"Vroeger altijd kraantjeswater, nu zet ik koffie met flessenwater": veel West-Vlamingen vertrouwen hun drinkwater niet meer

Ze weet al wat ik haar zal vragen. De vrouw op de parking van een supermarkt in Ieper lacht. Neen, ze is niet akkoord met het drinkwaterplan dat de Vlaamse regering gisteravond laat heeft goedgekeurd.

"Vroeger dronken wij steevast kraantjeswater", zegt de vrouw van rond de 40. "Maar sinds de minister de normen voor het West-Vlaamse drinkwater heeft verhoogd, zijn we overgestapt op flessenwater. Ook om koffie of thee te zetten. Nu die verhoogde norm met 3 jaar wordt verlengd, zullen we dat zeker blijven doen." 

Of ze boos is? "Neen, ik ben niet boos, ik denk ook niet dat dat helpt, maar ik ben wel enorm teleurgesteld. Voor iedereen hier in de regio die afhankelijk is van het kraantjeswater. De minister mag nog 100 keer zeggen dat ons water veilig is. Als de Europese normen zoveel lager liggen, dan geloof ik hem niet."

Bij bijna iedereen die we op de parking aanspreken, is het vertrouwen aangetast. "Wij moeten ons neerleggen bij die verhoogde norm voor triazolen en dat vind ik niet mooi", zegt Erik Huyghe gedecideerd. Hij is 78 en leerkracht op rust.

"Ik betwijfel of dat veilig is", gaat hij rustig en weloverwogen verder. "Ik ben bang voor mijn kinderen en kleinkinderen. De minister laat hier 'eventjes' een overschrijding van de Europese norm voor schadelijke stoffen toe, maar die 'eventjes' zou wel eens 'altijd' kunnen worden, denk ik."

Tegelijk toont Erik Huyghe begrip voor de moeilijke beslissing die minister Brouns moest nemen. "Want de boeren moeten natuurlijk ook in staat zijn om hun gewassen te telen. Ze moeten mogen sproeien. Maar het is een moeilijke balans. Die mag niet doorslaan naar 'boeren mogen doen wat ze willen'. Ik denk dat ze een beetje te laks zijn geweest in het verleden. En dan is het moeilijk om nu een stap terug te zetten natuurlijk."

"Het is niet goed, hé", reageert een andere wat oudere man gelaten. Hij maakt zich veel zorgen. "Ik zal geen kraantjeswater meer drinken: nu schakel ik zeker over op flessenwater. Ik heb al eens kanker gehad en wil het niet nog een 2e keer krijgen. Ik geloof de minister niet als hij zegt dat ons water veilig is. Dat kan toch niet gezond zijn? Iedereen kan fouten maken. Ik heb er in mijn leven ook gemaakt. Maar fouten moet je rechtzetten. En daar moet je geen 3 jaar mee wachten, zoals de minister nu doet."

Ook Ieperling Wouter Sinaeve is er niet gerust in. "Eindelijk is er nu wel duidelijkheid", zegt hij. "We moeten hier dus nog 3 jaar kraantjeswater drinken waar chemicaliën in zitten. Geeft dat een gerust gevoel? Helemaal niet. Het water uit de kraan zou veilig en goed moeten zijn."

"Het zou allemaal zo erg niet zijn. Maar hoe lang hebben ze van PFAS niet gezegd dat het allemaal zo erg niet was? Intussen kregen tal van mensen te horen dat ze best geen groenten uit eigen tuin en geen eieren van hun eigen kippen meer eten.”

“Zou een beleidsmens zich evenveel op de borst kloppen mocht de uitdoofperiode 5 of 10 jaar zijn? Dat vraag ik me af”, stelt Bart Castelein van vzw De Boot in Merkem, vlakbij het drinkwaterproductiecentrum De Blankaart, waar de hoogste triazolenconcentraties zijn gemeten.

“Waar komt die arbitraire 3 jaar vandaan? Waarom is het bijvoorbeeld niet 6 maanden? Zou een hogere ambitie niet meer getuigen van echte daadkracht?”

Het kabinet van minister Brouns reageert dat die 'arbitraire' 3 jaar uit de Europese regelgeving komt.