Terwijl de federale regering zich het hoofd breekt over de torenhoge energieprijzen, is de Straat van Hormuz nergens verder weg dan in Asse. Dankzij de teelt van olifantsgras - Miscanthus giganteus - is het landbouwbedrijf Hof ter Vrijlegem zo goed als energieonafhankelijk. Of de Vlaming zijn gemillimeterd gazon dan maar beter inruilt voor een plantsoen met reuzengras?
Familie uit Asse drukt dure energiefactuur met teelt van olifantsgras: "Duitsland is ons al ver vooruit"
Evert Wouters
Gepubliceerd:
De bed & breakfast annex familieboerderij specialiseert zich dan wel in de teelt van koolzaad - "vergeet olijfolie", zweert de gastvrouw - Hof ter Vrijleghem in Asse is zelden verlegen om een experiment.
Zo ontdekten An Saerens en Peter Coucke zowat 15 jaar geleden het olifantsgras in Duitsland. Daar is de grassoort uit Azië al langer ingeburgerd als biobrandstof.
"Anders dan in eigen land zijn heel wat woningen in Duitsland en Oostenrijk niet standaard aangesloten op het gasnet", vertelt Saerens. "Dat dwingt boeren tot creativiteit."
6.000 liter stookolie
Olifantsgras beschikt dan ook over heel wat eigenschappen die de plant uitermate geschikt maken als biobrandstof.
Per hectare slaat het gewas meer koolstof op dan een volwaardig bos, waardoor bij verbranding opnieuw veel energie vrijkomt. "Bovendien is extra bemesting niet nodig", legt Saerens uit.
In totaal plantte het boerenechtpaar 14.000 stengels op een terrein van 1 hectare. Eens verhakseld en bewaard in het pakhuis, vormt de oogst het equivalent van zowat 6.000 liter stookolie.
Maaien gebeurt in het voorjaar. "Niet met een gewone grasmachine", lacht Saerens. "De stengels worden tot 3 meter hoog."
Terwijl de energieprijzen de pan uit swingen als gevolg van de onrust in het Midden-Oosten, hoeft de kleinschalige boerderij zich dan ook weinig zorgen te maken over de maandelijkse afrekening.
Afgelopen maand bedroeg de factuur amper 50 euro: een bedrag dat grotendeels uitging naar de aansluiting van de zonnepanelen op het elektriciteitsnet.
Behoorlijk duur
Voor het doorsneegezin met een stadstuintje vormt de miscanthus evenwel geen gedroomde energiebron, denkt Saerens.
"Je hebt natuurlijk al wat oppervlakte nodig om rendement uit de plant te halen, al vind je olifantsgras soms ook in kleine tuinen als natuurlijke beschutting", klinkt het.
Maar ook op grotere gronden botst het gewas op beperkingen. "De aanplant is behoorlijk duur", zegt Saerens. "Bovendien moet je de teelt jarenlang laten staan, waardoor je niet aan voedselproductie kan doen."
Op wachtgronden of niet-ingevulde percelen die in het bezit zijn van de lokale overheden ziet Saerens dan wel weer heil voor het olifantsgras.
"Opnieuw: in gemeentes in Duitsland of Oostenrijk wordt de energie die centraal wordt opgewekt soms verdeeld onder zijn inwoners. Zover zijn we in eigen land nog niet."
Intussen maakt de Europese Unie bekend dat de gestegen energieprijzen de lidstaten in totaal al 24 miljard euro hebben gekost, sinds het begin van de oorlog in Iran.
"Of we die berichtgeving in Hof ter Vrijlegem nog volgen? Helaas gaan de gevolgen van het conflict ook verder dan de energieprijzen", merkt Saerens op. "Je kan er natuurlijk ook moeilijk naast kijken."
Regionaal nieuws uit Brussel en Vlaams-Brabant
Gepubliceerd:
