Wat als een kind echt niet meer naar school kan omwille van psychische klachten of andere zorgnoden? Dan moeten ouders zelf oplossingen zoeken voor hun kind. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. "De alternatieven zijn te schaars, te versnipperd, te duur", zegt Tinne Michielsen, die ouders van kinderen met schooluitval begeleidt.
Wat als je kind niet naar school kan? "Alternatieven zijn te schaars en te duur"
Almaar meer kinderen vallen uit op school. Dat bleek uit een reportage van Pano gisteravond. Bijzonder schrijnend is de situatie van Joppe (10), die zelfs in het buitengewoon onderwijs niet meer naar school kan. Zijn ouders vinden amper alternatieven, dus Joppe zit heel vaak gewoon thuis.
Herkenbaar, vindt Tinne Michielsen. Zij heeft de praktijk Tinzicht in Sint-Job-in-’t-Goor, waarin ze ouders van kinderen met schooluitval begeleidt. "Als een school het ook niet meer weet, moeten ouders maar voor een oplossing zorgen. Maar zij stuiten op ontzettend veel obstakels in zo’n situatie", legt ze uit.
"Om te beginnen moet je de weg kennen in het aanbod aan alternatieven. Dat aanbod is beperkt en versnipperd. En veel opvang- of onderwijsinitiatieven zijn privé-initiatieven die geen subsidies krijgen. Die zijn voor veel ouders niet betaalbaar", legt ze uit.
"De alternatieven die wel gesubsidieerd worden, zijn vaak kortdurend en vooral gericht op een normale terugkeer naar school. Niet haalbaar voor elk kind dus. De hulp is op dit moment absoluut ontoereikend.”
Trajectcoördinator
Er is meer aanbod en expertise nodig, vindt Michielsen. "Dit is een taak voor de CLB's. Alleen zijn zij momenteel vaak overbevraagd en hebben ze er niet altijd de kennis en de mogelijkheden voor. CLB's zouden de kans moeten krijgen om hierin meer specialisatie op te bouwen."
Want een kind met schooluitval heeft volgens haar nood aan een traject op maat om weer stapjes vooruit te kunnen zetten, zonder te veel druk. Michielsen pleit voor een trajectcoördinator voor schooluitvallers: iemand die het zorg- en onderwijslandschap én het kind goed kent, en die ook ouders, school en hulpverlening samen rond de tafel brengt en intensief opvolgt.
In een latere fase moet je zoeken naar mogelijkheden om weer stappen in de wereld te zetten, en dat is maatwerk
Tinne Michielsen
"Je moet luisteren naar het kind. Vertrekken vanuit zijn interesses. Zo'n kind heeft vaak ook heel diep gezeten en heeft hulp nodig om zijn angsten te leren overwinnen. Je moet ook de ouders ondersteunen: gezinsbegeleiding is vaak wenselijk. En in een latere fase moet je zoeken naar mogelijkheden om weer stappen in de wereld te zetten: soms via tijdelijk onderwijs aan huis (TOAH), soms via dagbesteding, soms op school, vaak via een combinatie. Dat is maatwerk."
"Go slow"
Maar: go slow. Dit proces heeft tijd nodig, waarschuwt Michielsen. En de regelgeving waar een school tegenaan loopt, vraagt creatief denken en flexibiliteit van leerkrachten die ook al overbevraagd worden.
"Nu moet je op het eind van het jaar slagen voor alle vakken, of je bent er niet door. Een kind met schooluitval heeft daar meestal de draagkracht niet voor."
Werken met modules, en bijvoorbeeld school combineren met de Examencommissie, kan volgens haar dan helpen. "Alleen kennen veel scholen die mogelijkheden niet, en staan ze zelf te veel onder druk. Maar de kinderen die niet in het systeem passen, mogen we niet laten vallen."
