Trui maakt zich zorgen over de nieuwe relatie van haar dochter Karen (20). Volgens haar hebben de 2 te weinig raakvlakken. Ze hebben een andere thuissituatie, hobby's en opleidingsniveau. Kortom: haar dochter 'kan beter krijgen'. Moet Trui dit aankaarten bij haar dochter, of het gewoon proberen te accepteren? Relatiedeskundige Rika Ponnet geeft advies.
"Mijn dochter is 'te goed' voor haar nieuwe vriend, moet ik ingrijpen?" Rika Ponnet beantwoordt vraag van Trui
Elke week beantwoordt relatietherapeut Rika Ponnet in 'Nieuwe feiten' een vraag van een luisteraar. De antwoorden worden gebundeld in de podcast 'Vraag het aan Rika' .
De vraag van Trui: "Ik maak me zorgen over de nieuwe relatie van mijn dochter. Moet ik haar dat zeggen?"
Trui maakt zich zorgen over haar 20-jarige dochter Karen, die sinds 3 maanden een nieuwe relatie heeft. "Deze jongen lijkt sterk op haar vorige vriend, maar zelf lijkt ze dat zelfs niet te beseffen. Opnieuw kiest ze voor iemand waar ze heel weinig gemeen mee heeft: ze hebben een andere thuissituatie, een ander opleidingsniveau en geen enkele gemeenschappelijke hobby."
"We merken dat ze zich aangetrokken voelt tot jongens die ze 'iets kan leren'. Diezelfde bedenking horen we trouwens ook van zijn vrienden en familieleden, die oneerbiedig maar eerlijk zeggen 'dat ze toch wel beter kan krijgen'."
Trui en haar man vinden het daarom niet makkelijk om de nieuwe partner van hun dochter te omarmen. "Moeten we er met haar over in gesprek gaan? Of doen we dat beter niet, en moeten we de relatie alle kansen geven?"
Luister: Rika Ponnet beantwoordt de vraag van Trui
Het antwoord van Rika: "Eerst connecteren, dan eventueel beïnvloeden"
"Ik begrijp de redenering van Trui zeer goed", zegt relatietherapeute Rika Ponnet. Die heeft volgens haar te maken met de manier waarop de maatschappij vaak naar relaties kijkt, namelijk vanuit een sociologische logica. "We denken dat de hoogopgeleiden bij de hoogopgeleiden horen. Dat is een heel dominant patroon, maar het is geen garantie voor een lang en gelukkig leven."
Nieuwe patronen
Bij jonge generaties verandert dat patroon stilaan, ziet Rika. "Veel meer vrouwen studeren af aan de universiteit of hogeschool dan mannen. Het is logisch dat niet al die vrouwen een partner van hetzelfde opleidingsniveau vinden. We zien steeds meer andere, nieuwe partnersamenstellingen die we voorheen sociologisch voor onmogelijk zouden hebben aangenomen."
Misschien voegt hij in haar leven iets toe wat wij vandaag niet zien
Rika Ponnet, relatiedeskundige
Die 'nieuwe samenstellingen' kunnen gekaderd worden in een emotionele logica. Volgens Rika kiest Karen hier dus voor een partner bij wie zij zich goed en veilig voelt, en waar ze ook haar geprefereerde positie kan innemen. "Zij is waarschijnlijk graag de sterkere partij in de relatie die betekenis wil hebben in het leven van de andere."
Wat als Trui een zoon had? Dan was dit waarschijnlijk een heel ander verhaal, stelt Rika. Als mannen die 'leidende' of 'gevende' rol vervullen, ziet de maatschappij er vaak minder graten in.
Van elkaar leren
Maar die rol van 'gever' waar Karen zich thuis in voelt, komt volgens Rika niet zonder valkuilen. "Als je de sterkere partij bent, wil dat zeggen dat je het moeilijk hebt om je behoeftig op te stellen." Dat zal vroeg of laat wel nodig zijn, benadrukt ze.
Daar kan een partner die emotioneel compatibel is, een steentje bijdragen. Mogelijk is dat voor Karens vriend het geval. "Misschien voegt hij in haar leven iets toe wat wij vandaag niet zien", zegt Rika. "Andere dingen dan wat we traditioneel verwachten van mannen en vrouwen." Het is niet omdat iemand minder lang geschoold is of minder geld verdient, dat die persoon geen emotioneel sterke partij is.
Als je invloed wil hebben op je kinderen, dan is er 1 gouden regel: je moet eerst connecteren
Rika Ponnet, relatiedeskundige
"Dat heeft niets met diploma's of achtergrond te maken. Het zijn groeiuitdagingen die mensen door samen te zijn aanpakken of niet aanpakken. Dan kan de partnerkeuze van Karen wel goed zijn: zij wordt dan net uitgedaagd om haar behoeftes te uiten. Anders wordt het na verloop van tijd maar saai."
Wat doe je dan als moeder?
"Je kan de partnerkeuze van je kinderen niet beïnvloeden", besluit Rika. "Maar als je invloed wil hebben, dan is er 1 gouden regel: je moet eerst connecteren."
"Accepteer je dochter en haar keuze. Zorg dat die band goed zit, wees bereid te luisteren en oordeel niet", zegt ze. "Als die band goed zit, komt er ruimte waar je je mening kan geven en er eventueel ook geluisterd zal worden naar die mening. Eerst connecteren, dan komt er ruimte voor beïnvloeding."
