Les Engagés heeft een wetsvoorstel klaar om reclame voor producten met nutriscores D en E te verbieden. Volgens de partij beïnvloedt reclame het eetgedrag van volwassenen en kinderen. "Het kan een nieuwe sociale norm creëren die veel gezonder is", zegt expert voedingsmarketing Elke Godden.
Les Engagés wil reclame voor producten met nutriscore D en E verbieden: een goed idee?
Jens Van Reet
Gepubliceerd:
wil dat er dringend werk wordt gemaakt van een verplichte publicatie van de nutriscore op elk product. Die verplichting is er momenteel nog niet.
De nutriscore geeft op een schaal van A tot E aan hoe (on)gezond een product is, op basis van een berekening van vezels, eiwitten, zouten, calorieën en suikers. Aan de hand van die score kun je gelijkaardige producten met elkaar vergelijken.
Maar de partij wil nog een stap verder gaan dan een verplichting: vorige week diende federaal parlementslid Jean-François Gatelier in de Kamer een wetsvoorstel in om de reclame voor voedingsproducten met een nutriscore D of E te verbieden. Volgens Les Engagés beïnvloedt reclame het eetgedrag van mensen en ook dat van jonge kinderen.
Nieuwe norm
Ook Elke Godden, expert voedingsmarketing en onderzoeker bij het Universitair Medisch Centrum in Amsterdam, is voorstander. Eerst en vooral vindt ze het een goed instrument om zo'n verbod op te baseren. "De nutriscore is niet vatbaar voor debat. Over die berekening kan niet gediscussieerd worden", legt ze uit in De Wereld Vandaag op Radio 1.
Op korte termijn zou je dus minder in contact komen met reclame voor ongezonde producten. "Je bent bijvoorbeeld naar 'De Mol' aan het kijken, waarbij je de reclame niet kunt doorspoelen: stel je voor dat er daar geen ongezonde producten meer getoond zouden worden", illustreert Godden.
Weg met reclame voor producten met nutriscore D en E?
De afwezigheid van zo'n reclame heeft effecten op langere termijn. "Je creëert een sociale norm die veel gezonder is. Mensen denken nu dat ongezond eten bij het leven hoort, omdat het constant voorbijkomt."
"Die nieuwe norm is dan: je mag echt wel een stuk fruit of groenten eten, maar veel fastfood is niet normaal. Je dwingt niemand, maar schept zo verwachtingen."
Streng (genoeg)?
Gaat zo'n verbod niet erg ver? "Ik vind van niet. Het gaat over wat je te zien krijgt, niet over wat je aangeboden krijgt of hoeveel je ervoor moet betalen", maakt Godden duidelijk. "Mensen die iets ongezonds willen eten, zullen het nog steeds kunnen vinden."
Voor de onderzoekster mag een verbod zelfs nog strenger. "Mijn eerste bedenking was: waarom niet ook C? Veel chips, koekjes en light frisdranken hebben een C", benadrukt Godden. "Als je alleen reclame op E en D verbiedt, zal de marketing verschuiven naar C-producten en zo verandert er niets voor de consument."
