In de Zennevallei zijn tientallen klassen de voorbije weken in de weer geweest met hamers en hout. Samen met de 70‑jarige Dworpenaar Fred Willems timmerden leerlingen honderden insectenhotels in elkaar. "Ik zie hoe kinderen openbloeien als ze met hun handen werken", zegt Fred.
Vrijwilliger Fred (70) timmert met leerlingen 400 insectenhotels in Zennevallei: "Kinderen bloeien op als ze met hun handen werken"
Dirk Vlaeyen
Gepubliceerd:
Een voormiddag lang werkte het 5e leerjaar van de gemeenteschool van Huizingen geconcentreerd aan kleine insectenhotels. De leerlingen stonden buiten rond werktafels, onder begeleiding van Fred Willems, die dit schooljaar in 12 scholen langsging. "Alles samen zitten we aan ongeveer 400 insectenhotels", vertelt Fred trots. "De kinderen maken ze volledig zelf. Ik help alleen waar nodig, maar het is hun werk."
Volgens Fred is de impact groter dan enkel het eindresultaat. "Ik wil dat ze voelen wat het betekent om iets te maken. Dat gevoel blijft hen bij. Met hun hoofd bezig zijn is belangrijk, maar met hun handen óók."
"Het enthousiasme is aanstekelijk", zegt leerling Zoë (11). "Ik dacht eerst dat het moeilijk zou zijn, maar eigenlijk is het superleuk". Klasgenoot Milo (10) vult aan: "Ik wist niet dat insecten zo’n huisjes nodig hadden. Ik ga het mijne in de tuin van mijn oma hangen."
De insectenhotels worden door de leerlingen mee naar huis genomen, met duidelijke instructies: een plekje in de tuin, uit de regen en liefst op het zuiden gericht. Wie geen tuin heeft, wordt aangemoedigd het hotel cadeau te doen aan iemand die er wel 1 heeft, of het terug op school een plaats te geven.
Fred wisselt elk schooljaar af tussen insectenhotels en nestkastjes om de impact op het lokale ecosysteem zo breed mogelijk te houden. "Het draait om bewustwording. Elk kind dat begrijpt waarom biodiversiteit belangrijk is, maakt een verschil."
Leerling Hanne (11) bevestigt: "Ik vond het zo leuk dat ik wou blijven. Thuis wil ik nu ook meer dingen proberen maken. Ik heb al tegen papa gezegd dat we samen iets van hout moeten bouwen."
Dat Fred vrijwillig aan de slag gaat, wordt overal gewaardeerd. Hij rekent enkel de materiaalkosten aan. "Het is gewoon mijn manier om iets terug te doen voor de natuur én voor de kinderen,” zegt hij. “Ik krijg er veel dankbaarheid voor terug."
"Fred is een vaste waarde geworden op onze school", besluit Verherstraeten. "Hij brengt kennis, rust en ervaring mee. En hij toont kinderen dat leren ook buiten kan gebeuren. We zien hem heel graag komen."
Volgend schooljaar komt Fred vrijwel zeker terug, met opnieuw een project dat kinderen dichter bij de natuur brengt. "Zolang mijn gezondheid het toelaat, doe ik voort", zegt hij. "Ik heb nog genoeg ideeën."
Regionaal nieuws uit Brussel en Vlaams-Brabant
Gepubliceerd: