In Gent stopt SAAMO na 30 jaar met de werking in de Rabotwijk. Het opbouwwerk krijgt minder middelen van de stad en beperkt zich vanaf nu nog tot 3 wijken. "Dit was niet onze keuze en het valt ons erg zwaar. Het werk is nog niet af." Gent spreekt de beweringen van de organisatie tegen. "Dit zijn niet de feiten."
Na 30 jaar verdwijnt opbouwwerk uit Rabotwijk in Gent: "Politieke keuze met gevolgen voor de zwaksten"
Afgelopen vrijdag eindigde een tijdperk in het Rabot in Gent. De opbouwwerkers van SAAMO namen er afscheid van de bewoners. De werking houdt er, na 30 jaar, mee op. Gent besliste om het budget voor SAAMO niet verder te indexeren, waardoor een werking in 4 wijken onhoudbaar bleef. SAAMO gaat enkel verder in Ledeberg, de Muide en aan de Watersportbaan.
"We werkten vroeger in nog veel meer wijken, maar het wordt telkens afgebouwd", zegt Ann-Sophie Hofman van SAAMO. Voor medewerker Gülcan Sari is het ook een persoonlijk afscheid. Ze werkte ruim 15 jaar in de wijk. "Dit is een enorm verlies voor de wijk."
"De stad liet meermaals weten dat ze veel belang hecht aan het opbouwwerk, onze manier van werken en onze realisaties. Helaas vertaalt zich dit niet in cijfers", zegt Hofman. "Eind vorig jaar sloot ook onze sociale klusdienst al de deuren, door ontoereikende subsidies."
Enorme buurtmoestuin en alternatieve munt
In het Rabot heeft SAAMO de voorbije jaren een aantal bijzondere projecten op poten gezet. Op de plek waar nu het nieuwe stadsdeel Tondelier staat, experimenteerden de opbouwwerkers met een enorme buurtmoestuin. De bedoeling was om mensen uit de dichtbevolkte wijk samen te brengen op een ongebruikt en braakliggend deel van de wijk.
De deelnemers kregen verantwoordelijkheid over de 160 tuintjes en werden zich meer bewust van gezonde voeding. Er was ook een openluchtbar, barbecue, voetbalveld, BMX-parcours en kinderboerderij Het project was een voorloper van vele andere tijdelijke invullingen die later zouden volgen elders in de stad.
Dit is een keuze van de stad die gevolgen heeft, zeker in het leven van wie de minste marge heeft
Ann-Sophie Hofman van SAAMO
Een ander bijzonder project, dat ook navolging kreeg, was een lokale complementaire wijkmunt. Het was de eerste wijkmunt van Vlaanderen. Vrijwilligers konden Torekes verdienen door ergens te helpen. De munt kon dan elders gebruikt worden, opnieuw om een dienst te betalen of in buurtwinkels om zaken mee aan te kopen.
"Wat hier begon, leeft vandaag verder, ook in andere wijken. Daar zijn we trots op. Toch overheerst niet alleen trots. Het werk is niet af, er zijn nog zoveel noden. Dat was niet onze keuze, maar de keuze van de stad. En, elke keuze heeft gevolgen en laat gaten na. Ze snijden het diepst in het leven van wie de minste marge heeft", besluit Hofman.
"Weloverwogen keuze om met verschillende partners te werken"
Gent spreekt de redenering tegen. "We maken als stad de keuze om met verschillende partners samen te werken. SAAMO is en blijft de komende jaren de grootste. Tot vorig jaar kreeg de organisatie jaarlijks 700.000 euro en middelen van hogere overheden."
"Dat gaat naar 670.000 euro. SAAMO verliest steun van andere overheden, maar die kunnen we niet automatisch compenseren. We hebben verschillende gesprekken gehad, maar SAAMO liet verstaan dat ze door de hoge personeelskosten de werking moesten beperken."
"Wij blijven als stad volop investeren in meerdere wijken met sociale uitdagingen. Er komen ook extra samenwerkingen met kleinere middenveldorganisaties in de Watersportbaan en in Nieuw Gent om hen ook de kans te geven in het landschap."
Regionaal nieuws uit Oost-Vlaanderen

