Bruid met natte voeten in Filipijnen of lijken op straat in Rio: deze foto's maken kans op World Press Photo of the Year

De genomineerden werden geselecteerd uit 57.376 foto's, ingediend door 3.747 fotografen uit 141 landen. "Onder de bekroonde werken bevinden zich verhalen die de krantenkoppen hebben gehaald, maar ook verhalen die grotendeels onopgemerkt zijn gebleven", klinkt het bij de organisatie.

De genomineerde foto's worden opgedeeld per regio. Vervolgens zijn er 3 categorieën: singles, verhalen en langetermijnprojecten. Wij selecteerden de meest sprekende foto's:

Zimbabwe telt naar schatting 100.000 olifanten, de op een na grootste populatie ter wereld. In een van de parken, Savé Valley Conservancy, is de olifantenpopulatie volgens de overheid te groot. Die gaf daarom toestemming om 50 olifanten te laten afschieten, ondanks protest van natuurverenigingen.

De Zuid-Afrikaanse fotograaf Halden Krog legde het ruimen vast op beeld. Het vlees van de afgeschoten olifanten werd verdeeld onder de lokale gemeenschappen, wat volgens de overheid voedselzekerheid biedt voor Zimbabwanen. Het ivoor van de gedode dieren werd overgedragen aan de parkautoriteiten.

De Italiaanse Chantal Pinzi is genomineerd met haar foto van de Marokkaanse Tbourida-ruiter Ghita Jhiate. Tbourida is een door UNESCO-erkende traditie die teruggaat tot de 16e eeuw, waarbij groepen van 15 tot 25 ruiters synchroon galopperen en geweren afvuren ​​in een gechoreografeerde uitvoering van oude militaire parades van de cavalerie. Ze dragen historische kostuums die hun stam of regio vertegenwoordigen en hebben een zwaard en een kleine Koran bij zich.

De traditie wordt van generatie op generatie overgedragen, alleen waren vrouwen tot 2004 uitgesloten van de Tbourida-traditie. Ook vandaag wordt de ruitersport nog vooral door mannen gedomineerd. Er rijden slechts 7 volledig vrouwelijke groepen mee, tegenover de 300 mannelijke groepen.

Fotograaf Tyrone Siu legde de "wanhopige smeekbede" van meneer Wong in Hongkong vast. Daar kwamen 168 mensen om het leven toen er brand uitbrak in 7 wolkenkrabbers. Een van de slachtoffers was de vrouw van meneer Wong.

Siu trof meneer Wong ongeveer een uur na het begin van de brand aan op een voetgangersbrug vlak bij de wolkenkrabbers. Wong keek toe hoe zijn appartement in vlammen opging. Kort daarvoor had hij nog met zijn vrouw gebeld. In zijn smeekbede vroeg Wong zich luidop af waarom de waterkanonnen nog niet waren gearriveerd.

Toen tyfoon Wipha in juli 2025 de Filipijnen trof, zette hij de historische Barasoain-kerk in Malolos enkele meters onder water. De Filipijnse fotograaf Aaron Favila legde toen de moeilijke keuze van een bruidspaar vast: hun huwelijksceremonie uitstellen of door het kniehoge water elkaar het jawoord geven?

Ondanks de vele waarschuwingen besloten ze door te zetten. De foto's tonen de veerkracht van de liefde tegen alle obstakels in, maar ook van de steeds dreigendere klimaatcrisis in een regio die kwetsbaar is voor overstromingen.

Drones, ze waren in 2025 overal: boven Europese luchthavens, maar vooral nog steeds boven Oekraïne. Waar de oorlog met Rusland onverminderd verderging. De Amerikaanse fotograaf David Guttenfelder toont hoe moderne oorlogvoering eruit ziet.

Hobbydrones worden omgebouwd tot vliegende wapens en massaal geproduceerde FPV-drones (first-person-view) worden vanaf kilometers afstand met dodelijke precisie bestuurd. Grote delen van Oekraïne veranderden in zogenoemde 'kill zones' waar niet alleen soldaten, maar ook burgers worden opgejaagd door het gezoem van killer-drones.

Hoe biedt Europa een antwoord op de toenemende vergrijzing van de bevolking? In een Duits woonzorgcentrum legde fotografe Paula Hornickel een beeld vast dat doet nadenken. Een oudere vrouw zit er tegenover een robot, en lijkt ermee in gesprek te gaan.

Door een opvallend kleurenpalet balanceert de scène tussen humor en tederheid, wat tegelijk aanzet tot reflectie over de toekomst van de zorg. Bij de een roept het beeld het gevoel van eenzaamheid op, bij de ander verbondenheid: het is maar hoe je ernaar kijkt.

Extreme droogte en een krachtige wind veranderden de wijken van de stad Los Angeles in vuurzeeën. Meer dan 18.000 gebouwen werden verwoest en 200.000 inwoners raakten ontheemd. De Amerikaanse fotograaf Ethan Swope toont hoe zwaar een brand alles in de as legt. Er vielen 31 directe doden, maar naar schatting stierven nog eens 440 mensen als gevolg van giftige rook en de ontregelde medische zorg.

In de nasleep van de ramp is een schrijnende kloof tussen rijk en arm ontstaan, die ook te zien is in de heropbouw. Inwoners met een lager inkomen worden geconfronteerd met gedwongen verhuizingen, terwijl rijkere gemeenschappen gebruikmaken van particuliere middelen om de wederopbouw te financieren.

De Amerikaanse immigratiedienst ICE kreeg van de regering-Trump het bevel de arrestaties van zogenoemde "illegal aliens" op te drijven, het doel: 3.000 arrestaties per dag. Dat gebeurde niet enkel meer aan de grens, maar ook in steden verder het land in. 

Ook in Portland, in de Amerikaanse staat Oregon, waar het optreden van ICE op groot verzet kon rekenen van de inwoners. Fotografe Jan Sonnenmair toont hoe de landelijke "No Kings"-demonstraties in juni escaleerden tot nachtelijke confrontaties voor het gebouw van de Immigration and Customs Enforcement (ICE) in de stad.

Een lugubere foto van de Braziliaanse fotograaf Eduardo Anizelli toont hoe de dode lichamen van tientallen mannen naast elkaar liggen op straat in de favela's van Rio de Janeiro. In oktober 2025 vond een grootschalige politieoperatie plaats tegen de criminele groepering de Rode Commando.

Met een recordaantal van 2.500 lokale en militaire agenten werd de inval de dodelijkste politieoperatie in de Braziliaanse geschiedenis: minstens 122 doden. Na afloop weigerden de autoriteiten forensische teams in te zetten, waardoor de gemeenschap de fysieke en emotionele last van het verlies van haar eigen doden moest dragen.

Fotograaf Tadeo Bourbon legde de wanhopige strijd van Argentijnse gepensioneerden tegen de inflatie vast. Agressieve bezuinigingsmaatregelen van de regering-Milei moeten de inflatie van 200 procent beteugelen, maar treffen vooral de oudste laag van de Argentijnen die het moet doen met een schamel minimumpensioen van 300 dollar.

Veel gepensioneerden zijn gedwongen om voedsel te rantsoeneren en essentiële medische behandelingen uit te stellen. Elke woensdag verzamelen ze zich voor het Nationaal Congres om te protesteren tegen de lage pensioenen en de bezuinigingen. Deze demonstraties worden vaak beantwoord met zwaar gemilitariseerde politie-inzet.

Wat gebeurt er als je 26 socialemediaplatformen verbiedt? Dat is wat de Nepalese overheid deed in september 2025. Het gevolg: massaal protest van de Nepalese jeugd, ook wel de "Gen Z-protesten" genoemd. De Nepalese Narendra Shrestha fotografeerde hoe een woedende menigte het paleis van de toen net afgetreden premier, in de hoofdstad Kathmandu, bestormde en in brand stak.

Het protest in Nepal was een uitloper van het "Gen Z-protest" dat startte in Bangladesh en zich verspreidde over verschillende Zuidoost-Aziatische landen zoals Indonesië en de Filipijnen, maar ook Marokko. Een hele generatie jongeren weigerde systemen te accepteren die corruptie, werkloosheid en economische tegenspoed in stand houden.

Ook in Gaza woedde de oorlog in 2025 onverminderd voort: Israël bombardeerde militaire doelen, maar ook ziekenhuizen, woontorens en scholen. 75.000 doden vielen er al in Gaza. De VN-mensenrechtencommissie spreekt van een genocide, wat Israël betwist. Naast de bombardementen beknotten de Israëlische autoriteiten ook de humanitaire hulp naar Gaza.

In oktober trad een fragiel staakt-het-vuren in werking, waardoor er met mondjesmaat hulp binnen kon in Gaza. Zij die op zoek gingen naar de noodhulp riskeerden hun leven, letterlijk. Door de weinige noodhulp ontstond er chaos aan de distributiepunten, wat uitmondde in geweld. De Palestijnse fotojournalist Saher Alghorra legde de schrijnende taferelen vast op camera.