DOVO start ontploffingen van WO I-munitie in Langemark-Poelkapelle: "Bewoners hoeven zich geen zorgen te maken"

Vanochtend bracht DOVO de eerste 4 putten tot ontploffing. "Het gaat om kratten met munitie die het voorbije seizoen werden verzameld en klaargezet voor vernietiging. Elk krat telt zo'n 40 kilogram aan springstoffen. Per ontploffing mag je rekenen op zo'n 20 à 30 projectielen", weet David van DOVO. "We doen wel maar zo'n 6 maanden per jaar ontploffingen, want het weer mag niet te slecht zijn."

Vorig jaar haalde de dienst ongeveer 7.500 projectielen op. In totaal werd toen zo'n 82 ton aan munitie verwerkt. "We halen hoofdzakelijk munitie uit de Eerste Wereldoorlog op", zegt Kim Claerhout van DOVO. "Die projectielen zitten in de kleigrond en zijn daardoor heel goed bewaard gebleven. Sommige komen uit de grond met de oorspronkelijke verf er nog aan."

De ontploffingen vinden plaats in een afgelegen, bosrijke omgeving, maar in de ruime buurt wonen ook mensen. Volgens Claerhout hoeven zij zich geen zorgen te maken. "De kratten worden 3 à 5 meter diep in de grond gestoken en afgedekt met aarde. We hebben vooraf een risicobepaling gemaakt en er zijn geen nefaste effecten voor de buren."

"Een sirene kondigt elke ontploffing aan, maar die is enkel bedoeld voor de directe omgeving. Ook de geluidshinder van de ontploffingen zelf is beperkt, omdat die ondergronds plaatsvinden."

Ook voor dieren in de buurt en voor het milieu is er volgens DOVO weinig reden tot bezorgdheid. "Door die bedekking met aarde is er zo goed als geen uitstoot. Er komen wel wat gassen naar buiten, maar vergeleken met bijvoorbeeld uitstoot in het verkeer, is dat verwaarloosbaar. We werken ook samen met Natuur en Bos. En ik denk niet dat de dieren er meer last van zullen hebben dan 100 jaar geleden", zegt Claerhout.

In het gehucht Vijfwegen, op de grens van Langemark-Poelkapelle en Staden, zijn de bewoners de ontploffingen gewoon. "Ze zijn er altijd al geweest", zegt Conny Cools. "Vroeger had ik een hond die wel eens geblaft zou hebben, maar dat was het zowat. Als je buiten bent, hoor je de ontploffingen natuurlijk. Maar er iets van voelen? Dat zeker niet."

Ook Justine Deraeve ondervindt weinig hinder. "Sirenes kondigen de ontploffingen aan. Als je die niet gehoord hebt, kan je wel eens schrikken van de knal van de ontploffing zelf. Maar eerlijk? Vaak merk ik het zelfs gewoon niet meer op. Ook de kinderen hebben er geen last van. Het is niet dat ze wakker worden uit hun dutje, helemaal niet."

Angeline Gevaert had vroeger een hondje dat wel bang was van de ontploffingen. "Maar onze hond nu, Butch, die laat zich niet intimideren", zegt ze. "Ik heb veel begrip voor de acties. Elk jaar weer worden er veel oorlogsprojectielen gevonden. Daar moet iets mee gebeuren, toch?"