Werkmannen hebben in het dorpscentrum van Denderleeuw 2 slagtanden en enkele kiezen van een mammoet gevonden. Het zou gaan om de tanden van eenzelfde wolharige mammoet, wat de vondst uitzonderlijk maakt. "Op basis van gelijkaardige vondsten schatten we ze tussen de 40.000 en 30.000 jaar oud, al zal verder onderzoek dat moeten bevestigen", zegt Bart Cherretté van archeologiedienst SOLVA.
Werkmannen vinden 30.000 jaar oude mammoetslagtanden bij graven van put in Denderleeuw
Moonray Grunewald
Gepubliceerd:
De mammoettanden zijn vlak bij elkaar gevonden op een diepte van maar liefst 7 meter. Werkmannen waren bezig aan een funderingsput voor de bouw van een ondergrondse garage. "Toen de aannemer de tanden vond, waren archeologen bezig met opgravingen recht tegenover de ingang van het Administratief Centrum in Denderleeuw", zegt Bart Cherretté, coördinator onroerend erfgoed van SOLVA.
"De vondsten zijn voorlopig nog moeilijk exact te dateren, daarvoor is verder wetenschappelijk onderzoek nodig", gaat Cherretté verder. "Wel kunnen we er bijna zeker van zijn dat de 2 slagtanden en de kiezen afkomstig zijn van een wolharige mammoet. Op basis van gelijkaardige vondsten schatten we de resten tussen 40.000 en 30.000 jaar oud."
"De kans om nog zo'n oude vondsten te vinden die zo diep in de ondergrond zitten, is heel klein", zegt burgemeester Jo Fonck (Vooruit iedereen). "We hebben ons laten vertellen dat de meeste mammoetvondsten gevonden werden tijdens het rechttrekken van rivieren of het uitgraven van havendokken."
Unieke vondst
En dat maakt de vondst in Denderleeuw misschien wel heel uniek. Want zo'n 30.000 jaar geleden, tijdens de laatste ijstijd, vormden de Dender en de Schelde een zeer brede en diepe vallei, waarin de rivieren nog geen vaste bedding hadden.
"Dat kwam omdat de ondergrond zeer vaak bevroren was (permafrost), daardoor baanden de rivieren een beetje overal hun weg en ontstond zo een 'vlechtend rivierstelsel'. Verschillende rivierarmen wateren daarbij in de breedte af in plaats van in 1 diepe rivierbedding, zoals we dat vandaag vooral kennen."
"Perioden van hevige regenval of grote hoeveelheden smeltwater sleurden op die manier karkassen mee die overal op de toendra achterbleven. In uitzonderlijke gevallen, zoals wellicht in Denderleeuw, is het skelet van een mammoet niet verplaatst door rivieren, maar (deels) ter plaatse blijven liggen en bedekt met zand en leem tijdens de ijstijd", duidt Bart Cherretté de mogelijk unieke vondst.
Conserveren en tentoonstellen?
SOLVA gaat de tanden en kiezen nu verder onderzoeken en conserveren. "Daarbij worden ze zeer traag gedroogd en behandeld, zodat ze bestand zijn tegen de blootstelling aan de lucht en de bacteriën", klinkt het.
"Samen met de huidige eigenaar Bopro zullen we kijken of we de vondsten ook permanent kunnen tentoonstellen na de conservatie", zegt schepen voor Erfgoed Marleen Van der Hoeven (CD&V).
Regionaal nieuws uit Oost-Vlaanderen
Gepubliceerd:
