55 jaar Rolling Stones-tong: niet Mick Jaggers lippen, maar hindoegodin inspireerde iconisch logo

Je kunt het zo gek niet bedenken of het bekende logo is er weleens op geplakt: de rode lippen en tong zijn misschien wel bekender dan The Rolling Stones zelf. Veel mensen denken dat het een ontwerp is van Andy Warhol, of dat het gebaseerd is op de lippen van Mick Jagger, maar dat is allebei fout.

Om die misverstanden de wereld uit te helpen, moeten we terug naar 1970: de Rolling Stones waren toen al wereldberoemd met klassiekers als 'Paint it Black' en 'Gimme Shelter'. Je kan spreken van een gouden periode voor de band.

De Stones hadden posters nodig voor hun tournee ter promotie van het nieuwe album Sticky Fingers. Omdat de bandleden niet tevreden waren met de ontwerpen van enkele ontwerpbureaus, besloot hun management aan te kloppen bij de Royal College of Art in Engeland.

De opdracht werd in de handen van de 25-jarige student John Pasche geduwd. Die was naar eigen zeggen "heel erg verrast". Alleen kon Pasches 1e ontwerp op weinig enthousiasme rekenen van Mick Jagger. Maar hij gaf Pasche toch nog een 2e kans.

Pasches 2e ontwerp kon op meer bijval rekenen, zoveel zelfs dat ze bij hem aanklopten om een logo te maken voor de Stones' eigen nieuwe label: Rolling Stones Records. Ze wilden een soort huismerk, een icoontje dat ze ook op een briefhoofd konden zetten. Jagger wilde een logo dat op zichzelf stond, zoals de bekende schelp van Shell.

Jagger toonde hem 2 foto's ter inspiratie: het logo van Shell en een afbeelding van de hindoegodin Kali. Die heeft een felrode, puntige tong die uit haar mond hangt.

Pasche beschreef de tong als "een soort rebels gebaar, zoals een kind dat zijn tong uitsteekt naar mensen, wat perfect paste bij het imago van de Stones in die tijd". Maar ook de sensuele, sexy uitstraling van de tong speelde mee.

Pasche ontwierp het logo in ongeveer 2 weken. Het 1e ontwerp was zwart-wit, later koos Pasche voor de kleuren rood en zwart. Rood trekt direct de aandacht en door het eenvoudige ontwerp was het logo makkelijk op verschillende formaten te drukken, dat laatste was een belangrijke voorwaarde voor de band.

Het logo is dus, in tegenstelling tot wat velen denken, niet gebaseerd op de tong en lippen van Mick Jagger. Met de release van het album 'Sticky Fingers' in april 1971 werd het logo voor het eerst gebruikt door de band.

Doorheen de jaren gebruikte de band het logo op albumhoezen, T-shirts, posters en concertpodia, waardoor het wereldwijd bekend werd. Door die bekendheid wordt het logo de laatste jaren commercieel ook heel erg uitgespeeld. Zo werd het logo al op kredietkaarten, zeppelins en ook op voetbaltruitjes van de Spaanse topclub FC Barcelona.

De iconische mond wordt soms ten onrechte toegeschreven aan kunstenaar Andy Warhol. Het logo stond op de binnenhoes van het album Sticky Fingers. Maar Andy Warhol ontwierp de beroemde buitenhoes van dat album, die met de jeansbroek en de rits

Voor de Amerikaanse release werd echter een alternatieve versie van het logo gebruikt, van de hand van Craig Braun, een partner van Andy Warhol. Die paste het logo aan, niet omdat het niet goed genoeg was, maar omdat het logo in een haast via fax naar de Verenigde Staten werd gestuurd. Die fax was korrelig en grijs, en het logo had volgens Pasche een "opfrissing nodig".

Rijk is Pasche er niet mee geworden. Aanvankelijk kreeg hij slechts 50 pond voor het ontwerp, wat omgerekend zo'n 60 euro is. Dat is weinig als je bedenkt dat de marktwaarde van het logo inmiddels op een half miljard wordt geschat. Gelukkig krijgt hij sinds 1976 wel 10 procent van de opbrengsten van de merchandise.

En nog een leuk wistjedatje: terwijl Pasche de lippen tekende, was een klasgenoot naast hem op de schoolbank de hoes voor Dark Side of the Moon van Pink Floyd aan het ontwerpen. 2 absolute iconen uit de muziekgeschiedenis zijn dus op een paar meter afstand van elkaar gecreëerd.