In Mechelen zijn 46 leden van een drugsbende veroordeeld voor de smokkel van bijna 7 ton cocaïne, voor een ontvoering, de voorbereiding van een foltering en het leveren en stockeren van oorlogswapens. Drie bendeleiders werden eerder al veroordeeld voor zware drugsfeiten en krijgen daar nu een extra celstraf bovenop.
Voor het proces was het gerechtsgebouw in Mechelen zwaar beveiligd door agenten met oorlogswapens en bivakmutsen. De beklaagden die moesten verschijnen zijn dan ook goed gekend bij justitie. De Hoofdbeklaagde Y.W., met de bijnaam "Flash", liep al eerdere veroordelingen op voor grootschalige cocaïnehandel. Hij zit sinds februari 2021 in de cel maar voerde van daaruit zijn organisatie, die hij zelf "de firma" noemde, aan.
Hij kreeg hulp van drie trouwe medestanders, die ook een leidinggevende functie hadden en de anderen aanstuurden.
Invoer, stockage en verkoop van drugs
De bende hield zich in met invoer uit Duitsland en Italië, stockage en verkoop van de drugs. "Het dossier dat hier voorligt, is een samenvoeging van zeven gerechtelijke dossiers", zei de procureur. "Pas op het einde bleek dat ze allemaal verweven waren tot één groot verhaal. De bende verdeelde minstens 6.578 kilo, goed voor een straatwaarde van ruim 164 miljoen euro, en dat is dan nog maar het topje van de ijsberg. Ik vraag dan ook de verbeurdverklaring van dat bedrag. Verschillende berichten, foto's en video's die werden teruggevonden, bewijzen de feiten."
Er waren minstens vier transporten, komende uit Hamburg in Duitsland of uit Italië. Er werd onder meer een loods gehuurd in Ingelmunster waar een deel van de drugs werd verdeeld, herverpakt en naar kopers gebracht. "De opnames van een deurbelcamera van een van de beklaagden waren cruciaal als bewijsmateriaal. Elke beweging rond het huis werd gefilmd, waardoor de verdeling van duizenden kilo-pakketten van heel wat transporten aangetoond kon worden", zei de procureur.
Ontvoering en groot wapenarsenaal
"Een goede organisatie heeft goed personeel nodig, maar dat was hier niet het geval, want er verdween een grote partij van ruim 100 kilo. De man die daarvoor verantwoordelijk werd geacht, werd door enkele bendeleden ontvoerd, bedreigd en geslagen. Hij was eerder zelf naar de politie gestapt omdat op een weiland waarvan hij eigenaar was in Putte heel wat pakketten werden aangetroffen, maar dat bleken er 101 minder dan de leiding had achtergelaten."
Enkele weken later bleek een nieuw commando onderweg om de man te folteren. Een bestelwagen die volledig ingericht was met alle materialen om iemand te waterboarden, werd in Duffel aan de kant gezet.
Daarnaast werd ook een groot wapenarsenaal aangetroffen. De bende beschikte over massa's oorlogswapens, zoals 14 kalasjnikovs maar ook enkele uzi's en 9 mm-pistolen en de bijhorende munitie. Er werden ook 48 granaten teruggevonden.
Het DNA van de vrouw die de wapens bewaarde, zat op het wapen dat later werd gebruikt bij de aanslag waarbij de 11-jarige Firdaous om het leven kwam. De vrouw beweert dat ze door haar drugsverslaving in de handen van de bende is terechtgekomen en gedwongen werd om niet-geassembleerde wapens in elkaar te steken, waardoor haar DNA op alle wapens zat.
Het gaat om een internationaal vertakte organisatie, die het gebruik van oorlogswapens niet schuwde
Procureur
"Het ging hier duidelijk niet om een hobbyclubje, maar om een goed gestructureerde organisatie, met een duidelijke hiërarchie", besloot de procureur. "Het gaat om een internationaal vertakte organisatie, die het gebruik van oorlogswapens niet schuwde. Dit zijn doorwinterde criminelen."
"Uitzonderlijk ernstig geweld"
De rechtbank wijst er met nadruk op dat de drugstrafiek in deze zaak gepaard ging met geweld van uitzonderlijke ernst. Meerdere beklaagden maakten zich schuldig aan wederrechtelijke vrijheidsberoving. Daarnaast werden veelvuldig vuurwapens en explosieven, waaronder handgranaten, aangewend, opgeslagen of voorhanden gehouden. De rechtbank kwalificeert deze geweldscomponent als bijzonder verzwarend. Daarom werden geen werkstraffen, autonome probatiestraffen of opschortingen van straf uitgesproken.
Verschillende kopstukken van de benden kregen eerder al straffen tussen 13 en 17 jaar voor drugsfeiten. De rechtbank oordeelde dat eerdere veroordelingen hen er niet van hebben weerhouden hun criminele activiteiten voort te zetten. De rechtbank stelt in het bijzonder vast dat W. zijn leidinggevende rol binnen de organisatie vervulde terwijl hij zich reeds in detentie bevond, wat de rechtbank omschrijft als een blijk van volstrekt gebrek aan respect voor de rechtsorde en een aanzienlijke maatschappelijke gevaarlijkheid. Bijkomende straffen werden dan ook noodzakelijk geacht, zowel ter markering van de ernst van de feiten als ter bescherming van de maatschappij.
Y.W. kreeg net als een ander kopstuk een bijkomende straf van vijf jaar opgelegd, een derde kopstuk kreeg twee jaar bijkomend, voor de vierde leider werden de eerder uitgesproken straffen als voldoende beschouwd. De andere beklaagden kregen straffen tussen zes maanden en 54 maanden, al dan niet met uitstel.
De rechtbank sprak ook de verbeurdverklaring uit van zo'n 20 miljoen euro, fors minder dan de 164 miljoen euro die het parket verbeurd wilde zien.
