Van vicekampioen met 20.000 zitjes tot 3e amateur zonder hoofdtribune: wat gaat er mis bij Berchem Sport?

Het Ludo Coeckstadion in Berchem heeft al betere tijden gekend. Voetballers zoals de man aan wie het stadion zijn naam dankt, lopen er al een tijdje niet meer rond, en er zijn ook nooit zo weinig zitjes geweest.

Bij de inhuldiging van het voetbalstadion konden 20.000 fans hun ploeg aanmoedigen, de laatste jaren kunnen er nog 1.500 een zit- of staanplaats bemachtigen. De verouderde hoofdtribune is al sinds 2018 gesloten en wordt binnenkort afgebroken.

"Het lijkt wel symbolisch: in 2018 werd de tribune gesloten toen we degradeerden naar 2e amateur, nu wordt ze afgebroken op het moment dat we degraderen naar 3e amateur", vertelt een teleurgestelde Hans Maenhout van supportersplatform Club 28.

Hij komt al sinds de jaren 80 kijken naar 'de Leeuwen'. "Sinds ik een klein ventje was. Toen kwam ik hier met mijn grootvader supporteren", aldus Maenhout. "We zitten in een diep dal, ik heb al betere dagen gekend."

"We hebben dit seizoen veel pech gehad, met late tegentreffers en ook nog een trainerswissel", zegt Maenhout. "Er is ook een structureel probleem binnen de club. Er is te weinig volk om het hier te doen draaien, zowel in het bestuur als qua vrijwilligers."

"Ik heb hier de gloriedagen meegemaakt", aldus Jozef Gyina. Hij was er ook in de jaren 70 en 80 al bij, toen Berchem nog op het hoogste toneel acteerde. "Toen gingen we met 8 tot 10 bussen vol supporters naar uitwedstrijden."

Berchem Sport werd 3 keer vicekampioen in de Belgische 1e klasse, in 1949, 1950 en 1951, en speelde tot de jaren 90 altijd in de 1e of 2e klasse van ons voetbal. 

Volgens Gyina is het misgelopen toen Suzy Coeck, de zus van Ludo Coeck, voorzitter werd. "Zij en haar man hebben het verpest hier. De club is beginnen weg te zakken, en is daar nog niet mee gestopt."

Het bestuur sleept inderdaad een zwaar verleden mee, beaamt Maenhout. "Ze roeien momenteel met de riemen die ze heeft", is de supporter mild. "Ze hebben er wel voor gezorgd dat de club duurzaam kan blijven draaien, iets wat veel andere amateurclubs niet kunnen zeggen."

Ook deel van dat zwaar verleden, is oud-voorzitter Vasken Cavatti. Hij begon in 2001 bij de club, in het seizoen 2002-2003 speelde hij met Berchem kampioen in 3e klasse, maar toch mocht de club niet over naar 2e klasse. Cavatti bleek spelers en trainers uit te betalen met zwart geld.

"We hebben de titel gevierd, maar meteen erna moesten we degraderen door Cavatti", vertelt Maenhout. "Dat was ook 1 van de zwaarste periodes." Cavatti werd daar uiteindelijk voor veroordeeld.

De jongste telg van de aanwezige supporters, is Jeroen de Rond. "Ik kom nu zo'n 6 jaar naar de club. Het is hier een grote vriendengroep."

Voor De Rond waren de afgelopen weken de zwaarste als supporter, maar ook Maenhout en Gyina vonden het 1 van de grootste dieptepunten in de tientallen jaren dat ze op de club komen. "Er zijn veel problemen geweest, op het veld, maar ook tussen supporters en het bestuur", aldus Maenhout. "Daar word je niet vrolijk van. Dit jaar zou op nummer 1 kunnen staan van mijn dieptepunten."

"De ene vindt dat we het bestuur moeten houden, voor de andere moet elk bestuurslid vertrekken", pikt De Rond in. "Wat mij betreft wordt het dringend tijd dat ze wakker worden. Ik geloof dat ze hard hun best doen, maar soms is dat niet genoeg. Ze moeten hulp toelaten."

Voor Maenhout heeft Berchem Sport alles om opnieuw een grote club te worden. "Een echte slapende reus", lacht hij. "Als je ziet hoeveel supporters er elke week komen, zelfs toen we al gedegradeerd waren. Met de juiste aanpak en visie kan het een mooi draaiende amateurclub worden."

De supporters beleefden vorig jaar nog 1 van de hoogtepunten van de club. "Iedereen op de tribunes zal de Fenix Trophy, een internationaal tornooi tussen amateurclubs, aanhalen als 1 van de mooiste momenten van de laatste decennia", getuigen de 3 supporters. Berchem Sport eindigde 3e in dat tornooi.

"Berchem Sport komt er altijd bovenop", besluit Maenhout. Zo zet hij de leuze 'Wij zijn den Barechoem, wij winne toch', die tijdens wedstrijden gescandeerd wordt, extra kracht bij.