Zelfs agenten en wetsartsen gechoqueerd door houding van moeder en stiefvader van Raul: "Totaal gebrek aan emotie" 

Na de lange procesdag gisteren gaat het proces over de dood van de kleine Raul vandaag verder in de assisenzaal in Gent. Speurders overlopen nog eens alle vreselijke mishandelingen die de jongen moest doorstaan, en schetsen hoe de verhoren van de moeder, stiefvader en zus verlopen zijn. Ze werden elk 3 keer verhoord. 

Opnieuw wordt duidelijk hoe gruwelijk de laatste dagen van de jongen geweest moeten zijn. 

Zo gruwelijk dat het zelfs de speurders en experten - die toch wel wat gewoon zijn - doet duizelen. 

"Er werden ons dingen verteld waarvan ik zelfs als patholoog af en toe moest bekomen, maar blijkbaar was dat voor de beschuldigden geen probleem", vertelde wetsarts Geert Van Parys, die samen met wetsarts Evie De Boosere de autopsie op het lichaam van Raul uitvoerde. 

Van Parys was ook tijdens de reconstructie van de feiten aanwezig, om de verklaringen van de moeder, stiefvader en zus van Raul te toetsen aan zijn bevindingen. Hij benadrukte dat hij al honderden reconstructies had meegemaakt in andere dossiers, maar dat de houding van de beschuldigden in deze zaak hem echt opviel. "Er was een totaal gebrek aan emotie."

Tijdens een reconstructie een tijd geleden toonden de moeder en stiefvader van Raul onder meer hoe ze een pop - die het jongetje voorstelde - uit het stapelbed gooiden of sloegen met een riem. Ze lieten ook zien dat ze de riem dubbelvouwden, zodat ze hem harder konden slaan. 

De moeder van Raul had ook zelf foto's gemaakt van de folteringen, van zijn blauwe plekken bijvoorbeeld of van het moment dat hij op zijn blote knieën moest zitten. 

De autopsie kon overigens maar een aantal letsels aantonen. Het lichaam had 2 maanden in het water gelegen en was dus al verregaand ontbonden. "De letselzones kwamen overeen met de plaatsen die de zus aantoonde", besloot De Boosere. "We kunnen aantonen dat de letsels aan de billen en daarboven bij leven veroorzaakt zijn." 

Van Parys was wel stellig dat de jongen tijdens de laatste dagen van zijn leven al zo verzwakt was dat hij stervende was. "IJlen en stamelen zijn daar typische kenmerken voor."

Net daarvoor had de jury een aantal zeer confronterende foto's van de autopsie te zien gekregen, waarvoor expliciet gewaarschuwd was. De 2 beschuldigden keken niet of nauwelijks. Aan wat de jongen precies gestorven is, kon wetsarts Evie De Boosere niet meer achterhalen. "De ontsteking ter hoogte van de longen is er wel maar door de staat van ontbinding van het lichaam moeten we andere mogelijkheden openhouden."

Eenzelfde verhaal bij de speurders die vanmorgen de verhoren kwamen toelichten. Ook zij waren "gechoqueerd" door de houding van de 2 beschuldigden. 

"Ik heb veel ervaring met verhoren, maar ik moet toegeven dat ik gechoqueerd was, omdat de beschuldigden toen verschillende keren met elkaar zaten te lachen", getuigt een van de agenten.

De verhoren tonen hoe de moeder en stiefvader vooral naar elkaar wijzen voor de zwaarste feiten - een scenario dat zich ook gisteren in de assisenzaal ontplooide -, en hoe ze de ergste folteringen zelfs in de schoenen van de toen 13-jarige zus van Raul probeerden te schuiven. 

In haar videoverhoor beschreef de zus van Raul (die destijds 13 was) de laatste week van Raul dan weer als "een verschrikkelijke week". Het meisje werd verschillende keren verhoord door speurders die daarin gespecialiseerd zijn.

De beelden tonen een schuchter en bedeesd meisje, dat zelf ook geslagen werd en vertelt hoe ze moest toekijken hoe haar broer gefolterd werd. Ze heeft zelf ook een aandeel in die feiten, waarvoor ze zich later voor de jeugdrechter zal moeten verantwoorden. Tijdens dit proces wordt ze vertegenwoordigd door een voogd.

Ze getuigt onder meer hoe haar stiefvader razend werd toen Raul zijn vork liet vallen. De dag nadien moest de jongen al het restafval opeten tot hij moest braken. 

In een fragment beschrijft ze de ijskoude douches en hoe haar stiefvader de bewusteloze Raul rondsleurde. "Mijn broer was altijd slap en futloos", zei ze over zijn laatste dagen. 

Gevraagd om het moment te beschrijven waarop ze zag dat Raul pijn had: "Ik was er kapot van, het was precies of ik zelf kapot was, ik kon nauwelijks praten." Ze draaide zich weg: "Ik kon niet naar mijn broer kijken. Mijn broer was aan het huilen en Nicusor (stiefvader, red.) gaf hem geen hulp, hij was met zijn gsm bezig. En al die blauwe plekken die mijn broer op de rug had."

Tijdens het verhoor maakte de zus ook tekeningen van de voorwerpen waarmee haar broer werd mishandeld: een ijzeren voorwerp, slippers met harde zolen van de stiefvader en onder meer een waterketel. En ze duidde op een tekening ook aan waar Raul allemaal gewond was. 

Volgens haar hebben haar moeder en stiefvader een even groot aandeel in zijn dood.