Een Brit is veroordeeld voor de mishandeling en verkrachting van een vrouw in 2003. Tot tevredenheid van Andrew Malkinson, die 17 jaar onterecht in de gevangenis zat als schuldige. "Als de politie destijds juist had gehandeld, had de echte dader al lang geleden gepakt kunnen worden", reageert Malkinson. De politie biedt haar excuses aan.
Brit veroordeeld voor verkrachting terwijl andere man 17 jaar vastzat: "Schrijnende gerechtelijke dwaling"
De Britse pers noemt de zaak een van de meest schokkende gerechtelijke dwalingen in het Verenigd Koninkrijk.
Die dwaling begint in 2003 in Salford. In de vroege uurtjes wordt een vrouw van 33 brutaal aangevallen. Drie mannen fluiten haar na op weg naar huis.
Eén man gaat een stap verder. Hij zegt dat hij gewapend is en verplicht haar in de bosjes te gaan. Weg van de snelweg slaat hij genadeloos toe.
Hij breekt haar linkerjukbeen en wurgt zijn slachtoffer vervolgens tot ze bewusteloos is. Daarna verkracht hij haar 2 keer.
De dader laat echter speeksel achter op de kleding van het slachtoffer. Dat DNA-materiaal heeft nu tot de veroordeling van Paul Quinn (52) geleid.
Blunders
Maar eerst draait Andrew Malkinson, bewaker in het lokale winkelcentrum, op voor de verkrachting. Hij wordt opgepakt, omdat hij voldoet aan de beschrijving van het slachtoffer.
Ze wijst hem later ook aan als dader. Toch zijn er van in het begin twijfels, biecht het slachtoffer op tijdens het voorbije proces.
"Ik weet nog dat ik tegen een van de agenten (toen, red.) zei dat ik niet helemaal zeker was of hij wel de juiste man (Malkinson, red.) was." De politie wuift het weg en steekt het op "stress, zenuwen".
Malkinson belandt achter de tralies.
Ik was erg naïef en luisterde naar de politie
Het slachtoffer vol berouw
Pas in 2007 wordt DNA op de kleding van het slachtoffer teruggevonden en geïdentificeerd. Het bewijs sluit Malkinson uit, maar er gaan geen alarmbellen af bij de politie.
Malkinson tekent tevergeefs beroep aan tegen zijn veroordeling. In 2020 komt hij vrij wegens goed gedrag.
Dader weet nergens van
In 2012 bezorgt Quinn een DNA-staal aan de politie. Hij is een van de duizenden criminelen van wie het DNA wordt opgevraagd, omdat hun veroordelingen dateren van voor de oprichting van de nationale DNA-databank.
Quinn heeft als tiener al een lijvig strafblad voor onder meer inbraak, brandstichting en de verkrachting van een 12-jarig meisje (in 1990 en 1991). Bovendien woont hij in de buurt van het slachtoffer dat in 2003 wordt verkracht.
In 2022 komt het tot een DNA-match en in maart van dit jaar tot een proces. Onderzoekers vermoeden dat Quinn, inmiddels gescheiden en vader van 5 kinderen, wellicht nog meer zedenmisdrijven heeft gepleegd.
"Ik heb mijn vrouw honderden keren bedrogen met meisjes die ik tijdens het uitgaan ontmoette", klinkt het tijdens zijn verhoor.
Ze doet geen belletje rinkelen
Paul Quinn over het slachtoffer
Het slachtoffer uit 2003 herkent hij niet. Quinn suggereert even dat er misschien seks met wederzijdse toestemming was geweest.
De jury oordeelt anders. Quinn hoort zijn vonnis op 5 juni.
Gerechtigheid
Voor zowel het slachtoffer als Malkinson is er nu gerechtigheid, al blijft de impact groot.
Het slachtoffer benadrukt dat er 2 levens door deze zaak zijn afgenomen: "Het leven dat ik wilde leiden, is mij ontnomen, en ook 17 jaar leven uit het leven van meneer Malkinson."
Ik heb geen job en woon in een tent
Andrew Malkinson tegen BBC in 2023
De politie heeft haar oprechte excuses aangeboden voor de "tekortkomingen en het bredere strafrechtsysteem".
Er loopt een onderzoek naar 6 agenten op verdenking van ernstig wangedrag, onder meer voor het belemmeren van de rechtsgang.
Malkison kreeg vorig jaar een "aanzienlijke" schadevergoeding van justitie. Het zou gaan om een bedrag met 6 cijfers.
"Niemand zou zo lang hoeven te wachten om zijn leven weer op te kunnen bouwen", besluit Malkinson.

