"Het Sportpaleis heeft al gebeld": Marco Borsato blikt terug én vooruit in eerste grote interview sinds vrijspraak

Amper 4 maanden geleden werd zanger Marco Borsato door de rechtbank in Utrecht vrijgesproken in de zedenzaak die heel Nederland (en ver daarbuiten) de afgelopen jaren in de ban gehouden heeft. Volgens de rechter was er onvoldoende bewijs om hem te veroordelen. Vanavond maakt hij zijn tv-comeback. En opmerkelijk genoeg gebeurt dat niet in Nederland, maar in ons land, bij 'Sergio in Italië' op VTM GO+.

Eigenlijk had hij er 5 jaar geleden al moeten zitten. De aflevering was opgenomen en klaar voor uitzending toen er een klacht binnenliep bij de politie over de zanger. Het schandaal brak los, de aflevering bleef op de plank. 

Nu, 5 jaar en een rechtszaak later, getuigt hij opnieuw bij topchef Sergio Herman, deze keer over wat de afgelopen jaren met hem gedaan hebben. Het zal weinig verbazen dat het zwaar geweest is. 

"Ik ga er inhoudelijk niet veel over zeggen, er is al zoveel over gezegd, maar het was wel zwaar. Ik heb het heel lastig gehad. Ik leefde van dag tot dag, had geen plan meer. Ik sta positief op, maar er zijn momenten, weken, maanden, jaren geweest dat ik niet meer bij mijn eigen mooie ik kon, dat het gewoon niet lukte."

Hij voelt ook dat mensen hem langzaam weer durven te benaderen. "Ze houden me tegen op straat, knijpen even in mijn arm, ik ben met het halve vliegtuig op de foto geweest. Dat was jaren niet meer het geval."

"Het ene moment tillen ze je op het schild, het volgende moment sodelazeren ze je eraf, met pek en veren. Ik heb me een hele tijd verstopt en dat was niet gemakkelijk."

Meteen nadat de zaak losbarstte, werd hij gecanceld. Een "heel apart gevoel", zo omschrijft hij het zelf. "Muziek die van de radio gaat, tegels die uit de grond getild worden, een wassen beeld dat weggereden en omgesmolten wordt. Het is een beetje hoe de wereld is. Het is alles of niets", blikt hij terug. 

Hij wilde naar eigen zeggen wachten met spreken tot in de rechtszaal. "Je moet toch wachten tot een magistraat zijn oordeel velt, daar heb ik op gewacht. Maar eigenlijk mag zoiets geen jaren duren."

"Ik heb het op mijn manier gedaan, en volgens mij was dat de juiste. Op de plek waar het nodig was, heb ik de dingen gezegd die ik moest zeggen. Ik heb op alle vragen een antwoord gegeven. De uitkomst is de uitkomst en nu kijken we naar voren. Ik ben er weer, ik voel mijn mooie ik weer."

Hoe die "naar voren" er precies zal uitzien, daar geeft hij nog geen antwoord op. Of toch niet helemaal. 

"Als je een hele tijd niet meer gezongen hebt, en in mijn geval was dat bijna 6 jaar, als je die spier niet gebruikt, is dat alsof je gaat sporten zonder opwarmen. Dat gaat niet."

"Bovendien zit mijn emotie helemaal gekoppeld aan mijn instrument. Ik weet dus niet eens of het fysiek gaat. Ik heb het niet eens geprobeerd, ik heb 6 jaar niet gezongen."

Maar...

"Het bloed begint weer te stromen. Ik voel het enthousiasme van de mensen en dat is aanstekelijk. Het Sportpaleis, nu AFAS Dome, heeft al gebeld of ik wil terugkomen. De vraag is er, maar je moet zelf in een goede flow zitten."

"Als ik het podium opga, wil ik er zijn en wil ik iets zeggen over wat de periode gedaan heeft met mij. Ik heb meer levenservaring dan de laatste keer dat ik opkwam. Het leven heeft ook aan mij getrokken, in de flipperkast van het leven heb ik wel af en toe de kanten geraakt."

Dit jaar, zo zegt hij, wil hij gebruiken om "zijn batterij op te laden, fysiek sterker te worden en zijn lichaam te herstellen van alle stress en narigheid". "Daar heb ik nu de zin en kracht voor."

En daarna? "Ik kan me niet voorstellen dat ik nooit meer ga zingen. Dat kan ik me bijna niet voorstellen, zonder dat je op een mooie manier afscheid genomen hebt. Ik mis 6 mooie jaren van mijn carrière, die komen niet meer terug. Daar kan je gefrustreerd op terugkijken, maar je kan ook kijken: wat doe ik met de rest? Die keuze wil ik nu weloverwogen maken."

Of hoe afscheid nemen toch niet helemaal bestaat.