"Gruwelijk" en "framing om de begroting op te smukken": zo reageren langdurig zieken Koen, Myriam en Sandra op de suggestie van N-VA-voorzitter Valerie Van Peel dat bij de controle van langdurig zieken nog geld te rapen valt. "Ik raad haar aan niet altijd in de richting van de werknemers te kijken, maar wel naar het geheel."
"Ze zet ons weg als profiteurs en luieriken": Myriam, Koen en Sandra zijn langdurig ziek én boos om uitspraken Valerie Van Peel (N-VA)
Bij controleartsen van de ziekenfondsen kan nog wel wat worden bespaard. Ze zouden niet onafhankelijk kunnen oordelen of een patiënt al dan niet langdurig ziek is, dan wel eventueel weer aan de slag kan. Die opmerkelijke uitspraken deed N-VA-voorzitter Valerie Van Peel afgelopen weekend en ze zetten kwaad bloed bij veel langdurig zieken. Wij spraken enkelen onder hen.
Myriam is 65 jaar en intussen met pensioen. In 1993 moest ze haar werk als kinesiste stilleggen. "Chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS)", luidde de diagnose. "Ik kon mijn job fysiek en mentaal niet meer aan", vertelt ze.
"Ik was aangesloten bij de Hulpkas voor Ziekte- en Invaliditeitsverzekering (HZIV), en werd opgeroepen door een . Hij stelde heel wat vragen en overliep samen met mij het verslag van mijn behandelende arts."
Ik kan mij niet van de indruk ontdoen dat het RIZIV soms met een dubbele agenda werkt en gestuurd wordt door de politiek
Over de manier waarop de haar heeft behandeld, heeft Myriam geen klachten. Dat is wel anders voor de controlearts van de Rijksdienst voor Ziekte- en Invaliditeitsverzekering (RIZIV).
"Het was niet het ziekenfonds, maar het RIZIV dat mij heeft beoordeeld. In die tijd had je over CVS nog believers en non-believers, en de arts van het RIZIV behoorde duidelijk tot de laatste categorie. Hij heeft mij geschorst omdat ik volgens hem niet depressief was. Het heeft mij heel wat energie gekost om tegen die beslissing in beroep te gaan, en ik ben in het gelijk gesteld."
"De uitspraken van N-VA-voorzitter Van Peel vind ik bijzonder raar", zegt Myriam.
"Adviserende geneesheren zijn wel degelijk onafhankelijk. Een arts moet een correcte diagnose stellen en een goed verslag maken. Ik kan mij niet van de indruk ontdoen dat het RIZIV soms met een dubbele agenda werkt en gestuurd wordt door de politiek."
Framing?
Koen is 51 en werkt niet meer sinds 2021 wegens zware rug- en nekletsels. "Telkens opnieuw moeten horen dat langdurig zieken weer aan het werk moeten, zonder enige nuancering, kwetst mij enorm. Ik ben (net als heel wat lotgenoten) iemand die nooit meer zal kunnen werken. Hoe graag ik ook zou willen. Ik lijd fysieke pijnen die dat niet toestaan, nooit meer zullen toestaan."
Een adviserend geneesheer heeft mij ooit wel eens gezegd dat ik hem als acteur 'alles kon wijsmaken'
"Wij worden geframed als profiteurs en luieriken. Dat is enorm kwetsend. Ik heb de weinig eervolle titel van 'persoon met een zware handicap'. Ik ondervind dat ik er mij meer en meer over ga schamen en het niet durf te zeggen dat ik van een uitkering leef."
Koen wordt geregeld opgeroepen door de adviserend geneesheer van zijn ziekenfonds. "Nu word ik correct behandeld, maar een voorganger heeft mij ooit wel eens gezegd dat ik hem als acteur 'alles kon wijsmaken'."
"Als je opgeroepen wordt voor een controlegesprek kan je ook bij een verpleegkundige terechtkomen. Dan onderga je een kruisverhoor: je komt binnen in een lege kamer met een stoel in het midden."
"Wat verder staat een bureau met covidplexiglas in de hoek. Daar zit die verpleger, op een onbehaaglijke afstand. Met uitgestreken gezicht worden standaardvragen op je afgevuurd. Je voelt je echt als een verdachte aangehouden voor verhoor."
De uitspraken van Van Peel vindt Koen "gruwelijk" en ze getuigen van "weinig empatisch vermogen". "Het is , een manier om de begrotingscijfers op te smukken."
Kortzichtig?
Zomaar weer aan de slag gaan, blijkt trouwens ingewikkelder dan het lijkt. "Een groot aantal langdurig zieken is eerst ontslagen op de werkvloer en dan in de werkloosheid terechtgekomen", schrijft Sandra aan onze redactie. "Er is in dat geval geen sprake van terugkeer naar de oude werkvloer."
Ik raad mevrouw Van Peel aan om niet altijd in de richting van de werknemers te kijken
"Door werkgevers in de sociale sector wordt massaal misbruik gemaakt van dat systeem", aldus Sandra.
"Mijn echtgenoot heeft een zware hersenaandoening. Tot zijn 50 jaar kon hij voltijds werken als , dan werd hij verplicht om een 4/5-contract te ondertekenen en op zijn 55 werd hij verplicht om halftijds te gaan werken. Zoniet werd hij ontslagen."
"Ik raad mevrouw Van Peel aan om niet altijd in de richting van de werknemers te kijken", schrijft Sandra nog.
"Je moet het geheel bekijken", zegt ook Myriam. "Je hebt niet alleen de vele langdurig zieken, er bestaat ook zoiets als hoge werkdruk die leidt tot meer en meer burn-outs."

