Bijna 800 studenten klopten al aan bij Zorg Campus in Gent: angst en depressie zijn meest voorkomende klachten

Begeleiding bij uitstelgedrag, faalangst of piekeren: de hogeronderwijsinstellingen in Gent bieden al heel wat begeleiding aan voor hun studenten. Toch was er méér nodig, vonden ze. Daarom bundelden UGent, HOGent, Arteveldehogeschool, KU Leuven - Gent en Odisee vorig jaar de krachten met de Zorg Campus.

"Het werkt, die aparte plek", zegt Sarah Bal. Ze is psychologe en directeur van de Zorg Campus. "Dit huis staat los van het onderwijs en staat op zichzelf. Dat verlaagt de drempel om hulp te vragen blijkbaar enorm. De meeste studenten komen ook echt op eigen initiatief naar ons toe."

Het is voor jongvolwassenen nochtans heel moeilijk om hulp te vragen, zegt Bal. "Ze denken vaak dat hun problemen al zeer ernstig moeten zijn voor ze 'recht' hebben op ondersteuning. Ze zijn nu toch 18? Dan moeten ze het toch zelf kunnen? Maar dat mogen we helemaal niet verwachten van jonge mensen."

De voornaamste klachten waarmee de studenten kampen, zijn angst en depressie. "Veel jongeren voelen een druk om te presteren. Niet alleen willen ze succesvol zijn in hun studie, maar ook in het leven in het algemeen."

"Ze zijn als student al bezig met het geld dat ze later moeten verdienen, het huis dat ze willen kopen. Eigenlijk gaat het allemaal om economisch succes. Ze zijn bang dat ze het niet 'zullen halen'. Die druk is nu veel hoger dan 30 jaar geleden."

Veel studenten geven zichzelf dan ook niet de ruimte om dingen uit te proberen, aldus Bal. "Ik moet mijn leven nú op punt krijgen, tijdens mijn jaren als student: zo redeneren veel jongvolwassenen. Maar dat is helemaal niet zo."

"Als student bewandel je een pad, maar dat hoeft niet noodzakelijk het pad te zijn dat je je hele leven blijft volgen. Een leven kent ook veel zijpaden. Die ken je nu nog niet eens. Het is belangrijk om aan studenten mee te geven dat ze nu moeten inzetten op wat wel goed gaat. Al de rest wijst zichzelf wel uit, de goede en de slechte dingen."

Het zijn vooral meisjes die langsgaan bij de Zorg Campus: meer dan 600 van de 780. "Hulpzoekend gedrag ligt hoger bij meisjes dan bij jongens", legt de psychologe uit. "Dat betekent niet dat meisjes méér problemen hebben, maar ze zoeken wel sneller hulp."

"Gelukkig zien we dat de jongens een inhaalbeweging maken. Maar zij hebben dus meer tijd nodig om die stap te durven zetten. Wij zoeken zelf ook naar manieren om jongens sneller te bereiken."

Na een jaar is de psychologe tevreden over wat de Zorg Campus al heeft bereikt. "We hebben al veel studenten kunnen helpen, net omdat we zo toegankelijk zijn. Ze kunnen ook relatief snel bij ons terecht, en je hoeft niet meteen een lang traject op te starten. Een paar sessies bij een psycholoog kunnen ook al een groot verschil maken."

"We reiken de jongvolwassenen tools aan en laten hen vervolgens die tools zelf in handen nemen. Hebben ze later toch opnieuw ondersteuning nodig, dan zijn wij er, dan mogen ze terugkomen. We willen een huis van vertrouwen zijn waar ze altijd naar kunnen terugkeren. Zo lang als nodig, maar zo kort als mogelijk."

De Zorg Campus krijgt op dit moment geen structurele financiële ondersteuning van de overheid. "Het zijn de hogeronderwijsinstellingen die het grootste deel van de rekening op zich nemen. Ook de stad Gent financiert mee."

"We hopen dat er ook vanuit de hogere overheid steun komt voor dit project. Het zou ook in andere studentensteden een groot verschil kunnen maken", besluit Bal.