst droeg. "Vooral in de supermarkt of aan cafés, wanneer ik even stilstond, kwamen mensen mij wel vragen wat ik aan het doen ben", legt Mardulier uit. "Heel vaak begon het als grap. "Waren de flessen op?", vroegen ze dan."
"Ik heb bewust gekozen voor een emmertje net omdat het dan een gespreksonderwerp kan worden. Ik kon het mezelf ook makkelijk gemaakt hebben en flessen water in mijn rugzak gestoken hebben, maar dat ziet niemand."
Haatreacties online
Mardulier wilde gezien worden om aandacht te vragen voor de stijgende zeespiegel en de klimaatproblematiek. "Ik vind wel dat ik in m'n opzet geslaagd ben. Vanuit de media is er best wel wat belangstelling gekomen voor mijn tocht. Probleemoplossend is mijn initiatief uiteraard niet. Na mijn tocht gaat helaas niet plots iets veranderen aan het klimaat."
"Maar ik wil er wel mee tonen dat iedereen een inspanning kan leveren, hoe klein of hoe absurd ook. Maar ik wil op dat moment wel bewustzijn creëren voor mezelf, maar ook de mensen met wie ik in gesprek ging. Online kwamen er wel wat haatreacties, maar dat is nu eenmaal zo bij klimaatzaken."
Ik hoop dat autobestuurders gezien hebben dat je je ook anders kan verplaatsen
Kunstenaar Ruben Mardulier
Lichamelijk heeft Mardulier weinig klachten gehad tijdens z'n wandeling. "Ik ben wel onder de indruk van het menselijk lichaam, dat het zich kan aanpassen aan zulke afstanden. Het 2e deel ging een stuk vlotter omdat mijn lichaam al voor een groot deel was aangepast. Er kwam een soort van elasticiteit in. Ook de blaren verminderden."
Langs drukke wegen
De kunstenaar stapte ook telkens langs de grote wegen, in plaats van de mooiste baantjes en plekjes uit te zoeken. "Ik wilde op de meest efficiënte manier van punt A naar punt B wandelen. Zo heb ik ook de traagheid ontdekt die nodig is om details van de omgeving nog te kunnen blijven zien. Als je met de auto rijdt, let je enkel op de weg, maar niet wat er rond je gebeurt."
"Langs dezelfde wegen zie je te voet plots dat er bloemen groeien en dat er dieren in de velden rondlopen. Dan heb je meer tijd en counter je ook de auto's. Ik hoop dat bestuurders ook gezien hebben dat hun ruimte evenzeer voor wandelaars is."
Vanmiddag keert Mardulier met z'n vader terug naar Oostende in de auto. "Dat zal het 1e vervoermiddel zijn dat ik in 2 weken gebruik", lacht hij. "Ik was graag teruggewandeld, maar ga het dan toch niet doen. Ik heb wel echt de liefde voor wandelen teruggevonden."
Regionaal nieuws uit West-Vlaanderen
Gepubliceerd:
