"Duizenden vrouwen voelen hetzelfde": waarom influencer Louise Goedefroy haar IVF-traject niet toevallig op Moederdag deelde

"Mijn man Gil en ik hadden al besloten dat we ons verhaal op een dag wel zouden delen, maar het moment lag niet vast", begint Louise. "Gisteren, zoals elke zondag, dronken we koffie in bed en ik werd zo emotioneel en verdrietig van het hele Moederdaggebeuren op sociale media."

Louise had de video klaar, maar twijfelde om hem te posten. "Het was een heel spontane beslissing", vertelt ze. "Maar gisteren voelde ik me emotioneler dan anders en ik dacht: er moeten duizenden vrouwen zijn die zich vandaag hetzelfde voelen. Daarom wilde ik mijn verhaal delen."

"Gil zei tegen mij: 'Weet je, post het gewoon vandaag. Als je er nood aan hebt om het nu te delen, doe het gewoon.'", zegt Louise. "Dan heb ik toch heel spontaan die namiddag de video de wereld ingestuurd."

Die ging in een mum van tijd viraal. Met bijna 5.000 reacties die Louise en Gil een hart onder de riem staken. "Dat geeft me warmte, én het bewijst dat ik het juiste heb gedaan op het juiste moment", vertelt ze vandaag aan VRT NWS.

3 jaar geleden groeide bij Louise en Gil een kinderwens, maar dat veranderde in een emotionele rollercoaster waarop ze nog altijd rijden. Dat toont het koppel ook in de video: waar Louise eerst nog enthousiast zwangerschapstesten omdraait, zie je Louise en Gil later in de wachtzaal van het IVF-centrum in Brussel.

Sinds oktober volgen ze daar een fertiliteitstraject. Wat volgt zijn tal van consultaties en Gil die regelmatig spuitjes met stimulerende hormonen in haar buik prikt. "Je kan wel tegen vrienden en familie zeggen dat je tientallen spuiten moet zetten, maar dat heeft niet dezelfde emotionele lading als wanneer mensen het echt zien", vertelt ze.

Toch wil Louise erop wijzen dat het niet altijd zo gaat, en dat elk fertiliteitstraject anders is. "Alles hangt af van wie jullie als koppel zijn: je lichaam is anders en er zijn andere redenen waarom het soms niet lukt. De medicatie en het traject worden daaraan aangepast. Mijn traject lijkt waarschijnlijk niet volledig op dat van een ander."

"Hoe dan ook, het maakt allemaal veel emoties los. Het is iets heel aparts, iets wat je denk ik moeilijk kan beschrijven als je het niet hebt meegemaakt. Daarom heb ik het ook in een video proberen te vatten, omdat je het dan beter kan begrijpen." 

"Het traject is heel eenzaam", gaat ze verder. "Mijn man Gil lijmt telkens opnieuw de brokjes aan elkaar, ik kan terecht bij goede vrienden en ook in het centrum word je heel persoonlijk begeleid. Je voelt je daar niet vergeten. Maar het zijn nog steeds hulpverleners. Dat is anders dan wanneer je erover kan praten met iemand die hetzelfde meemaakt."

Volgens haar wordt er dan ook nog te weinig openlijk gesproken over fertiliteitsproblemen. "In de wachtzaal van het centrum zit je naast andere vrouwen en koppels die hetzelfde meemaken", zegt Louise.  "Je kijkt wel naar elkaar, maar je praat niet met elkaar."

"Op sociale media zie je dan weer vooral gender reveals, zwangerschapsaankondigingen en babyfoto's. Dan lijkt het alsof het alleen bij jou niet lukt", zegt ze. Dat is dus helemaal niet zo, blijkt uit de duizenden reacties en berichtjes die Louise kreeg op haar video. 

"Zelfs mensen die ik al jaren ken, zeiden plots: 'Ik heb dat ook meegemaakt'. Dan denk ik: waarom wist ik dat niet? Die reacties geven me warmte en het bewijst dat ik het juiste heb gedaan, op het juiste moment", vertelt Louise.

Dat ze haar verhaal nu publiek deelt, voelt voor haar ook bevrijdend aan. "Ik hou eigenlijk niet zo van aandacht voor persoonlijke zaken", zegt ze. Toen we Louise contacteerden, was ze terughoudend om voor VRT NWS haar verhaal te doen. "Maar misschien maakt dat het net belangrijk dat ik het nu wel doe", vertelt Louise.

"In Vlaanderen zijn mensen nog heel gesloten en ik wilde even duidelijk maken: wij zijn er ook en wij hebben ook pijn, en het lukt ons ook even niet. Ik denk dat dat wel gelukt is, om eventjes die eenzaamheid open te breken", zegt ze nog.