'Esoteric ebb': voor liefhebbers van absurde humor en het betere schrijfwerk

'Esoteric ebb' is het meest verrassende rollenspel (roleplayinggame of rpg) in jaren. Verwacht geen gigantische werelden bomvol actie zoals in 'Skyrim' of 'The witcher'. In deze rpg - gebaseerd op onder meer 'Dungeons & dragons' – staan absurde humor, vernuftige dialogen en (moeilijke) keuzes centraal.

3 redenen waarom dit een must-play is voor fans van absurde humor en het betere schrijfwerk:

Een beeld zegt meer dan 1.000 woorden, dus ik neem je gewoon even mee naar de eerste minuten van 'Esoteric ebb'.

Het spel begint in het pikdonker met een ondervraging die kant noch wal raakt. Hoe ik gestorven ben? En of ik qua politieke strekking dichter aanleun bij Azgalisten of de Freestriders? Ik besluit bij elke vraag te zwijgen. Een keuze die door de ondervrager geapprecieerd en zelfs bejubeld wordt.

Niet veel later word ik (The Cleric) wakker in een mortuarium dat om onbekende redenen volgestouwd werd met appels. De mysterieuze stem – waar ik later nog op terugkom – geeft aan dat het hoog tijd is om aan mijn opdracht te beginnen: uitzoeken wie of wat er precies zat achter de explosie in het lokale theewinkeltje.

Ik heb geen idee wat er net allemaal gebeurd is, maar dit smaakt naar meer. Ook visueel klopt het plaatje: de personages zijn cartoonachtig en de omgeving kleurrijk, maar alles is net genoeg in de schaduw ondergedompeld om het geheel mysterieus te houden.

'Esoteric ebb' komt uit het brein van de Zweedse game-ontwikkelaar Christopher Bodegård. Zijn grootste invloeden zijn games als 'Disco elysium' en 'Planescape: torment'. De spelmechanieken haalde hij uit het populaire rollenspel 'Dungeons & dragons'.

Hoewel Bodegård zichzelf op zijn website omschrijft als een luierik, pende hij alle dialogen uit het spel zelf neer. Goed voor meer dan 1 miljoen woorden en uren aan literair plezier.

De toon wordt meteen gezet op het allereerste scherm dat je te zien krijgt. Je kan zelf je personage 'bouwen' of je kan aan de slag gaan met een van de personages die Bodegård zelf heeft klaargezet. Zo is er bijvoorbeeld de 'Beefy cleric' met als catchphrase 'Yes. More apples, appleboy.'

Een simpele emmer – die in het spel als hoofddeksel kan worden gedragen – wordt omschreven als een toonbeeld van menselijke vindingrijkheid. "Je kan er water mee dragen. Eender welke vloeistof. Even veelzijdig als de mensheid zelf. Ongelooflijk."

Dat de dialogen enorm belangrijk zijn in dit spel, is inmiddels hopelijk duidelijk. Maar het meest verrassende aspect aan 'Esoteric ebb' is dat de belangrijkste gesprekken vooral in je eigen hoofd zullen worden gevoerd.

De 6 eigenschappen (bijvoorbeeld kracht en intelligentie) die je aan het begin van het spel een bepaalde waarde toewijst, krijgen in je hoofd een stem en persoonlijkheid. Zij zullen je de hele reis bijstaan en goede raad geven. Helaas zijn ze het zelden met elkaar eens. 

Bodegård slaagt er op briljante wijze in om op deze manier humor en reflectie hand in hand te laten gaan. Een bizarre situatie – zoals verwikkeld raken in een piramidefraudesysteem rond melkflessen – kan plots overgaan in een diepgaande interne dialoog over politieke systemen of persoonlijke overtuigingen.

Die vlekkeloze overgangen maken van 'Esoteric Ebb' veel meer dan een leuke rpg. Het is een spel dat je zowel aan het lachen maakt als aan het denken zet.