Na bijna 40 jaar dienst bij KRC Genk zwaait hoofd jeugdopleidingen Roland Breugelmans weldra af: "Karetsas is de volgende in het rijtje van toptalenten"

Kevin De Bruyne, Thibaut Courtois, Divock Origi, Leandro Trossard, Steven Defour, Bilal El Khannouss,  Christian Benteke, Yannick Carrasco, Maarten Vandevoordt, ... de lijs van spelers die vanuit de jeugdopleiding van KRC Genk uitgroeiden tot wereldtoppers en Rode Duivels is ellenlang. 

"Hier rijden wekelijks een 50-tal chauffeurs met jeugdspelers af en aan", vertelt Roland Breugelmans trots als we hem de hand schudden in de kantine van de Jos Vaessen Academy, zeg maar de Genkse talentenfabriek. Het was ondernemer en ex-voorzitter Jos Vaessen die destijds aan de wieg stond van de intussen befaamde Genkse jeugdopleiding en zijn naam aan het jeugdcomplex gaf. 

"Jos heeft in 2002 de jeugdacademie laten bouwen, we zijn toen begonnen met 5 velden en 12 kleedkamers", zegt Breugelmans, die in 1988 als jeugdtrainer in dienst trad bij blauw-wit en er 10 jaar later jeugdcoördinator werd.

In 2013 werd er een verdieping bijgebouwd op het oefencomplex voor de jeugd, gelegen tegenover de Cegeka Arena. "En intussen is ook dit gebouw alweer te klein geworden door de stijgende professionalisering in het Belgische en Europese voetbal. We gaan dat oplossen door Jong Genk naar het trainingscomplex van de A-kern te verhuizen wanneer het gloednieuwe trainingscomplex van de A-kern klaar is."

Bij de oprichting was het de doelstelling van de academie om jaarlijks talenten te laten doorstromen richting een volgende stap. Een opzet waarin de club jaarlijks slaagt. "Omdat de academie altijd de middelen heeft gekregen om dit te verwezenlijken, ook als het sportief wat minder ging", beseft Breugelmans. "De jeugdopleiding heeft hier altijd midden in het bed gelegen en geld opgeleverd voor de club. Dat heeft ons in België en in het buitenland een reputatie opgeleverd. Zo spelen we al voor het vierde jaar op rij in de Youth League, dat is de Champions League voor jeugdteams."

Het wordt wel steeds moeilijker, mede door de stijgende invloed van managers in de voetbalwereld. "Zelfs jeugdspelers hebben tegenwoordig allemaal een manager. Het maakt dat sommige jongens met veel talent niet wachten op hun doorbraak in de A-kern, maar al vroeger de stap zetten naar het buitenland. Met wisselend succes overigens. Vaak lijkt het gras groener aan de overkant, maar is gestage groei op lange termijn de beste optie."

Op de vraag wie nu het grootste talent was dat Breugelmans in al die jaren zag passeren, moet de 'pater familias' van het Genkse talentenhuis niet lang nadenken. "Kevin De Bruyne", klinkt het resoluut. "Al was dat niet voor iedereen meteen zichtbaar toen hij hier toekwam. Maar Kevin heeft zich gestaagd ontwikkeld tot de mondiale topspeler die hij nu is."

Ook op de vraag wie de volgende De Bruyne kan zijn, antwoordt Breugelmans zelfzeker: "Kos Karetsas. Wat hij dit seizoen op zijn 18de al liet zien, in België en in Europa, doet het beste verhopen. Ik verwacht dat hij met zijn creativiteit in de komende 15 à 20 jaar nog heel veel mensen op de tribunes gaat vermaken. Hij moet de volgende worden in het rijtje toppers dat we aan een G5-competitie afleveren."

Nog enkele maanden scheidt Breugelmans van zijn welverdiend pensioen. Wat staat er dan te gebeuren? "Ik word 65 in juli, het is tijd om het wat rustiger aan te doen. Ik ga meer tijd hebben voor mijn vriendin en mijn kleinkinderen. Maar ik wil ook een kleine betrokkenheid bij de club houden. Ik wil mij graag nog een aantal uren in de week ontfermen over de wisselwerking met scholen, gastgezinnen en het internaat."

Het is uitgerekend daarin dat Breugelmans volgens ingewijden in al die jaren het verschil heeft gemaakt. De balans in evenwicht houden tussen voetbal, school en familie, dat is altijd zijn grootste verdienste geweest. "Omdat we geen garantie kunnen bieden dat al onze jeugdspelers de top gaan bereiken. Hier lopen 220 jeugdspelers rond die als doel hebben om prof te worden, maar de realiteit is dat slechts een klein percentage het haalt."

Om die reden hecht Breugelmans, die zelf een achtergrond heeft in het onderwijs, veel belang aan de factor school. "In de examenperiodes trainen we amper of niet om de volle aandacht op de school te vestigen. Lukt het niet als voetballer, dan heb je een diploma nodig. We zullen nooit het verwijt kunnen krijgen dat spelertjes hun school verwaarloosd hebben omdat ze bij KRC Genk zijn gaan voetballen."