'The devil wears Prada 2' is de hype die Meryl Streep niet had verwacht

Meryl Streep (76), die niet op TikTok of Instagram zit, was compleet verbaasd door de massale belangstelling tijdens de wereldwijde promotour. "Kinderen stonden in de rij, vrouwen, homomannen én heteromannen", zei ze aan ABC News. "Nooit eerder kwamen heteromannen mij achteraf vertellen dat ze zich herkenden in mijn personage."

Eén ding is zeker: 'The devil wears Prada 2' gaat opnieuw veel mensen gelukkig maken - zoals mijn collega, voor wie de eerste film een ultieme comfortmovie is op sombere dagen. Een meesterwerk is deze sequel niet, maar dat was het origineel eigenlijk ook nooit. 3 redenen waarom de fans er toch van zullen smullen. 

Eerste binnenpretje: alle 4 de hoofdrolspelers zijn op de afspraak in dit 2e deel, dat zich ook echt 20 jaar later afspeelt. Meryl Streep schittert weer als Miranda Priestly, de meedogenloze hoofdredacteur van modemagazine Runway. Anne Hathaway keert terug als Andy, inmiddels een succesvolle journaliste die het kwakkelende magazine moet redden.

Emily Blunt heeft als Emily Charlton grote stappen gezet. De voormalige assistente van Miranda heeft nu een topfunctie bij Dior. En dan is er nog de hondstrouwe Nigel, gespeeld door Stanley Tucci. Hij is nog steeds Miranda’s onmisbare art director. 

Streep, Hathaway, Blunt, Tucci: die line-up alleen al zal veel harten sneller doen slaan. Straf dat ze die 4 iconen 20 jaar later opnieuw aan boord hebben gekregen.

Dat 'The devil wears Prada' uitgroeide tot een publiekslieveling, is voor een deel te danken aan de glitter en glamour van de modewereld. 

Ook deze 2e film gunt ons een blik achter de schermen van een universum dat voor velen tot de verbeelding spreekt. En met Miranda Priestly krijgt dat alles opnieuw een onvergetelijk gezicht - al dan niet gebaseerd op Anna Wintour, de iconische hoofdredactrice van Vogue.

Maar er was meer aan de hand. Kijkers voelden zich in 2006 vooral verbonden met Andy, de pas afgestudeerde jonge vrouw die moet opboksen tegen de schone schijn en de grote ego's in de fashionindustrie - en daar uiteindelijk met opgeheven hoofd van wegwandelt. "Honderden vrouwen zijn me komen vertellen dat ze na de film journaliste wilden worden", zegt Streep daarover.

In die zin is 'The devil wears Prada' zowaar een film over female empowerment. Ook in dit 2e deel zwaaien de vrouwen de plak, en wordt de schijnheiligheid van de modewereld doorprikt.

Tegelijkertijd kijk je naar deze sequel met een zucht vol nostalgie. In 20 jaar tijd heeft digitalisering de wereld misschien wel toegankelijker, maar ergens ook armer gemaakt.

De fashionwereld wordt dus op de korrel genomen, maar geen nood: er blijft genoeg ruimte over voor guilty pleasure. 2 uur lang kun je je vergapen aan oogverblindende outfits uit de hoogste regionen van modeland.

Daarnaast lopen er talloze bekende gezichten in en uit beeld. Je kunt er gerust een wedstrijdje celebrity spotting van maken.

Zal ik je al enkele punten voorsprong geven? Lady Gaga - die ook muziek schreef voor de soundtrack (check vooral 'Runway' met Doechii ) - speelt zichzelf. Net als Donatella Versace: kun je niet naast kijken. Naomi Campbell duikt op aan de zijde van Streep tijdens het défilé van Dolce en Gabbana, en ook Heidi Klum is opnieuw van de partij.

Spoiler alert (of net niet): zoek niet naar Anna Wintour zelf. Hoewel het mode-icoon samen met Anne Hathaway een Oscar uitreikte, ga je haar hier niet vinden.

En Sydney Sweeney ook niet. Er was wel degelijk een scène met haar opgenomen (met Emily Blunt), maar die is gesneuveld op de montagetafel. Officieel omdat ze niet paste bij de rest van de film, maar wie weet heeft Sweeney's controversiële jeanscampagne van vorig jaar er toch iets mee te maken.

Niet getreurd. Zoals gezegd: schoon volk genoeg op de catwalk.