De Franse multinational en cementproducent Lafarge is schuldig aan het financieren van terrorisme. Dat heeft de rechtbank in Parijs beslist. Het bedrijf betaalde miljoenen aan smeergeld aan terreurorganisaties om te mogen doorwerken in Syrië. De ex-CEO van het bedrijf krijgt 6 jaar cel, ook 7 andere voormalige toplieden krijgen celstraffen.
Frans cementbedrijf Lafarge schuldig aan financieren terrorisme, ex-CEO moet 6 jaar naar de cel
Het bedrijf, dat inmiddels is overgenomen door de Zwitserse cementreus Holcim, deed in 2013 en 2014 betalingen aan drie jihadistische groepen, waaronder Islamitische Staat (IS), voor een bedrag van bijna 5,6 miljoen euro, zo stelde de strafrechter vast in zijn vonnis. In ruil voor dat smeergeld mocht het bedrijf doorwerken in Syrië, dat op dat moment geteisterd werd door oorlog.
Door die betalingen konden de terreurorganisaties "terroristische aanslagen voorbereiden", met name die van januari 2015 in Frankrijk.
"Die wijze van financiering van terroristische organisaties, en in de eerste plaats van IS, was van essentieel belang voor de greep van de terroristische organisatie op de natuurlijke hulpbronnen van Syrië, waardoor zij terroristische aanslagen in het gebied en daarbuiten, met name in Europa, kon financieren", benadrukte de voorzitter van de rechtbank, Isabelle Prévost-Desprez.
Strenge straffen
Strenge woorden, en daar hoorde voor de rechtbank ook een strenge straf bij. De voormalige CEO, Bruno Lafont, moet 6 jaar naar de gevangenis. Hij werd ook meteen aangehouden en meegenomen door de politie. Zijn advocate Jacqueline Laffont gaf al aan in beroep te zullen gaan. Ze diende ook een vrijlatingsverzoek in.
7 andere voormalige leidinggevenden kregen straffen tussen 18 maanden en 7 jaar. Het bedrijf kreeg ook een boete van 1,125 miljoen euro, de maximumboete voor financiering van terrorisme. Daarbovenop volgde ook een fiscale boete van 4,57 miljoen euro omdat het bedrijf de internationale financiële sancties niet had nageleefd.
De uitspraak van de rechtbank ligt volledig in de lijn met wat het parket gevraagd had. Tijdens het proces hekelde het parket het gebrek aan erkenning en spijt. "Het was een puur economische keuze en verbijsterend cynisch."
Dat probeerde de verdediging dan weer te weerleggen. Volgens hen ging het over de veiligheid van de werknemers.
"We kunnen onze handen in onschuld wassen en vertrekken, maar wat zou er van de werknemers van de fabriek zijn geworden als we waren vertrokken?", zei Christian Herrault, voormalig adjunct-directeur-generaal van Lafarge, tijdens zijn verhoor. "We hadden de keuze tussen twee slechte oplossingen: de ergste en de minst slechte."
